حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا بَيَانُ بْنُ بِشْرٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ إِنَّا قَوْمٌ نَصِيدُ بِهَذِهِ الْكِلاَبِ . قَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا فَكُلْ مَا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ وَإِنْ قَتَلْنَ إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ الْكَلْبُ فَإِنْ أَكَلَ الْكَلْبُ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ وَإِنْ خَالَطَهَا كِلاَبٌ أُخَرُ فَلاَ تَأْكُلْ " . قَالَ ابْنُ مَاجَهْ سَمِعْتُهُ - يَعْنِي عَلِيَّ بْنَ الْمُنْذِرِ - يَقُولُ حَجَجْتُ ثَمَانِيَةً وَخَمْسِينَ حِجَّةً أَكْثَرُهَا رَاجِلٌ .
Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺdan soʻrab: ‹Biz shu itlar bilan ov qiluvchi qavmmiz›, dedim». U zot dedilar: «Oʻrgatilgan itlaringni qoʻyib yuborsang va ularga Allohning nomini zikr qilsang, ular sen uchun tutgan narsani, garchi oʻldirgan boʻlsalar ham, yegin. Faqat it ovdan yegan boʻlsa, bundan mustasno. Agar it yegan boʻlsa, yema, chunki men uning faqat oʻzi uchun tutgan boʻlishidan qoʻrqaman. Agar unga boshqa itlar aralashgan boʻlsa ham, yema.»Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: ‹Биз шу итлар билан ов қилувчи қавммиз›, дедим». У зот дедилар: «Ўргатилган итларингни қўйиб юборсанг ва уларга Аллоҳнинг номини зикр қилсанг, улар сен учун тутган нарсани, гарчи ўлдирган бўлсалар ҳам, егин. Фақат ит овдан еган бўлса, бундан мустасно. Агар ит еган бўлса, ема, чунки мен унинг фақат ўзи учун тутган бўлишидан қўрқаман. Агар унга бошқа итлар аралашган бўлса ҳам, ема.»