حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا صَعْبُ بْنُ جَثَّامَةَ، قَالَ مَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَنَا بِالأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَأَهْدَيْتُ لَهُ حِمَارَ وَحْشٍ فَرَدَّهُ عَلَىَّ فَلَمَّا رَأَى فِي وَجْهِيَ الْكَرَاهِيَةَ . قَالَ " إِنَّهُ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌ " .
Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Abvoʻda yoki Vaddonda turganimda Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar. Men u zotga bir yovvoyi eshak (goʻshtini) hadya qildim, ammo u zot uni menga qaytardilar. Yuzimda norozilik alomatini koʻrgach: ‹Biz uni senga qaytarayotganimizning sababi ehromli holatimizdadir, xolos›, dedilar».Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Абвўда ёки Ваддонда турганимда Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар. Мен у зотга бир ёввойи эшак (гўштини) ҳадя қилдим, аммо у зот уни менга қайтардилар. Юзимда норозилик аломатини кўргач: ‹Биз уни сенга қайтараётганимизнинг сабаби эҳромли ҳолатимиздадир, холос›, дедилар».