حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْبَيْلَمَانِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ شُفْعَةَ لِشَرِيكٍ عَلَى شَرِيكٍ إِذَا سَبَقَهُ بِالشِّرَاءِ وَلاَ لِصَغِيرٍ وَلاَ لِغَائِبٍ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sherik boshqa sherigiga qarshi, agar u sotib olishda undan oʻzib ketgan boʻlsa, shufʼaga haqli emas; voyaga yetmagan bola ham, gʻoyib boʻlgan kishi ham haqli emas», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шерик бошқа шеригига қарши, агар у сотиб олишда ундан ўзиб кетган бўлса, шуфъага ҳақли эмас; вояга етмаган бола ҳам, ғойиб бўлган киши ҳам ҳақли эмас», дедилар.