حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا خَالِي، يَعْلَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ اسْتَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الْحَجَرَ ثُمَّ وَضَعَ شَفَتَيْهِ عَلَيْهِ يَبْكِي طَوِيلاً ثُمَّ الْتَفَتَ فَإِذَا هُوَ بِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يَبْكِي فَقَالَ " يَا عُمَرُ هَاهُنَا تُسْكَبُ الْعَبَرَاتُ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Hajar (al-Asvad)ga yuzlanib, soʻng labini unga qoʻyib, uzoq yigʻladilar. Keyin oʻgirilib qarasalar, Umar ibn al-Xattob yigʻlab turgan edi. Shunda u zot: «Ey Umar, mana shu yerda koʻz yoshlari toʻkiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Ҳажар (ал-Асвад)га юзланиб, сўнг лабини унга қўйиб, узоқ йиғладилар. Кейин ўгирилиб қарасалар, Умар ибн ал-Хаттоб йиғлаб турган эди. Шунда у зот: «Эй Умар, мана шу ерда кўз ёшлари тўкилади», дедилар.