حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، يَزِيدَ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ أَخِيهِ، مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ الْحُصَيْنِ إِنِّي أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَنْفَعَكَ بِهِ بَعْدَ الْيَوْمِ اعْلَمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَدْ أَعْمَرَ طَائِفَةً مِنْ أَهْلِهِ فِي الْعَشْرِ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَلَمْ يَنْزِلْ نَسْخُهُ قَالَ فِي ذَلِكَ بَعْدُ رَجُلٌ بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ أَنْ يَقُولَ .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U shunday dedi: «Men senga bir hadis aytib beraman, shoyad Alloh bu kundan keyin uning bilan senga naf bersa. Bilki, Rasululloh ﷺ zulhijja oyining oʻn kunligida oila aʼzolaridan bir guruhini umra qildirdilar va Rasululloh ﷺ undan qaytarmadilar, uni bekor qiluvchi oyat ham nozil boʻlmadi. Keyinchalik bir kishi bu haqda oʻz raʼyi bilan xohlaganini gapirdi».Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У шундай деди: «Мен сенга бир ҳадис айтиб бераман, шояд Аллоҳ бу кундан кейин унинг билан сенга наф берса. Билки, Расулуллоҳ ﷺ зулҳижжа ойининг ўн кунлигида оила аъзоларидан бир гуруҳини умра қилдирдилар ва Расулуллоҳ ﷺ ундан қайтармадилар, уни бекор қилувчи оят ҳам нозил бўлмади. Кейинчалик бир киши бу ҳақда ўз раъйи билан хоҳлаганини гапирди».