حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَتَرْتُ سَهْوَةً لِي - تَعْنِي الدَّاخِلَ - بِسِتْرٍ فِيهِ تَصَاوِيرُ فَلَمَّا قَدِمَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ هَتَكَهُ فَجَعَلْتُ مِنْهُ مَنْبُوذَتَيْنِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مُتَّكِئًا عَلَى إِحْدَاهُمَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men oʻzimning bir xonachamni, yaʼni ichkarisini, suratlar tushirilgan parda bilan toʻsib qoʻygan edim. Nabiy ﷺ kelganlarida uni yulib tashladilar. Shunda men undan ikkita yostiq yasadim va Nabiy ﷺni ularning biriga suyanib oʻtirgan holda koʻrdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ўзимнинг бир хоначамни, яъни ичкарисини, суратлар туширилган парда билан тўсиб қўйган эдим. Набий ﷺ келганларида уни юлиб ташладилар. Шунда мен ундан иккита ёстиқ ясадим ва Набий ﷺни уларнинг бирига суяниб ўтирган ҳолда кўрдим.