حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ، سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ اشْتَرَكْتُ أَنَا وَسَعْدٌ، وَعَمَّارٌ، يَوْمَ بَدْرٍ فِيمَا نُصِيبُ فَلَمْ أَجِئْ أَنَا وَلاَ عَمَّارٌ بِشَىْءٍ وَجَاءَ سَعْدٌ بِرَجُلَيْنِ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men, Saʼd va Ammor Badr kuni qoʻlga kiritganimizni (boʻlishishga) sherik boʻldik. Men ham, Ammor ham hech narsa keltirmadik, Saʼd esa ikki kishini (asirni) keltirdi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен, Саъд ва Аммор Бадр куни қўлга киритганимизни (бўлишишга) шерик бўлдик. Мен ҳам, Аммор ҳам ҳеч нарса келтирмадик, Саъд эса икки кишини (асирни) келтирди.