حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَجَجْنَا مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَلَمَّا أَرَدْنَا أَنْ نُفِيضَ، مِنَ الْمُزْدَلِفَةِ قَالَ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا يَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ كَيْمَا نُغِيرُ . وَكَانُوا لاَ يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَخَالَفَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَفَاضَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ .
Amr ibn Maymun (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Biz Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) bilan hajga bordik. Muzdalifadan qaytmoqchi boʻlganimizda, u zot: ‹Mushriklar: «Ey Sabir togʻi, quyosh sen uzra chiqsin, toki biz yoʻlga tushaylik», deyishardi va quyosh chiqmaguncha qaytishmasdi. Rasululloh ﷺ ularga xilof qilib, quyosh chiqishidan oldin qaytdilar›, dedilar.»Амр ибн Маймун (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Биз Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) билан ҳажга бордик. Муздалифадан қайтмоқчи бўлганимизда, у зот: ‹Мушриклар: «Эй Сабир тоғи, қуёш сен узра чиқсин, токи биз йўлга тушайлик», дейишарди ва қуёш чиқмагунча қайтишмасди. Расулуллоҳ ﷺ уларга хилоф қилиб, қуёш чиқишидан олдин қайтдилар›, дедилар.»