عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " يَعْجَبُ رَبُّكَ مِنْ رَاعِي غَنَمٍ، فِي رَأْسِ شَظِيَّةِ الْجَبَلِ(1)، يُؤَذِّنُ بِالصَّلَاةِ وَيُصَلِّي، فَيَقُولُ اللَّهُ، عَزَّ وَجَلَّ: انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا، يُؤَذِّنُ وَيُقِيمُ الصَّلَاةَ، يَخَافُ مِنِّي، قَدْ غَفَرْتُ لِعَبْدِي، وَأَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ". رواه النسائي بسند صحيح
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Robbing togʻ choʻqqisidagi bir qoʻychi(ning holidan) hayratlanadi (xursand boʻladi): u azon aytadi va namoz oʻqiydi. Shunda Alloh azza va jalla: ‹Mana bu bandamga qaranglar — u azon aytadi, namozni ado etadi, Mendan qoʻrqadi. Men bandamni magʻfirat qildim va uni jannatga kiritdim›, deydi», dedilar. Buni Nasoiy sahih sanad bilan rivoyat qilgan.