Abbod ibn Shurahbil (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizni ochlik yili tutdi, shunda men Madinaga keldim va uning bogʻlaridan biriga kirib, bir boshoq oldim, uni uvaladim, yedim va (qolganini) roʻmolimga soldim. Shunda bogʻ egasi kelib, meni urdi va kiyimimni tortib oldi. Men Nabiy ﷺ huzuriga kelib, (voqeani) aytib berdim. U zot ﷺ u kishiga: «U och boʻlganida sen uni taomlantirmading, u jaholatda boʻlganida esa sen unga oʻrgatmading», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ unga buyurdilar, u esa kiyimimni qaytarib berdi, u zot ﷺ menga bir vasq — yoki yarim vasq — taom berishga buyurdilar.Аббод ибн Шураҳбил (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бизни очлик йили тутди, шунда мен Мадинага келдим ва унинг боғларидан бирига кириб, бир бошоқ олдим, уни уваладим, едим ва (қолганини) рўмолимга солдим. Шунда боғ эгаси келиб, мени урди ва кийимимни тортиб олди. Мен Набий ﷺ ҳузурига келиб, (воқеани) айтиб бердим. У зот ﷺ у кишига: «У оч бўлганида сен уни таомлантирмадинг, у жаҳолатда бўлганида эса сен унга ўргатмадинг», дедилар. Сўнг Набий ﷺ унга буюрдилар, у эса кийимимни қайтариб берди, у зот ﷺ менга бир васқ — ёки ярим васқ — таом беришга буюрдилар.