حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، وَسُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنِ الْحَسَنِ الْعُرَنِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَدَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أُغَيْلِمَةَ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَلَى حُمُرَاتٍ لَنَا مِنْ جَمْعٍ فَجَعَلَ يَلْطَحُ أَفْخَاذَنَا وَيَقُولُ " أُبَيْنِيَّ لاَ تَرْمُوا الْجَمْرَةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ " . زَادَ سُفْيَانُ فِيهِ " وَلاَ إِخَالُ أَحَدًا يَرْمِيهَا حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ biz — Abdulmuttalib oʻgʻillarining yosh bolalarini eshaklarimizga mindirib, Jamʼdan oldinroq joʻnatdilar va sonlarimizga sekin urib: ‹Ey bolalarim, quyosh chiqmaguncha jamraga tosh otmanglar›, deb qoʻyardilar.» Sufyon buni: «Va men quyosh chiqmaguncha hech kim unga tosh otadi deb oʻylamayman», deb ziyoda qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ биз — Абдулмутталиб ўғилларининг ёш болаларини эшакларимизга миндириб, Жамъдан олдинроқ жўнатдилар ва сонларимизга секин уриб: ‹Эй болаларим, қуёш чиқмагунча жамрага тош отманглар›, деб қўярдилар.» Суфён буни: «Ва мен қуёш чиқмагунча ҳеч ким унга тош отади деб ўйламайман», деб зиёда қилди.