حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ عَلَى فَضْلِ مَاءٍ بِالْفَلاَةِ يَمْنَعُهُ مِنِ ابْنِ السَّبِيلِ وَرَجُلٌ بَايَعَ رَجُلاً بِسِلْعَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ فَحَلَفَ بِاللَّهِ لأَخَذَهَا بِكَذَا وَكَذَا فَصَدَّقَهُ وَهُوَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَامًا لاَ يُبَايِعُهُ إِلاَّ لِدُنْيَا فَإِنْ أَعْطَاهُ مِنْهَا وَفَى لَهُ وَإِنْ لَمْ يُعْطِهِ مِنْهَا لَمْ يَفِ لَهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch toifa kishi borki, Alloh qiyomat kunida ular bilan gaplashmaydi, ularga nazar solmaydi va ularni poklamaydi, ularga alamli azob bordir: choʻlda ortiqcha suvi boʻlsa-da, uni yoʻlovchidan man qilgan kishi; asrdan keyin bir kishiga mol sotib, Alloh nomiga qasam ichib, uni shuncha-shuncha pulga sotib olganini aytib, aslida bunday boʻlmagani holda uni ishontirgan kishi; va imomga faqat dunyo uchun bayʼat qilgan kishiki, agar imom unga dunyodan bersa, ahdiga vafo qiladi, agar bermasa, vafo qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч тоифа киши борки, Аллоҳ қиёмат кунида улар билан гаплашмайди, уларга назар солмайди ва уларни покламайди, уларга аламли азоб бордир: чўлда ортиқча суви бўлса-да, уни йўловчидан ман қилган киши; асрдан кейин бир кишига мол сотиб, Аллоҳ номига қасам ичиб, уни шунча-шунча пулга сотиб олганини айтиб, аслида бундай бўлмагани ҳолда уни ишонтирган киши; ва имомга фақат дунё учун байъат қилган кишики, агар имом унга дунёдан берса, аҳдига вафо қилади, агар бермаса, вафо қилмайди», дедилар.