Amr ibn Xorija (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ularga tuyalari ustida turgan holda xutba qildilar. Tuyalari kavshini qaytarar, uning soʻlagi mening ikki yelkam orasiga oqib tushar edi. U zot: «Albatta, Alloh har bir vorisga merosdan oʻz ulushini taqsimlab qoʻygan, shuning uchun vorisga vasiyat qilish joiz emas. Bola toʻshak (nikoh) egasiniki, zinokorga esa tosh (mahrumlik) bordir. Kim otasidan boshqasiga (nasab) daʼvo qilsa yoki oʻz xojalaridan boshqasini xoja tutsa, Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati unga boʻlgay, undan na farz va na nafl (ibodat) qabul qilinmaydi», dedilar.Амр ибн Хорижа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уларга туялари устида турган ҳолда хутба қилдилар. Туялари кавшини қайтарар, унинг сўлаги менинг икки елкам орасига оқиб тушар эди. У зот: «Албатта, Аллоҳ ҳар бир ворисга меросдан ўз улушини тақсимлаб қўйган, шунинг учун ворисга васият қилиш жоиз эмас. Бола тўшак (никоҳ) эгасиники, зинокорга эса тош (маҳрумлик) бордир. Ким отасидан бошқасига (насаб) даъво қилса ёки ўз хожаларидан бошқасини хожа тутса, Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати унга бўлгай, ундан на фарз ва на нафл (ибодат) қабул қилинмайди», дедилар.