حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ ذَرِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ يُسَيْعٍ الْكِنْدِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ الدُّعَاءَ هُوَ الْعِبَادَةُ " . ثُمَّ قَرَأَ {وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ} .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, duo — ibodatning oʻzidir», dedilar. Soʻng {Robbingiz: «Menga duo qilinglar, Men sizlarga (duolaringizni) ijobat qilaman«, dedi} (Gʻofir 60) oyatini oʻqidilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, дуо — ибодатнинг ўзидир», дедилар. Сўнг {Роббингиз: «Менга дуо қилинглар, Мен сизларга (дуоларингизни) ижобат қиламан«, деди} (Ғофир 60) оятини ўқидилар.