حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَبَّاسٍ الْجُشَمِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِنَّ سُورَةً فِي الْقُرْآنِ ثَلاَثُونَ آيَةً شَفَعَتْ لِصَاحِبِهَا حَتَّى غُفِرَ لَهُ {تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ} " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qurʼonda oʻttiz oyatli bir sura bordir. U oʻz sohibiga (uni oʻqiganga) toki kechirilmaguncha shafoat qildi. U {Mulk Oʻz qoʻlida boʻlgan zot barakotli-buyukdir} suradir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қуръонда ўттиз оятли бир сура бордир. У ўз соҳибига (уни ўқиганга) токи кечирилмагунча шафоат қилди. У {Мулк Ўз қўлида бўлган зот баракотли-буюкдир} сурадир», дедилар.