حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ صُهْبَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ نَهَى النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الْخَذْفِ وَقَالَ " إِنَّهَا لاَ تَقْتُلُ الصَّيْدَ وَلاَ تَنْكِي الْعَدُوَّ وَلَكِنَّهَا تَفْقَأُ الْعَيْنَ وَتَكْسِرُ السِّنَّ " .
Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Paygʻambar ﷺ tosh otishdan qaytarib: ‹Albatta, u na ovni oʻldiradi, na dushmanga ozor yetkazadi, balki u koʻzni chiqaradi va tishni sindiradi›, dedilar.»Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Пайғамбар ﷺ тош отишдан қайтариб: ‹Албатта, у на овни ўлдиради, на душманга озор етказади, балки у кўзни чиқаради ва тишни синдиради›, дедилар.»