حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، - وَكَانَ أَبُوهُ فِي حِجْرِ أَبِي سَعِيدٍ - قَالَ قَالَ لِي أَبُو سَعِيدٍ إِذَا كُنْتَ فِي الْبَوَادِي فَارْفَعْ صَوْتَكَ بِالأَذَانِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " لاَ يَسْمَعُهُ جِنٌّ وَلاَ إِنْسٌ وَلاَ شَجَرٌ وَلاَ حَجَرٌ إِلاَّ شَهِدَ لَهُ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi: «Choʻl-biyobonda boʻlsang, azonni baland ovoz bilan ayt, chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Uni jin ham, inson ham, daraxt ham, tosh ham eshitsa, albatta u uchun guvohlik beradi›, deganlarini eshitganman», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У киши: «Чўл-биёбонда бўлсанг, азонни баланд овоз билан айт, чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Уни жин ҳам, инсон ҳам, дарахт ҳам, тош ҳам эшитса, албатта у учун гувоҳлик беради›, деганларини эшитганман», дедилар.