حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى، عَنْ مُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ امْرَأَةٍ، مِنْ بَنِي عَبْدِ الأَشْهَلِ قَالَتْ سَأَلْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَ الْمَسْجِدِ طَرِيقًا قَذِرَةً . قَالَ " فَبَعْدَهَا طَرِيقٌ أَنْظَفُ مِنْهَا " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " فَهَذِهِ بِهَذِهِ " .
Banu Abdulashhal qabilasidan boʻlgan bir ayol (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Paygʻambar ﷺdan soʻrab: ‹Men bilan masjidning orasida bir iflos yoʻl bor›, dedim. U zot: ‹Undan keyin bundan tozaroq yoʻl bormi?› dedilar. Men: ‹Ha›, dedim. U zot: ‹Bas, bu ana shunga (kafforat)dir›, dedilar.»Бану Абдулашҳал қабиласидан бўлган бир аёл (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Пайғамбар ﷺдан сўраб: ‹Мен билан масжиднинг орасида бир ифлос йўл бор›, дедим. У зот: ‹Ундан кейин бундан тозароқ йўл борми?› дедилар. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У зот: ‹Бас, бу ана шунга (каффорат)дир›, дедилар.»