حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عِرْقٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ، قَالَ أَهْدَيْتُ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ شَاةً فَجَثَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَى رُكْبَتَيْهِ يَأْكُلُ فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ مَا هَذِهِ الْجِلْسَةُ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ جَعَلَنِي عَبْدًا كَرِيمًا وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا عَنِيدًا " .
Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men Nabiy ﷺga bir qoʻyni hadya qildim. Rasululloh ﷺ ikki tizzalari ustiga choʻkkalab oʻtirib yeyayotgan edilar. Bir aʼrobiy: ‹Bu qanday oʻtirish?› dedi. U zot: ‹Alloh meni hurmatli banda qildi va meni takabbur, qaysar qilmadi›, dedilar.»Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: «Мен Набий ﷺга бир қўйни ҳадя қилдим. Расулуллоҳ ﷺ икки тиззалари устига чўккалаб ўтириб еяётган эдилар. Бир аъробий: ‹Бу қандай ўтириш?› деди. У зот: ‹Аллоҳ мени ҳурматли банда қилди ва мени такаббур, қайсар қилмади›, дедилар.»