أَخْبَرَنَا يَزِيدُ ، عَنْ الْمَسْعُودِيِّ ، عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : " مَا أُحِبُّ أَنَّ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَخْتَلِفُوا، فَإِنَّهُمْ لَوْ اجْتَمَعُوا عَلَى شَيْءٍ، فَتَرَكَهُ رَجُلٌ، تَرَكَ السُّنَّةَ، وَلَوْ اخْتَلَفُوا، فَأَخَذَ رَجُلٌ بِقَوْلِ أَحَدٍ، أَخَذَ بِالسُّنَّةِ "
Avn ibn Abdulloh aytdi: «Nabiy ﷺning ashoblari ixtilof qilmagan boʻlishlarini istamayman; chunki agar ular bir narsada ittifoq qilganlarida, uni bir kishi tark etsa, sunnatni tark etgan boʻlar edi. Ular ixtilof qilganlarida esa, bir kishi ulardan birining soʻzini olsa, sunnatni olgan boʻladi».Авн ибн Абдуллоҳ айтди: «Набий ﷺнинг ашоблари ихтилоф қилмаган бўлишларини истамайман; чунки агар улар бир нарсада иттифоқ қилганларида, уни бир киши тарк этса, суннатни тарк этган бўлар эди. Улар ихтилоф қилганларида эса, бир киши улардан бирининг сўзини олса, суннатни олган бўлади».