حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ الدِّيَةُ لِلْعَاقِلَةِ وَلاَ تَرِثُ الْمَرْأَةُ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا شَيْئًا حَتَّى كَتَبَ إِلَيْهِ الضَّحَّاكُ بْنُ سُفْيَانَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَرَّثَ امْرَأَةَ أَشْيَمَ الضِّبَابِيِّ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا .
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Diya oqila (ota tomonidan erkak qarindoshlar) uchundir va ayol erining diyatidan hech narsa meros olmaydi», deb aytar edi. Toki Zahhok ibn Sufyon unga: «Paygʻambar ﷺ Ashyam az-Zibobiyning xotinini eri diyatiga vorisligini hukm qildilar», deb yozguncha (shunday deb kelardi).Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Дия оқила (ота томонидан эркак қариндошлар) учундир ва аёл эрининг диятидан ҳеч нарса мерос олмайди», деб айтар эди. Токи Заҳҳок ибн Суфён унга: «Пайғамбар ﷺ Ашям аз-Зибобийнинг хотинини эри диятига ворислигини ҳукм қилдилар», деб ёзгунча (шундай деб келарди).