أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ وَقَدْ سَتَّرْتُ بِقِرَامٍ عَلَى سَهْوَةٍ لِي فِيهِ تَصَاوِيرُ فَنَزَعَهُ وَقَالَ " أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safardan qaytdilar. Men esa oʻz tokcham ustiga suratlar boʻlgan pardani osib qoʻygan edim. U zot uni yulib tashladilar va: «Qiyomat kuni odamlarning eng qattiq azoblanadigani Allohning yaratganiga oʻxshatib yasovchilardir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафардан қайтдилар. Мен эса ўз токчам устига суратлар бўлган пардани осиб қўйган эдим. У зот уни юлиб ташладилар ва: «Қиёмат куни одамларнинг энг қаттиқ азобланадигани Аллоҳнинг яратганига ўхшатиб ясовчилардир», дедилар.