حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، وَعَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ شُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الرَّجُلُ يَجِدُ الشَّىْءَ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ " لاَ حَتَّى يَجِدَ رِيحًا أَوْ يَسْمَعَ صَوْتًا " .
Abdulloh ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Paygʻambar ﷺga namozda biror narsa sezgan kishi haqida shikoyat qilindi. U zot: ‹Yoʻq, toki hid sezmagunicha yoki ovoz eshitmagunicha (taharat qilmaydi)›, dedilar».Абдуллоҳ ибн Зайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: «Пайғамбар ﷺга намозда бирор нарса сезган киши ҳақида шикоят қилинди. У зот: ‹Йўқ, токи ҳид сезмагунича ёки овоз эшитмагунича (таҳарат қилмайди)›, дедилар».