حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ حَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِالأَبْطَحِ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ فَخَرَجَ بِلاَلٌ فَأَذَّنَ فَاسْتَدَارَ فِي أَذَانِهِ وَجَعَلَ إِصْبَعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ .
Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men Rasululloh ﷺning oldilariga Abtahda keldim, u zot qizil chodirda edilar. Bilol chiqib azon aytdi, azonida (oʻng va chapga) aylanib, ikki barmogʻini quloqlariga qoʻydi».Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига Абтаҳда келдим, у зот қизил чодирда эдилар. Билол чиқиб азон айтди, азонида (ўнг ва чапга) айланиб, икки бармоғини қулоқларига қўйди».