أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ فِي بَيْتِي ثَوْبٌ فِيهِ تَصَاوِيرُ فَجَعَلْتُهُ إِلَى سَهْوَةٍ فِي الْبَيْتِ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَخِّرِيهِ عَنِّي " . فَنَزَعْتُهُ فَجَعَلْتُهُ وَسَائِدَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Uyimda suratlar boʻlgan bir mato bor edi, men uni uydagi tokchaga qoʻygan edim. Rasululloh ﷺ unga qarab namoz oʻqir edilar. Soʻng u zot: «Ey Oisha, uni mendan nariroq qilib qoʻy», dedilar. Shunda men uni olib, yostiqlar qilib qoʻydim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Уйимда суратлар бўлган бир мато бор эди, мен уни уйдаги токчага қўйган эдим. Расулуллоҳ ﷺ унга қараб намоз ўқир эдилар. Сўнг у зот: «Эй Оиша, уни мендан нарироқ қилиб қўй», дедилар. Шунда мен уни олиб, ёстиқлар қилиб қўйдим.