أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى ، حَدَّثَنَا إِسْحَاق بْنُ سُلَيْمَانَ ، حَدَّثَنَا حَرِيزٌ ، عَنْ سَلْمَانَ بْنِ سُمَيْرٍ ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ ، قَالَ : " لَا تُحَدِّثْ الْبَاطِلَ الْحُكَمَاءَ فَيَمْقُتُوكَ، وَلَا تُحَدِّثْ الْحِكْمَةَ لِلسُّفَهَاءِ فَيُكَذِّبُوكَ، وَلَا تَمْنَعْ الْعِلْمَ أَهْلَهُ فَتَأْثَمَ، وَلَا تَضَعْهُ فِي غَيْرِ أَهْلِهِ فَتُجَهَّلَ، إِنَّ عَلَيْكَ فِي عِلْمِكَ حَقًّا كَمَا أَنَّ عَلَيْكَ فِي مَالِكَ حَقًّا "
Kasir ibn Murra aytdi: «Hakimlarga botilni soʻzlama — seni yomon koʻrib qoladilar. Safihlarga hikmatni soʻzlama — seni yolgʻonchiga chiqaradilar. Ilmni uning ahlidan man qilma — gunohkor boʻlasan. Uni ahli boʻlmaganga qoʻyma — johil sanalasan. Albatta, molingda haq boʻlganidek, ilmingda ham senga haq bordir».Касир ибн Мурра айтди: «Ҳакимларга ботилни сўзлама — сени ёмон кўриб қоладилар. Сафиҳларга ҳикматни сўзлама — сени ёлғончига чиқарадилар. Илмни унинг аҳлидан ман қилма — гуноҳкор бўласан. Уни аҳли бўлмаганга қўйма — жоҳил саналасан. Албатта, молингда ҳақ бўлганидек, илмингда ҳам сенга ҳақ бордир».