حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَخِيهِ الْفَضْلِ، أَنَّهُ كَانَ رِدْفَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ غَدَاةَ النَّحْرِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ خَثْعَمٍ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَرِيضَةَ اللَّهِ فِي الْحَجِّ عَلَى عِبَادِهِ أَدْرَكَتْ أَبِي شَيْخًا كَبِيرًا لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَرْكَبَ أَفَأَحُجُّ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ فَإِنَّهُ لَوْ كَانَ عَلَى أَبِيكِ دَيْنٌ قَضَيْتِيهِ " .
Fazl ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U qurbonlik kuni ertalab Rasululloh ﷺ ning ortlarida ulovda oʻtirgan edi. Shunda Xasʼam qabilasidan bir ayol kelib: «Yo Rasululloh, Allohning bandalari zimmasidagi haj farzi otamga yetdi, u qattiq keksayib qolgan chol boʻlib, ulovga mina olmaydi. Uning nomidan haj qilaymi?» dedi. U zot: «Ha, chunki agar otangning zimmasida qarz boʻlsa, uni toʻlagan boʻlarding», dedilar.Фазл ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У қурбонлик куни эрталаб Расулуллоҳ ﷺ нинг ортларида уловда ўтирган эди. Шунда Хасъам қабиласидан бир аёл келиб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳнинг бандалари зиммасидаги ҳаж фарзи отамга етди, у қаттиқ кексайиб қолган чол бўлиб, уловга мина олмайди. Унинг номидан ҳаж қилайми?» деди. У зот: «Ҳа, чунки агар отангнинг зиммасида қарз бўлса, уни тўлаган бўлардинг», дедилар.