أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ عَاصِمٍ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ ، أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : " أَرْبَعٌ يُعْطَاهَا الرَّجُلُ بَعْدَ مَوْتِهِ : ثُلُثُ مَالِهِ إِذَا كَانَ فِيهِ قَبْلَ ذَلِكَ لِلَّهِ مُطِيعًا، وَالْوَلَدُ الصَّالِحُ يَدْعُو لَهُ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهِ، وَالسُّنَّةُ الْحَسَنَةُ يَسُنُّهَا الرَّجُلُ فَيُعْمَلُ بِهَا بَعْدَ مَوْتِهِ، وَالْمِائَةُ إِذَا شَفَعُوا لِلرَّجُلِ شُفِّعُوا فِيهِ "
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: «Toʻrt narsa kishiga oʻlimidan keyin ham beriladi: molining uchdan biri — agar u bundan oldin Allohga itoatli boʻlgan boʻlsa; oʻlimidan keyin unga duo qiladigan solih farzand; kishi boshlab bergan va oʻlimidan keyin unga amal qilinadigan yaxshi sunnat; va yuz kishi — agar ular bir kishiga shafoat qilsalar, uning haqida shafoatlari qabul qilinadi».Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: «Тўрт нарса кишига ўлимидан кейин ҳам берилади: молининг учдан бири — агар у бундан олдин Аллоҳга итоатли бўлган бўлса; ўлимидан кейин унга дуо қиладиган солиҳ фарзанд; киши бошлаб берган ва ўлимидан кейин унга амал қилинадиган яхши суннат; ва юз киши — агар улар бир кишига шафоат қилсалар, унинг ҳақида шафоатлари қабул қилинади».