حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ الْمَدَنِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ لَمْ يَدْعُ اللَّهَ سُبْحَانَهُ غَضِبَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Alloh subhonahudan (biror narsa) soʻrab duo qilmasa, U zot unga gʻazab qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳ субҳонаҳудан (бирор нарса) сўраб дуо қилмаса, У зот унга ғазаб қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ ذَرِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ يُسَيْعٍ الْكِنْدِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِنَّ الدُّعَاءَ هُوَ الْعِبَادَةُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ ‏{وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ}‏ ‏.‏

Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, duo — ibodatning oʻzidir», dedilar. Soʻng {Robbingiz: «Menga duo qilinglar, Men sizlarga (duolaringizni) ijobat qilaman«, dedi} (Gʻofir 60) oyatini oʻqidilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, дуо — ибодатнинг ўзидир», дедилар. Сўнг {Роббингиз: «Менга дуо қилинглар, Мен сизларга (дуоларингизни) ижобат қиламан«, деди} (Ғофир 60) оятини ўқидилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا عِمْرَانُ الْقَطَّانُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ لَيْسَ شَىْءٌ أَكْرَمَ عَلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ مِنَ الدُّعَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Alloh subhonahu huzurida duodan koʻra karamliroq narsa yoʻqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ субҳонаҳу ҳузурида дуодан кўра карамлироқ нарса йўқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، سَنَةَ إِحْدَى وَثَلاَثِينَ وَمِائَتَيْنِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، فِي سَنَةِ خَمْسٍ وَتِسْعِينَ وَمِائَةٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ فِي مَجْلِسِ الأَعْمَشِ مُنْذُ خَمْسِينَ سَنَةً حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ الْجَمَلِيُّ فِي زَمَنِ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ الْمُكْتِبِ عَنْ طَلِيقِ بْنِ قَيْسٍ الْحَنَفِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ ‏"‏ رَبِّ أَعِنِّي وَلاَ تُعِنْ عَلَىَّ وَانْصُرْنِي وَلاَ تَنْصُرْ عَلَىَّ وَامْكُرْ لِي وَلاَ تَمْكُرْ عَلَىَّ وَاهْدِنِي وَيَسِّرِ الْهُدَى لِي وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ بَغَى عَلَىَّ رَبِّ اجْعَلْنِي لَكَ شَكَّارًا لَكَ ذَكَّارًا لَكَ رَهَّابًا لَكَ مُطِيعًا إِلَيْكَ مُخْبِتًا إِلَيْكَ أَوَّاهًا مُنِيبًا رَبِّ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي وَاغْسِلْ حَوْبَتِي وَأَجِبْ دَعْوَتِي وَاهْدِ قَلْبِي وَسَدِّدْ لِسَانِي وَثَبِّتْ حُجَّتِي وَاسْلُلْ سَخِيمَةَ قَلْبِي ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ قُلْتُ لِوَكِيعٍ أَقُولُهُ فِي قُنُوتِ الْوِتْرِ قَالَ نَعَمْ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ duolarida: «Robbi aʼinniy va laa tuʼin alayya, vansurniy va laa tansur alayya, vamkur liy va laa tamkur alayya, vahdiniy va yassiril-hudaa liy, vansurniy alaa man bagʻaa alayya. Robbijʼalniy laka shakkaaron, laka zakkaaron, laka rohhaaban, laka mutʼian, ilayka muxbitan, ilayka avvaahan muniiban. Robbi taqobbal tavbatiy, vagʻsil havbatiy, va ajib daʼvatiy, vahdi qolbiy, va saddid lisaaniy, va sabbit hujjatiy, vaslul saxiimata qolbiy» (Robbim, menga yordam ber, menga qarshilarga yordam berma; meni gʻolib qil, menga qarshilarni gʻolib qilma; men uchun tadbir qil, menga qarshi tadbir qilma; meni hidoyat qil va hidoyatni menga oson qil; menga zulm qilganlarga qarshi menga yordam ber. Robbim, meni Senga koʻp shukr qiluvchi, Seni koʻp zikr qiluvchi, Sendan qoʻrquvchi, Senga itoat etuvchi, Senga boʻysunuvchi, koʻp yolvoruvchi, tavba qilib qaytuvchi qilgin. Robbim, tavbamni qabul et, gunohimni yuv, duomni ijobat qil, qalbimni hidoyat qil, tilimni toʻgʻrilagin, hujjatimni mustahkamlagin va qalbimdagi gina-adovatni chiqarib tashlagin), deb aytar edilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ дуоларида: «Робби аъинний ва лаа туъин алайя, вансурний ва лаа тансур алайя, вамкур лий ва лаа тамкур алайя, ваҳдиний ва яссирил-ҳудаа лий, вансурний алаа ман бағаа алайя. Роббижъалний лака шаккаарон, лака заккаарон, лака роҳҳаабан, лака мутъиан, илайка мухбитан, илайка аввааҳан муниибан. Робби тақоббал тавбатий, вағсил ҳавбатий, ва ажиб даъватий, ваҳди қолбий, ва саддид лисааний, ва саббит ҳужжатий, васлул сахиимата қолбий» (Роббим, менга ёрдам бер, менга қаршиларга ёрдам берма; мени ғолиб қил, менга қаршиларни ғолиб қилма; мен учун тадбир қил, менга қарши тадбир қилма; мени ҳидоят қил ва ҳидоятни менга осон қил; менга зулм қилганларга қарши менга ёрдам бер. Роббим, мени Сенга кўп шукр қилувчи, Сени кўп зикр қилувчи, Сендан қўрқувчи, Сенга итоат этувчи, Сенга бўйсунувчи, кўп ёлворувчи, тавба қилиб қайтувчи қилгин. Роббим, тавбамни қабул эт, гуноҳимни юв, дуомни ижобат қил, қалбимни ҳидоят қил, тилимни тўғрилагин, ҳужжатимни мустаҳкамлагин ва қалбимдаги гина-адоватни чиқариб ташлагин), деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَتْ فَاطِمَةُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ تَسْأَلُهُ خَادِمًا فَقَالَ لَهَا ‏"‏ مَا عِنْدِي مَا أُعْطِيكِ ‏"‏ ‏.‏ فَرَجَعَتْ فَأَتَاهَا بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ ‏"‏ الَّذِي سَأَلْتِ أَحَبُّ إِلَيْكِ أَوْ مَا هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَهَا عَلِيٌّ قُولِي لاَ بَلْ مَا هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ فَقَالَتْ فَقَالَ ‏"‏ قُولِي اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَىْءٍ مُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ الْعَظِيمِ أَنْتَ الأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَىْءٌ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Fotima Paygʻambar ﷺning oldilariga xizmatkor soʻrab keldi. U zot unga: «Menda senga beradigan narsa yoʻq», dedilar. U qaytib ketdi. Soʻng u zot uning oldiga kelib: «Soʻragan narsang senga mahbubroqmi yoki undan yaxshiroq narsami?» dedilar. Ali unga: «Yoʻq, balki undan yaxshiroq narsa, deb ayt», dedi. Shunda u shunday dedi. U zot: «Bunday deb ayt: «Allohumma robbas-samaavaatis-sabʼi, va robbal-arshil-aziim, robbanaa va robba kulli shayʼin, munzilat-tavraati val-injiili val-qurʼaanil-aziim, antal-avvalu fa laysa qoblaka shayʼun, va antal-oxiru fa laysa baʼdaka shayʼun, va antaz-zohiru fa laysa favqoka shayʼun, va antal-baatinu fa laysa duunaka shayʼun, iqzi annad-dayna va agʻninaa minal-faqr« (Ey yetti osmonning Robbi, ulugʻ arshning Robbi, bizning Robbimiz va har bir narsaning Robbi, Tavrot, Injil va ulugʻ Qurʼonni nozil qilguvchi Zot, Sen Avvalsan, Sendan oldin hech narsa yoʻqdir; Sen Oxirsan, Sendan keyin hech narsa yoʻqdir; Sen Zohirsan, Sendan yuqorida hech narsa yoʻqdir; Sen Botinsan, Sendan pastda hech narsa yoʻqdir; bizdan qarzni ado qilgin va bizni faqirlikdan boy qilgin)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Фотима Пайғамбар ﷺнинг олдиларига хизматкор сўраб келди. У зот унга: «Менда сенга берадиган нарса йўқ», дедилар. У қайтиб кетди. Сўнг у зот унинг олдига келиб: «Сўраган нарсанг сенга маҳбуброқми ёки ундан яхшироқ нарсами?» дедилар. Али унга: «Йўқ, балки ундан яхшироқ нарса, деб айт», деди. Шунда у шундай деди. У зот: «Бундай деб айт: «Аллоҳумма роббас-самааваатис-сабъи, ва роббал-аршил-азиим, роббанаа ва робба кулли шайъин, мунзилат-тавраати вал-инжиили вал-қуръаанил-азиим, антал-аввалу фа лайса қоблака шайъун, ва антал-охиру фа лайса баъдака шайъун, ва антаз-зоҳиру фа лайса фавқока шайъун, ва антал-баатину фа лайса дуунака шайъун, иқзи аннад-дайна ва ағнинаа минал-фақр« (Эй етти осмоннинг Робби, улуғ аршнинг Робби, бизнинг Роббимиз ва ҳар бир нарсанинг Робби, Таврот, Инжил ва улуғ Қуръонни нозил қилгувчи Зот, Сен Аввалсан, Сендан олдин ҳеч нарса йўқдир; Сен Охирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқдир; Сен Зоҳирсан, Сендан юқорида ҳеч нарса йўқдир; Сен Ботинсан, Сендан пастда ҳеч нарса йўқдир; биздан қарзни адо қилгин ва бизни фақирликдан бой қилгин)», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى وَالتُّقَى وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Allohumma inniy asʼalukal-hudaa vat-tuqoo val-afaafa val-gʻinaa» (Ey Alloh, men Sendan hidoyat, taqvo, iffat va boylik soʻrayman), deb aytar edilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳумма инний асъалукал-ҳудаа ват-туқоо вал-афаафа вал-ғинаа» (Эй Аллоҳ, мен Сендан ҳидоят, тақво, иффат ва бойлик сўрайман), деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ انْفَعْنِي بِمَا عَلَّمْتَنِي وَعَلِّمْنِي مَا يَنْفَعُنِي وَزِدْنِي عِلْمًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohummanfaʼniy bimaa allamtaniy, va allimniy maa yanfaʼuniy, va zidniy ilman, val-hamdu lillaahi alaa kulli haal, va aʼuuzu billaahi min azaabin-naar» (Ey Alloh, menga oʻrgatgan narsang bilan meni foydalantir, menga foyda beradigan narsani oʻrgat, ilmimni ziyoda qil. Har qanday holatda Allohga hamd boʻlsin. Doʻzax azobidan Allohdan panoh soʻrayman), deb aytar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумманфаъний бимаа алламтаний, ва аллимний маа янфаъуний, ва зидний илман, вал-ҳамду лиллааҳи алаа кулли ҳаал, ва аъуузу биллааҳи мин азаабин-наар» (Эй Аллоҳ, менга ўргатган нарсанг билан мени фойдалантир, менга фойда берадиган нарсани ўргат, илмимни зиёда қил. Ҳар қандай ҳолатда Аллоҳга ҳамд бўлсин. Дўзах азобидан Аллоҳдан паноҳ сўрайман), деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ يَزِيدَ الرَّقَاشِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ ‏"‏ اللَّهُمَّ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَخَافُ عَلَيْنَا وَقَدْ آمَنَّا بِكَ وَصَدَّقْنَاكَ بِمَا جِئْتَ بِهِ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الْقُلُوبَ بَيْنَ إِصْبَعَيْنِ مِنْ أَصَابِعِ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ يُقَلِّبُهَا ‏"‏ ‏.‏ وَأَشَارَ الأَعْمَشُ بِإِصْبَعَيْهِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ koʻp marta: «Allohumma sabbit qolbiy alaa diinik» (Ey Alloh, qalbimni oʻz dining ustida sobit qilgin), deb aytar edilar. Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, biz Sizga imon keltirdik va Siz keltirgan narsani tasdiqladik-ku, shunday boʻlsa ham biz haqimizda qoʻrqasizmi?» dedi. U zot: «Albatta, qalblar Rahmon azza va jallaning ikki barmogʻi orasidadir, ularni (istagancha) agʻdarib turadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кўп марта: «Аллоҳумма саббит қолбий алаа дииник» (Эй Аллоҳ, қалбимни ўз дининг устида собит қилгин), деб айтар эдилар. Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз Сизга имон келтирдик ва Сиз келтирган нарсани тасдиқладик-ку, шундай бўлса ҳам биз ҳақимизда қўрқасизми?» деди. У зот: «Албатта, қалблар Раҳмон азза ва жалланинг икки бармоғи орасидадир, уларни (истаганча) ағдариб туради», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، ‏.‏ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺga: «Menga namozimda oʻqiydigan bir duo oʻrgatib qoʻying», dedi. U zot: «Bunday deb ayt: «Allohumma inniy zolamtu nafsiy zulman kasiiron va laa yagʻfiruz-zunuuba illaa anta, fagʻfir liy magʻfirotan min indika varhamniy, innaka antal-gʻafuurur-rohiim« (Ey Alloh, men oʻzimga koʻp zulm qildim, gunohlarni Sendan boshqa hech kim magʻfirat qilmaydi. Bas, meni Oʻz huzuringdan boʻlgan magʻfirat bilan kechir va menga rahm qil. Albatta, Sen — koʻp magʻfirat qiluvchi, mehribonsan)», dedilar.Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺга: «Менга намозимда ўқийдиган бир дуо ўргатиб қўйинг», деди. У зот: «Бундай деб айт: «Аллоҳумма инний золамту нафсий зулман касиирон ва лаа яғфируз-зунууба иллаа анта, фағфир лий мағфиротан мин индика варҳамний, иннака антал-ғафуурур-роҳиим« (Эй Аллоҳ, мен ўзимга кўп зулм қилдим, гуноҳларни Сендан бошқа ҳеч ким мағфират қилмайди. Бас, мени Ўз ҳузурингдан бўлган мағфират билан кечир ва менга раҳм қил. Албатта, Сен — кўп мағфират қилувчи, меҳрибонсан)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ أَبِي مَرْزُوقٍ، عَنْ أَبِي الْعَدَبَّسِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى عَصًا فَلَمَّا رَأَيْنَاهُ قُمْنَا فَقَالَ ‏"‏ لاَ تَفْعَلُوا كَمَا يَفْعَلُ أَهْلُ فَارِسَ بِعُظَمَائِهَا ‏"‏ ‏.‏ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ دَعَوْتَ اللَّهَ لَنَا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَارْضَ عَنَّا وَتَقَبَّلْ مِنَّا وَأَدْخِلْنَا الْجَنَّةَ وَنَجِّنَا مِنَ النَّارِ وَأَصْلِحْ لَنَا شَأْنَنَا كُلَّهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَكَأَنَّمَا أَحْبَبْنَا أَنْ يَزِيدَنَا فَقَالَ ‏"‏ أَوَلَيْسَ قَدْ جَمَعْتُ لَكُمُ الأَمْرَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Umoma al-Bohiliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hassaga suyanib huzurimizga chiqdilar. Biz u zotni koʻrgach oʻrnimizdan turdik. Shunda u zot: «Fors ahli oʻz ulugʻlariga qilganidek qilmanglar», dedilar. Biz: «Ey Allohning Rasuli, biz uchun Allohga duo qilsangiz edi», dedik. U zot: «Allohummagʻfir lanaa, varhamnaa, varza annaa, va taqobbal minnaa, va adxilnal-jannata, va najjinaa minan-naar, va aslih lanaa shaʼnanaa kullah» (Ey Alloh, bizni kechir, bizga rahm qil, bizdan rozi boʻl, bizdan (amallarimizni) qabul et, bizni jannatga kiritgin, bizni doʻzaxdan qutqargin va bizning barcha ishlarimizni oʻnglagin), dedilar. Roviy aytadi: Biz goʻyo u zot yana (davom etib) ziyoda qilishlarini xohlagandek boʻldik. Shunda u zot: «Men sizlar uchun (barcha) ishni jamlab qoʻymadimmi?» dedilar.Абу Умома ал-Боҳилий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳассага суяниб ҳузуримизга чиқдилар. Биз у зотни кўргач ўрнимиздан турдик. Шунда у зот: «Форс аҳли ўз улуғларига қилганидек қилманглар», дедилар. Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз учун Аллоҳга дуо қилсангиз эди», дедик. У зот: «Аллоҳуммағфир ланаа, варҳамнаа, варза аннаа, ва тақоббал миннаа, ва адхилнал-жанната, ва нажжинаа минан-наар, ва аслиҳ ланаа шаънанаа куллаҳ» (Эй Аллоҳ, бизни кечир, бизга раҳм қил, биздан рози бўл, биздан (амалларимизни) қабул эт, бизни жаннатга киритгин, бизни дўзахдан қутқаргин ва бизнинг барча ишларимизни ўнглагин), дедилар. Ровий айтади: Биз гўё у зот яна (давом этиб) зиёда қилишларини хоҳлагандек бўлдик. Шунда у зот: «Мен сизлар учун (барча) ишни жамлаб қўймадимми?» дедилар.

حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَخِيهِ، عَبَّادِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الأَرْبَعِ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma inniy aʼuuzu bika minal-arbaʼi: min ilmin laa yanfaʼu, va min qolbin laa yaxshaʼu, va min nafsin laa tashbaʼu, va min duʼaaʼin laa yusmaʼu» (Ey Alloh, men Sendan toʻrt narsadan panoh soʻrayman: foyda bermaydigan ilmdan, (Sendan) qoʻrqmaydigan qalbdan, toʻymaydigan nafsdan va eshitilmaydigan duodan), deb aytar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма инний аъуузу бика минал-арбаъи: мин илмин лаа янфаъу, ва мин қолбин лаа яхшаъу, ва мин нафсин лаа ташбаъу, ва мин дуъааъин лаа юсмаъу» (Эй Аллоҳ, мен Сендан тўрт нарсадан паноҳ сўрайман: фойда бермайдиган илмдан, (Сендан) қўрқмайдиган қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва эшитилмайдиган дуодан), деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَدْعُو بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَاىَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ushbu kalimalar bilan duo qilar edilar: «Allohumma inniy aʼuuzu bika min fitnatin-naari va azaabin-naar, va min fitnatil-qobri va azaabil-qobr, va min sharri fitnatil-gʻinaa va sharri fitnatil-faqr, va min sharri fitnatil-masiihid-dajjaal. Allohummagʻsil xotoyaaya bimaaʼis-salji val-barod, va naqqi qolbiy minal-xotoyaa kamaa naqqoytas-savbal-abyaza minad-danas, va baaʼid bayniy va bayna xotoyaaya kamaa baaʼadta baynal-mashriqi val-magʻrib. Allohumma inniy aʼuuzu bika minal-kasali val-harami val-maʼsami val-magʻrom» (Ey Alloh, men Sendan doʻzax fitnasidan va doʻzax azobidan, qabr fitnasidan va qabr azobidan, boylik fitnasining yomonligidan va faqirlik fitnasining yomonligidan hamda Masih Dajjol fitnasining yomonligidan panoh soʻrayman. Ey Alloh, xatolarimni qor va doʻl suvi bilan yuvgin, oq kiyimni kirdan tozalaganingdek qalbimni xatolardan tozalagin, mashriq bilan magʻrib orasini uzoq qilganingdek men bilan xatolarim orasini uzoq qilgin. Ey Alloh, men Sendan dangasalikdan, keksalik (ojizligi)dan, gunohdan va qarzdan panoh soʻrayman), deb aytar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ушбу калималар билан дуо қилар эдилар: «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин фитнатин-наари ва азаабин-наар, ва мин фитнатил-қобри ва азаабил-қобр, ва мин шарри фитнатил-ғинаа ва шарри фитнатил-фақр, ва мин шарри фитнатил-масииҳид-дажжаал. Аллоҳуммағсил хотояая бимааъис-салжи вал-барод, ва наққи қолбий минал-хотояа камаа наққойтас-савбал-абяза минад-данас, ва бааъид байний ва байна хотояая камаа бааъадта байнал-машриқи вал-мағриб. Аллоҳумма инний аъуузу бика минал-касали вал-ҳарами вал-маъсами вал-мағром» (Эй Аллоҳ, мен Сендан дўзах фитнасидан ва дўзах азобидан, қабр фитнасидан ва қабр азобидан, бойлик фитнасининг ёмонлигидан ва фақирлик фитнасининг ёмонлигидан ҳамда Масиҳ Дажжол фитнасининг ёмонлигидан паноҳ сўрайман. Эй Аллоҳ, хатоларимни қор ва дўл суви билан ювгин, оқ кийимни кирдан тозалаганингдек қалбимни хатолардан тозалагин, машриқ билан мағриб орасини узоқ қилганингдек мен билан хатоларим орасини узоқ қилгин. Эй Аллоҳ, мен Сендан дангасаликдан, кексалик (ожизлиги)дан, гуноҳдан ва қарздан паноҳ сўрайман), деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ هِلاَلٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ دُعَاءٍ، كَانَ يَدْعُو بِهِ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ كَانَ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma inniy aʼuuzu bika min sharri maa amiltu, va min sharri maa lam aʼmal» (Ey Alloh, men Sendan qilgan ishimning yomonligidan va qilmagan ishimning yomonligidan panoh soʻrayman), deb aytar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин шарри маа амилту, ва мин шарри маа лам аъмал» (Эй Аллоҳ, мен Сендан қилган ишимнинг ёмонлигидан ва қилмаган ишимнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман), деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ سُلَيْمٍ، حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الْخَرَّاطُ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُعَلِّمُنَا هَذَا الدُّعَاءَ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Qurʼondan bir surani oʻrgatgandek ushbu duoni oʻrgatar edilar: «Allohumma inniy aʼuuzu bika min azaabi jahannam, va aʼuuzu bika min azaabil-qobr, va aʼuuzu bika min fitnatil-masiihid-dajjaal, va aʼuuzu bika min fitnatil-mahyaa val-mamaat» (Ey Alloh, men Sendan jahannam azobidan panoh soʻrayman, qabr azobidan panoh soʻrayman, Masih Dajjol fitnasidan panoh soʻrayman va hayot hamda oʻlim fitnasidan panoh soʻrayman), dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Қуръондан бир сурани ўргатгандек ушбу дуони ўргатар эдилар: «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин азааби жаҳаннам, ва аъуузу бика мин азаабил-қобр, ва аъуузу бика мин фитнатил-масииҳид-дажжаал, ва аъуузу бика мин фитнатил-маҳяа вал-мамаат» (Эй Аллоҳ, мен Сендан жаҳаннам азобидан паноҳ сўрайман, қабр азобидан паноҳ сўрайман, Масиҳ Дажжол фитнасидан паноҳ сўрайман ва ҳаёт ҳамда ўлим фитнасидан паноҳ сўрайман), дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ فِرَاشِهِ فَالْتَمَسْتُهُ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى بَطْنِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ وَهُوَ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Bir kecha Rasululloh ﷺni oʻrinlaridan yoʻqotib qoʻydim va uni izlab qidirdim. Qoʻlim uning ikki oyogʻining tagiga tegib qoldi. U masjidda edilar, ikki oyoqlari tik turgan (sajdada) holda: ‹Allohumma, men Sening gʻazabingdan rizoyating bilan, jazoingdan avf etishing bilan panoh soʻrayman va Sendan Senga panoh soʻrayman. Men Senga boʻlgan maqtovni sanab boʻlmayman. Sen Oʻzingni maqtaganingdek Sensan›, deyar edilar.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Бир кеча Расулуллоҳ ﷺни ўринларидан йўқотиб қўйдим ва уни излаб қидирдим. Қўлим унинг икки оёғининг тагига тегиб қолди. У масжидда эдилар, икки оёқлари тик турган (саждада) ҳолда: ‹Аллоҳумма, мен Сенинг ғазабингдан ризоятинг билан, жазоингдан авф этишинг билан паноҳ сўрайман ва Сендан Сенга паноҳ сўрайман. Мен Сенга бўлган мақтовни санаб бўлмайман. Сен Ўзингни мақтаганингдек Сенсан›, деяр эдилар.»

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عِيَاضٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنَ الْفَقْرِ وَالْقِلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَأَنْ تَظْلِمَ أَوْ تُظْلَمَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan faqirlikdan, kambagʻallikdan, xorlikdan hamda zulm qilishing yoki zulmga uchrashingdan panoh soʻranglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан фақирликдан, камбағалликдан, хорликдан ҳамда зулм қилишинг ёки зулмга учрашингдан паноҳ сўранглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ سَلُوا اللَّهَ عِلْمًا نَافِعًا وَتَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan foydali ilm soʻranglar va Allohdan foyda bermaydigan ilmdan panoh soʻranglar», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан фойдали илм сўранглар ва Аллоҳдан фойда бермайдиган илмдан паноҳ сўранглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَأَرْذَلِ الْعُمُرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ ‏.‏ قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الرَّجُلَ يَمُوتُ عَلَى فِتْنَةٍ لاَ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ مِنْهَا ‏.‏

Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ qoʻrqoqlikdan, baxillikdan, umrning eng tuban chogʻidan, qabr azobidan va koʻngil fitnasidan panoh soʻrar edilar. Vakiʼ dedi: «Yaʼni kishi bir fitna ustida oʻlib, undan Allohdan magʻfirat soʻramasligini bildiradi.»Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ қўрқоқликдан, бахилликдан, умрнинг энг тубан чоғидан, қабр азобидан ва кўнгил фитнасидан паноҳ сўрар эдилар. Вакиъ деди: «Яъни киши бир фитна устида ўлиб, ундан Аллоҳдан мағфират сўрамаслигини билдиради.»

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا أَبُو مَالِكٍ، سَعْدُ بْنُ طَارِقٍ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ رَبِّي قَالَ ‏"‏ قُلِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي ‏"‏ ‏.‏ وَجَمَعَ أَصَابِعَهُ الأَرْبَعَ إِلاَّ الإِبْهَامَ ‏"‏ فَإِنَّ هَؤُلاَءِ يَجْمَعْنَ لَكَ دِينَكَ وَدُنْيَاكَ ‏"‏ ‏.‏

Toriq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺni eshitdi. Bir kishi ularning oldiga kelib: «Yo Rasululloh, Robbimdan soʻraganimda qanday deyay?» dedi. U: «‹Allohumma, magʻfirat ayla, menga rahm ayla, sogʻ-salomat qil va rizq ber›, degin», dedilar va boshbarmoqdan boshqa toʻrt barmogʻini birlashtirdilar-da: «Zero, bular sen uchun diningni ham, dunyoingni ham jamlab beradi», dedilar.Ториқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺни эшитди. Бир киши уларнинг олдига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Роббимдан сўраганимда қандай деяй?» деди. У: «‹Аллоҳумма, мағфират айла, менга раҳм айла, соғ-саломат қил ва ризқ бер›, дегин», дедилар ва бошбармоқдан бошқа тўрт бармоғини бирлаштирдилар-да: «Зеро, булар сен учун динингни ҳам, дунёингни ҳам жамлаб беради», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَخْبَرَنِي جَبْرُ بْنُ حَبِيبٍ، عَنْ أُمِّ كُلْثُومٍ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَّمَهَا هَذَا الدُّعَاءَ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ unga bu duoni oʻrgatdilar: «Allohumma, men Sendan barcha yaxshilikni soʻrayman — tez keladiganini ham, kechroq keladiganini ham, undan bilganimni ham, bilmaganimni ham. Va men Sendan barcha yomonlikdan panoh soʻrayman — tez keladiganidan ham, kechroq keladiganidan ham, undan bilganimdan ham, bilmaganimdan ham. Allohumma, men Sendan bandang va nabiying Sendan soʻragan yaxshilikni soʻrayman va bandang va nabiying panoh soʻragan yomonlikdan Senga panoh soʻrayman. Allohumma, men Sendan jannatni va unga yaqinlashtiruvchi soʻz yoki amalni soʻrayman va Sendan doʻzaxdan va unga yaqinlashtiruvchi soʻz yoki amaldan panoh soʻrayman. Yana Sendan men uchun hukm qilgan har bir hukmingni xayrli qilishingni soʻrayman.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унга бу дуони ўргатдилар: «Аллоҳумма, мен Сендан барча яхшиликни сўрайман — тез келадиганини ҳам, кечроқ келадиганини ҳам, ундан билганимни ҳам, билмаганимни ҳам. Ва мен Сендан барча ёмонликдан паноҳ сўрайман — тез келадиганидан ҳам, кечроқ келадиганидан ҳам, ундан билганимдан ҳам, билмаганимдан ҳам. Аллоҳумма, мен Сендан банданг ва набийинг Сендан сўраган яхшиликни сўрайман ва банданг ва набийинг паноҳ сўраган ёмонликдан Сенга паноҳ сўрайман. Аллоҳумма, мен Сендан жаннатни ва унга яқинлаштирувчи сўз ёки амални сўрайман ва Сендан дўзахдан ва унга яқинлаштирувчи сўз ёки амалдан паноҳ сўрайман. Яна Сендан мен учун ҳукм қилган ҳар бир ҳукмингни хайрли қилишингни сўрайман.»

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى الْقَطَّانُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِرَجُلٍ ‏"‏ مَا تَقُولُ فِي الصَّلاَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَتَشَهَّدُ ثُمَّ أَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِهِ مِنَ النَّارِ أَمَا وَاللَّهِ مَا أُحْسِنُ دَنْدَنَتَكَ وَلاَ دَنْدَنَةَ مُعَاذٍ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ حَوْلَهُمَا نُدَنْدِنُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kishiga: «Namozda nima deysan?» dedilar. U: «Tashahhud oʻqiyman, soʻng Allohdan jannatni soʻrayman va Undan doʻzaxdan panoh soʻrayman. Alloh haqqi, men na sizning pichirlashingizni, na Muozning pichirlashini yaxshi bilmayman», dedi. U: «Biz ham shu ikkisi (jannat va doʻzax) haqida pichirlaymiz», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кишига: «Намозда нима дейсан?» дедилар. У: «Ташаҳҳуд ўқийман, сўнг Аллоҳдан жаннатни сўрайман ва Ундан дўзахдан паноҳ сўрайман. Аллоҳ ҳаққи, мен на сизнинг пичирлашингизни, на Муознинг пичирлашини яхши билмайман», деди. У: «Биз ҳам шу иккиси (жаннат ва дўзах) ҳақида пичирлаймиз», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنِي سَلَمَةُ بْنُ وَرْدَانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ ‏"‏ سَلْ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ أَتَاهُ فِي الْيَوْمِ الثَّانِي فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ ‏"‏ سَلْ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ أَتَاهُ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَىُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ ‏"‏ سَلْ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالَعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ فَإِذَا أُعْطِيتَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ فَقَدْ أَفْلَحْتَ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ oldiga kelib: «Yo Rasululloh, qaysi duo afzal?» dedi. U: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf va ofiyat (sogʻ-salomatlik) soʻra», dedilar. Soʻng u ikkinchi kuni kelib: «Yo Rasululloh, qaysi duo afzal?» dedi. U: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf va ofiyat soʻra», dedilar. Soʻng u uchinchi kuni kelib: «Ey Allohning nabiysi, qaysi duo afzal?» dedi. U: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf va ofiyat soʻra. Agar senga dunyo va oxiratda avf va ofiyat berilsa, albatta najot topgan boʻlasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ олдига келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси дуо афзал?» деди. У: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ва офият (соғ-саломатлик) сўра», дедилар. Сўнг у иккинчи куни келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси дуо афзал?» деди. У: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ва офият сўра», дедилар. Сўнг у учинчи куни келиб: «Эй Аллоҳнинг набийси, қайси дуо афзал?» деди. У: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ва офият сўра. Агар сенга дунё ва охиратда авф ва офият берилса, албатта нажот топган бўласан», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ شُعْبَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْبَجَلِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ، حِينَ قُبِضَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي مَقَامِي هَذَا عَامَ الأَوَّلِ ثُمَّ بَكَى أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ بَعْدَ الْيَقِينِ خَيْرًا مِنَ الْمُعَافَاةِ وَلاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَقَاطَعُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا ‏"‏ ‏.‏

Avsat al-Bajaliy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U Abu Bakr (roziyallohu anhu)ni Nabiy ﷺ vafot etganlarida shunday deganini eshitdi: «Rasululloh ﷺ men turgan shu joyda oʻtgan yili turgan edilar.» Soʻng Abu Bakr yigʻladi, keyin dedi: «Sizlar rostgoʻylikni lozim tuting, zero u yaxshilik bilan birgadir va ikkisi jannatdadir. Yolgʻondan hazir boʻling, zero u fujurlik bilan birgadir va ikkisi doʻzaxdadir. Allohdan ofiyat soʻranglar, zero hech kimga yaqiylikdan soʻng ofiyatdan koʻra yaxshiroq narsa berilmagan. Bir-biringizga hasad qilmang, bir-biringizni yomon koʻrmang, bir-biringiz bilan aloqani uzmang, bir-biringizga orqa oʻgirmang va Allohning bandalari, birodarlar boʻling.»Авсат ал-Бажалий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)ни Набий ﷺ вафот этганларида шундай деганини эшитди: «Расулуллоҳ ﷺ мен турган шу жойда ўтган йили турган эдилар.» Сўнг Абу Бакр йиғлади, кейин деди: «Сизлар ростгўйликни лозим тутинг, зеро у яхшилик билан биргадир ва иккиси жаннатдадир. Ёлғондан ҳазир бўлинг, зеро у фужурлик билан биргадир ва иккиси дўзахдадир. Аллоҳдан офият сўранглар, зеро ҳеч кимга яқийликдан сўнг офиятдан кўра яхшироқ нарса берилмаган. Бир-бирингизга ҳасад қилманг, бир-бирингизни ёмон кўрманг, бир-бирингиз билан алоқани узманг, бир-бирингизга орқа ўгирманг ва Аллоҳнинг бандалари, биродарлар бўлинг.»

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ وَافَقْتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ مَا أَدْعُو قَالَ ‏"‏ تَقُولِينَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Yo Rasululloh, agar Laylatul-qadrga muvofiq kelsam, nima deb duo qilishimni maslahat berasiz?» dedi. U: «‹Allohumma, Sen avf etuvchisan, avfni yaxshi koʻrasan, bas meni avf et›, deysan», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у: «Ё Расулуллоҳ, агар Лайлатул-қадрга мувофиқ келсам, нима деб дуо қилишимни маслаҳат берасиз?» деди. У: «‹Аллоҳумма, Сен авф этувчисан, авфни яхши кўрасан, бас мени авф эт›, дейсан», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ زِيَادٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَا مِنْ دَعْوَةٍ يَدْعُو بِهَا الْعَبْدُ أَفْضَلَ مِنَ - اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Banda duo qiladigan duolar ichida ‹Allohumma, men Sendan dunyo va oxiratda ofiyat soʻrayman› duosidan afzalrogʻi yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда дуо қиладиган дуолар ичида ‹Аллоҳумма, мен Сендан дунё ва охиратда офият сўрайман› дуосидан афзалроғи йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ يَرْحَمُنَا اللَّهُ وَأَخَا عَادٍ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bizga va Od birodarimizga rahm qilsin», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бизга ва Од биродаримизга раҳм қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ، مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ يُسْتَجَابُ لأَحَدِكُمْ مَا لَمْ يَعْجَلْ ‏"‏ ‏.‏ قِيلَ وَكَيْفَ يَعْجَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ يَقُولُ قَدْ دَعَوْتُ اللَّهَ فَلَمْ يَسْتَجِبِ اللَّهُ لِي ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringizga toshabqirlik qilmasa (shoshilmasa), duosi ijobat qilinadi», dedilar. «Toshabqirlik qanday boʻladi, yo Rasululloh?» deb soʻralganda, u: «Kishi: ‹Allohga duo qildim, ammo Alloh menga ijobat qilmadi›, deyishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизга тошабқирлик қилмаса (шошилмаса), дуоси ижобат қилинади», дедилар. «Тошабқирлик қандай бўлади, ё Расулуллоҳ?» деб сўралганда, у: «Киши: ‹Аллоҳга дуо қилдим, аммо Аллоҳ менга ижобат қилмади›, дейишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ وَلْيَعْزِمْ فِي الْمَسْأَلَةِ فَإِنَّ اللَّهَ لاَ مُكْرِهَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz aslo ‹Allohumma, xohlasang meni magʻfirat qil›, demasin. Balki soʻrovida qatʼiy boʻlsin, zero Allohni majburlovchi yoʻqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз асло ‹Аллоҳумма, хоҳласанг мени мағфират қил›, демасин. Балки сўровида қатъий бўлсин, зеро Аллоҳни мажбурловчи йўқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ اسْمُ اللَّهِ الأَعْظَمُ فِي هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ ‏{وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ}‏ وَفَاتِحَةِ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ ‏"‏ ‏.‏

Asmo bint Yazid (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning ismi aʼzami mana shu ikki oyatda: {Sizlarning ilohingiz yagona Ilohdir. Undan oʻzga hech qanday iloh yoʻqdir. U Rahmon va Rahiymdir} (Baqara 163) hamda Oli Imron surasining boshida», dedilar.Асмо бинт Язид (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг исми аъзами мана шу икки оятда: {Сизларнинг илоҳингиз ягона Илоҳдир. Ундан ўзга ҳеч қандай илоҳ йўқдир. У Раҳмон ва Раҳиймдир} (Бақара 163) ҳамда Оли Имрон сурасининг бошида», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَلاَءِ، عَنِ الْقَاسِمِ، قَالَ اسْمُ اللَّهِ الأَعْظَمُ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ فِي سُوَرٍ ثَلاَثٍ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ وَطَهَ ‏.‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعِيسَى بْنِ مُوسَى فَحَدَّثَنِي أَنَّهُ، سَمِعَ غَيْلاَنَ بْنَ أَنَسٍ، يُحَدِّثُ عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَحْوَهُ ‏.‏

Abu Umoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Qosim (rahimahulloh) aytdi: «Allohning ismi aʼzami — u bilan duo qilinsa, ijobat qiladigan ism — uch surada: Baqara, Oli Imron va Toha suralaridadir». Bu Paygʻambar ﷺdan ham shunga oʻxshash rivoyat qilingan.Абу Умома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қосим (раҳимаҳуллоҳ) айтди: «Аллоҳнинг исми аъзами — у билан дуо қилинса, ижобат қиладиган исм — уч сурада: Бақара, Оли Имрон ва Тоҳа сураларидадир». Бу Пайғамбар ﷺдан ҳам шунга ўхшаш ривоят қилинган.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلاً يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لَقَدْ سَأَلَ اللَّهَ بِاسْمِهِ الأَعْظَمِ الَّذِي إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى وَإِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ ‏"‏ ‏.‏

Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir kishining: «Allohumma, inni asʼaluka bi-annaka Antallohul-Ahadus-Samad, allazi lam yalid va lam yulad, va lam yakun lahu kufuvan ahad (Ey Alloh, men Sendan soʻrayman, chunki Sen Allohsan, Yagonasan, Beniyozsan, tugʻmagan va tugʻilmagan, hech kim Unga teng emas)», deyayotganini eshitdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «U Allohdan Uning ismi aʼzami bilan soʻradi — u bilan soʻralganda beradi va u bilan duo qilinganda ijobat qiladi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир кишининг: «Аллоҳумма, инни асъалука би-аннака Анталлоҳул-Аҳадус-Самад, аллази лам ялид ва лам юлад, ва лам якун лаҳу куфуван аҳад (Эй Аллоҳ, мен Сендан сўрайман, чунки Сен Аллоҳсан, Ягонасан, Бениёзсан, туғмаган ва туғилмаган, ҳеч ким Унга тенг эмас)», деяётганини эшитдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У Аллоҳдан Унинг исми аъзами билан сўради — у билан сўралганда беради ва у билан дуо қилинганда ижобат қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا أَبُو خُزَيْمَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلاً يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ ذُو الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ فَقَالَ ‏"‏ لَقَدْ سَأَلَ اللَّهَ بِاسْمِهِ الأَعْظَمِ الَّذِي إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى وَإِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir kishining: «Allohumma, inni asʼaluka bi-anna lakal-hamd, la ilaha illa Anta, vahdaka la sharika laka, al-Mannon, Badiʼus-samovoti val-arz, zul-jalali val-ikrom (Ey Alloh, men Sendan soʻrayman, chunki barcha hamd Senga xosdir, Sendan oʻzga iloh yoʻq, Yolgʻiz Oʻzingsan, sherigingu shariging yoʻq, koʻp inʼom qilguvchi, osmonlaru yerni yoʻqdan bor qilguvchi, ulugʻlik va ikrom egasi)», deyayotganini eshitdilar. Shunda: «U Allohdan Uning ismi aʼzami bilan soʻradi — u bilan soʻralganda beradi va u bilan duo qilinganda ijobat qiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир кишининг: «Аллоҳумма, инни асъалука би-анна лакал-ҳамд, ла илаҳа илла Анта, ваҳдака ла шарика лака, ал-Маннон, Бадиъус-самовоти вал-арз, зул-жалали вал-икром (Эй Аллоҳ, мен Сендан сўрайман, чунки барча ҳамд Сенга хосдир, Сендан ўзга илоҳ йўқ, Ёлғиз Ўзингсан, шеригингу шаригинг йўқ, кўп инъом қилгувчи, осмонлару ерни йўқдан бор қилгувчи, улуғлик ва икром эгаси)», деяётганини эшитдилар. Шунда: «У Аллоҳдан Унинг исми аъзами билан сўради — у билан сўралганда беради ва у билан дуо қилинганда ижобат қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو يُوسُفَ الصَّيْدَلاَنِيُّ، مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنِ الْفَزَارِيِّ، عَنْ أَبِي شَيْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ الْجُهَنِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الطَّاهِرِ الطَّيِّبِ الْمُبَارَكِ الأَحَبِّ إِلَيْكَ الَّذِي إِذَا دُعِيتَ بِهِ أَجَبْتَ وَإِذَا سُئِلْتَ بِهِ أَعْطَيْتَ وَإِذَا اسْتُرْحِمْتَ بِهِ رَحِمْتَ وَإِذَا اسْتُفْرِجْتَ بِهِ فَرَّجْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ وَقَالَ ذَاتَ يَوْمٍ ‏"‏ يَا عَائِشَةُ هَلْ عَلِمْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ دَلَّنِي عَلَى الاِسْمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَعَلِّمْنِيهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لَكِ يَا عَائِشَةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَتَنَحَّيْتُ وَجَلَسْتُ سَاعَةً ثُمَّ قُمْتُ فَقَبَّلْتُ رَأْسَهُ ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِيهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لَكِ يَا عَائِشَةُ أَنْ أُعَلِّمَكِ إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لَكِ أَنْ تَسْأَلِي بِهِ شَيْئًا مِنَ الدُّنْيَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَقُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ ثُمَّ صَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَدْعُوكَ اللَّهَ وَأَدْعُوكَ الرَّحْمَنَ وَأَدْعُوكَ الْبَرَّ الرَّحِيمَ وَأَدْعُوكَ بِأَسْمَائِكَ الْحُسْنَى كُلِّهَا مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَمَا لَمْ أَعْلَمْ أَنْ تَغْفِرَ لِي وَتَرْحَمَنِي ‏.‏ قَالَتْ فَاسْتَضْحَكَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّهُ لَفِي الأَسْمَاءِ الَّتِي دَعَوْتِ بِهَا ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Allohumma, inni asʼaluka bismikat-tohirit-toyyibil-muborakil-ahabbi ilayka, allazi iza duita bihi ajabta, va iza suilta bihi aʼtayta, va izasturhimta bihi rahimta, va izastufrijta bihi farrajta (Ey Alloh, men Sendan Sening pok, tayyib, muborak va Oʻzingga eng suyukli isming bilan soʻrayman — u bilan chorlansang ijobat qilasan, u bilan soʻralsang berasan, u bilan rahm soʻralsang rahm qilasan, u bilan kushoyish soʻralsang kushoyish berasan)», deyayotganlarini eshitdim. U kishi bir kuni: «Ey Oisha, bilasanmi, Alloh menga u bilan duo qilinganda ijobat qiladigan ismni koʻrsatdi», dedilar. Men: «Ey Rasululloh, otam-onam Sizga fido boʻlsin, uni menga ham oʻrgating», dedim. U zot: «U senga munosib emas, ey Oisha», dedilar. Men bir chetga chekinib, bir soat oʻtirdim, soʻng turib boshlaridan oʻpdim, keyin: «Ey Rasululloh, uni menga oʻrgating», dedim. U zot: «Uni senga oʻrgatishim senga munosib emas, ey Oisha, chunki u bilan dunyodan biror narsa soʻrashing senga munosib emas», dedilar. Shunda men turib taharat oldim, soʻng ikki rakat namoz oʻqidim, keyin: «Ey Alloh, men Senga — Allohga duo qilaman, Senga — Rahmonga duo qilaman, Senga — Barr va Rahiymga duo qilaman, Senga barcha goʻzal ismlaring bilan — men bilganim va bilmaganim bilan duo qilaman, meni magʻfirat qilishing va menga rahm qilishingni soʻrayman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ kulib: «U sen duo qilgan ismlar orasidadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Аллоҳумма, инни асъалука бисмикат-тоҳирит-тоййибил-муборакил-аҳабби илайка, аллази иза дуита биҳи ажабта, ва иза суилта биҳи аътайта, ва изастурҳимта биҳи раҳимта, ва изастуфрижта биҳи фарражта (Эй Аллоҳ, мен Сендан Сенинг пок, таййиб, муборак ва Ўзингга энг суюкли исминг билан сўрайман — у билан чорлансанг ижобат қиласан, у билан сўралсанг берасан, у билан раҳм сўралсанг раҳм қиласан, у билан кушойиш сўралсанг кушойиш берасан)», деяётганларини эшитдим. У киши бир куни: «Эй Оиша, биласанми, Аллоҳ менга у билан дуо қилинганда ижобат қиладиган исмни кўрсатди», дедилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, отам-онам Сизга фидо бўлсин, уни менга ҳам ўргатинг», дедим. У зот: «У сенга муносиб эмас, эй Оиша», дедилар. Мен бир четга чекиниб, бир соат ўтирдим, сўнг туриб бошларидан ўпдим, кейин: «Эй Расулуллоҳ, уни менга ўргатинг», дедим. У зот: «Уни сенга ўргатишим сенга муносиб эмас, эй Оиша, чунки у билан дунёдан бирор нарса сўрашинг сенга муносиб эмас», дедилар. Шунда мен туриб таҳарат олдим, сўнг икки ракат намоз ўқидим, кейин: «Эй Аллоҳ, мен Сенга — Аллоҳга дуо қиламан, Сенга — Раҳмонга дуо қиламан, Сенга — Барр ва Раҳиймга дуо қиламан, Сенга барча гўзал исмларинг билан — мен билганим ва билмаганим билан дуо қиламан, мени мағфират қилишинг ва менга раҳм қилишингни сўрайман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулиб: «У сен дуо қилган исмлар орасидадир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً إِلاَّ وَاحِدًا مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Allohning toʻqson toʻqqizta — bittasi kam yuzta — ismi bordir. Kim ularni sanab chiqsa, jannatga kiradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳнинг тўқсон тўққизта — биттаси кам юзта — исми бордир. Ким уларни санаб чиқса, жаннатга киради», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّنْعَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُنْذِرِ، زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ التَّمِيمِيُّ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجُ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً إِلاَّ وَاحِدًا إِنَّهُ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ مَنْ حَفِظَهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَهِيَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الصَّمَدُ الأَوَّلُ الآخِرُ الظَّاهِرُ الْبَاطِنُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ الْمَلِكُ الْحَقُّ السَّلاَمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ الْعَلِيمُ الْعَظِيمُ الْبَارُّ الْمُتَعَالِ الْجَلِيلُ الْجَمِيلُ الْحَىُّ الْقَيُّومُ الْقَادِرُ الْقَاهِرُ الْعَلِيُّ الْحَكِيمُ الْقَرِيبُ الْمُجِيبُ الْغَنِيُّ الْوَهَّابُ الْوَدُودُ الشَّكُورُ الْمَاجِدُ الْوَاجِدُ الْوَالِي الرَّاشِدُ الْعَفُوُّ الْغَفُورُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ التَّوَّابُ الرَّبُّ الْمَجِيدُ الْوَلِيُّ الشَّهِيدُ الْمُبِينُ الْبُرْهَانُ الرَّءُوفُ الرَّحِيمُ الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ الْبَاعِثُ الْوَارِثُ الْقَوِيُّ الشَّدِيدُ الضَّارُّ النَّافِعُ الْبَاقِي الْوَاقِي الْخَافِضُ الرَّافِعُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ الْمُعِزُّ الْمُذِلُّ الْمُقْسِطُ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ الْقَائِمُ الدَّائِمُ الْحَافِظُ الْوَكِيلُ الْفَاطِرُ السَّامِعُ الْمُعْطِي الْمُحْيِي الْمُمِيتُ الْمَانِعُ الْجَامِعُ الْهَادِي الْكَافِي الأَبَدُ الْعَالِمُ الصَّادِقُ النُّورُ الْمُنِيرُ التَّامُّ الْقَدِيمُ الْوِتْرُ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ زُهَيْرٌ فَبَلَغَنَا عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ أَوَّلَهَا يُفْتَحُ بِقَوْلِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ لَهُ الأَسْمَاءُ الْحُسْنَى ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Allohning toʻqson toʻqqizta — bittasi kam yuzta — ismi bordir. Albatta, U toqdir va toqni yaxshi koʻradi. Kim ularni yod olsa, jannatga kiradi», dedilar. Ular quyidagilardir: Alloh, al-Vohid, as-Samad, al-Avval, al-Oxir, az-Zohir, al-Botin, al-Xoliq, al-Bori, al-Musavvir, al-Malik, al-Haqq, as-Salom, al-Muʼmin, al-Muhaymin, al-Aziz, al-Jabbor, al-Mutakabbir, ar-Rahmon, ar-Rahiym, al-Latiyf, al-Xabir, as-Samiʼ, al-Basir, al-Aliym, al-Aziym, al-Barr, al-Mutaol, al-Jaliyl, al-Jamiyl, al-Hayy, al-Qayyum, al-Qodir, al-Qohir, al-Aliy, al-Hakiym, al-Qorib, al-Mujib, al-Gʻaniy, al-Vahhob, al-Vadud, ash-Shakur, al-Mojid, al-Vojid, al-Voliy, ar-Roshid, al-Afuvv, al-Gʻafur, al-Haliym, al-Kariym, at-Tavvob, ar-Rabb, al-Majid, al-Valiy, ash-Shahid, al-Mubin, al-Burhon, ar-Rauf, ar-Rahiym, al-Mubdi, al-Muʼid, al-Boʻis, al-Voris, al-Qaviy, ash-Shadid, az-Zorr, an-Nofiʼ, al-Boqiy, al-Voqiy, al-Xofiz, ar-Rofiʼ, al-Qobiz, al-Bosit, al-Muizz, al-Muzill, al-Muqsit, ar-Razzoq, zul-Quvvatil-Matin, al-Qoim, ad-Doim, al-Hofiz, al-Vakil, al-Fotir, as-Somiʼ, al-Muʼtiy, al-Muhyiy, al-Mumit, al-Moniʼ, al-Jomiʼ, al-Hodiy, al-Kofiy, al-Abad, al-Olim, as-Sodiq, an-Nur, al-Munir, at-Tomm, al-Qadim, al-Vitr, al-Ahad, as-Samad, tugʻmagan va tugʻilmagan hamda hech kim Unga teng boʻlmagan Zot.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳнинг тўқсон тўққизта — биттаси кам юзта — исми бордир. Албатта, У тоқдир ва тоқни яхши кўради. Ким уларни ёд олса, жаннатга киради», дедилар. Улар қуйидагилардир: Аллоҳ, ал-Воҳид, ас-Самад, ал-Аввал, ал-Охир, аз-Зоҳир, ал-Ботин, ал-Холиқ, ал-Бори, ал-Мусаввир, ал-Малик, ал-Ҳаққ, ас-Салом, ал-Муъмин, ал-Муҳаймин, ал-Азиз, ал-Жаббор, ал-Мутакаббир, ар-Раҳмон, ар-Раҳийм, ал-Латийф, ал-Хабир, ас-Самиъ, ал-Басир, ал-Алийм, ал-Азийм, ал-Барр, ал-Мутаол, ал-Жалийл, ал-Жамийл, ал-Ҳайй, ал-Қайюм, ал-Қодир, ал-Қоҳир, ал-Алий, ал-Ҳакийм, ал-Қориб, ал-Мужиб, ал-Ғаний, ал-Ваҳҳоб, ал-Вадуд, аш-Шакур, ал-Можид, ал-Вожид, ал-Волий, ар-Рошид, ал-Афувв, ал-Ғафур, ал-Ҳалийм, ал-Карийм, ат-Таввоб, ар-Рабб, ал-Мажид, ал-Валий, аш-Шаҳид, ал-Мубин, ал-Бурҳон, ар-Рауф, ар-Раҳийм, ал-Мубди, ал-Муъид, ал-Бўис, ал-Ворис, ал-Қавий, аш-Шадид, аз-Зорр, ан-Нофиъ, ал-Боқий, ал-Воқий, ал-Хофиз, ар-Рофиъ, ал-Қобиз, ал-Босит, ал-Муизз, ал-Музилл, ал-Муқсит, ар-Раззоқ, зул-Қувватил-Матин, ал-Қоим, ад-Доим, ал-Ҳофиз, ал-Вакил, ал-Фотир, ас-Сомиъ, ал-Муътий, ал-Муҳйий, ал-Мумит, ал-Мониъ, ал-Жомиъ, ал-Ҳодий, ал-Кофий, ал-Абад, ал-Олим, ас-Содиқ, ан-Нур, ал-Мунир, ат-Томм, ал-Қадим, ал-Витр, ал-Аҳад, ас-Самад, туғмаган ва туғилмаган ҳамда ҳеч ким Унга тенг бўлмаган Зот.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ السَّهْمِيُّ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ ثَلاَثُ دَعَوَاتٍ يُسْتَجَابُ لَهُنَّ لاَ شَكَّ فِيهِنَّ دَعْوَةُ الْمَظْلُومِ وَدَعْوَةُ الْمُسَافِرِ وَدَعْوَةُ الْوَالِدِ لِوَلَدِهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch duo borki, ularning ijobat boʻlishida shubha yoʻq: mazlumning duosi, musofirning duosi va otaning farzandiga qilgan duosi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч дуо борки, уларнинг ижобат бўлишида шубҳа йўқ: мазлумнинг дуоси, мусофирнинг дуоси ва отанинг фарзандига қилган дуоси», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، حَدَّثَتْنَا حَبَابَةُ ابْنَةُ عَجْلاَنَ، عَنْ أُمِّهَا أُمِّ حَفْصٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ جَرِيرٍ، عَنْ أُمِّ حَكِيمٍ بِنْتِ وَدَاعٍ الْخُزَاعِيَّةِ، قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ دُعَاءُ الْوَالِدِ يُفْضِي إِلَى الْحِجَابِ ‏"‏ ‏.‏

Umm Hakim bint Vadoʻ al-Xuzoiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Otaning duosi hijobga (pardaga) yetib boradi», deyayotganlarini eshitdim.Умм Ҳаким бинт Вадў ал-Хузоийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Отанинг дуоси ҳижобга (пардага) етиб боради», деяётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَنْبَأَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي نَعَامَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍ، سَمِعَ ابْنَهُ، يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْقَصْرَ الأَبْيَضَ عَنْ يَمِينِ الْجَنَّةِ، إِذَا دَخَلْتُهَا ‏.‏ فَقَالَ أَىْ بُنَىَّ سَلِ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَعُذْ بِهِ مِنَ النَّارِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ سَيَكُونُ قَوْمٌ يَعْتَدُونَ فِي الدُّعَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U oʻgʻlining: «Ey Alloh, men Sendan jannatga kirsam, uning oʻng tomonidagi oq qasrni soʻrayman», deyayotganini eshitib qoldi. Shunda u: «Ey oʻgʻilcham, Allohdan jannatni soʻra va Undan doʻzaxdan panoh tila. Chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Bir qavm boʻladiki, duoda haddan oshadilar›, deganlarini eshitganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ўғлининг: «Эй Аллоҳ, мен Сендан жаннатга кирсам, унинг ўнг томонидаги оқ қасрни сўрайман», деяётганини эшитиб қолди. Шунда у: «Эй ўғилчам, Аллоҳдан жаннатни сўра ва Ундан дўзахдан паноҳ тила. Чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Бир қавм бўладики, дуода ҳаддан ошадилар›, деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ سَلْمَانَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِنَّ رَبَّكُمْ حَيِيٌّ كَرِيمٌ يَسْتَحْيِي مِنْ عَبْدِهِ أَنْ يَرْفَعَ إِلَيْهِ يَدَيْهِ فَيَرُدَّهُمَا صِفْرًا - أَوْ قَالَ خَائِبَتَيْنِ ‏"‏ ‏.‏

Salmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Albatta, Robbingiz hayoli va karamlidir. U bandasi Oʻziga qoʻllarini koʻtarganda, ularni quruq — yoki noumid, dedilar — qaytarishdan hayo qiladi», dedilar.Салмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Албатта, Роббингиз ҳаёли ва карамлидир. У бандаси Ўзига қўлларини кўтарганда, уларни қуруқ — ёки ноумид, дедилар — қайтаришдан ҳаё қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا عَائِذُ بْنُ حَبِيبٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِذَا دَعَوْتَ اللَّهَ فَادْعُ بِبُطُونِ كَفَّيْكَ وَلاَ تَدْعُ بِظُهُورِهِمَا فَإِذَا فَرَغْتَ فَامْسَحْ بِهِمَا وَجْهَكَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga duo qilsang, kaftlaringning ichi bilan duo qil, ularning orqasi bilan duo qilma. Tugatganingda esa, ular bilan yuzingga surt», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга дуо қилсанг, кафтларингнинг ичи билан дуо қил, уларнинг орқаси билан дуо қилма. Тугатганингда эса, улар билан юзингга сурт», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي عَيَّاشٍ الزُّرَقِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ - كَانَ لَهُ عَدْلَ رَقَبَةٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ وَحُطَّ عَنْهُ عَشْرُ خَطِيئَاتٍ وَرُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكَانَ فِي حِرْزٍ مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُمْسِيَ وَإِذَا أَمْسَى فَمِثْلُ ذَلِكَ حَتَّى يُصْبِحَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَرَأَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِيمَا يَرَى النَّائِمُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا عَيَّاشٍ يَرْوِي عَنْكَ كَذَا وَكَذَا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ صَدَقَ أَبُو عَيَّاشٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyosh az-Zuraqiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim tongda: ‹La ilaha illalohu vahdahu la sharika lahu, lahul-mulku va lahul-hamdu, va Huva ala kulli shayin Qodir (Yolgʻiz Allohdan oʻzga iloh yoʻq, Uning sherigi yoʻq, mulk Uniki va hamd Unga xosdir, U har narsaga Qodirdir)›, desa, unga Ismoil avlodidan bir qulni ozod qilganday savob boʻladi, undan oʻnta xato oʻchiriladi, uning uchun oʻn daraja koʻtariladi va u kechgacha shaytondan panohda boʻladi. Kechqurun aytsa, tonggacha xuddi shundaydir», dedilar. Bir kishi tushida Rasululloh ﷺni koʻrib: «Ey Rasululloh, Abu Ayyosh Sizdan shunday-shunday rivoyat qilyapti», dedi. U zot: «Abu Ayyosh rost aytdi», dedilar.Абу Айёш аз-Зурақий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким тонгда: ‹Ла илаҳа иллалоҳу ваҳдаҳу ла шарика лаҳу, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду, ва Ҳува ала кулли шайин Қодир (Ёлғиз Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, Унинг шериги йўқ, мулк Уники ва ҳамд Унга хосдир, У ҳар нарсага Қодирдир)›, деса, унга Исмоил авлодидан бир қулни озод қилгандай савоб бўлади, ундан ўнта хато ўчирилади, унинг учун ўн даража кўтарилади ва у кечгача шайтондан паноҳда бўлади. Кечқурун айтса, тонггача худди шундайдир», дедилар. Бир киши тушида Расулуллоҳ ﷺни кўриб: «Эй Расулуллоҳ, Абу Айёш Сиздан шундай-шундай ривоят қиляпти», деди. У зот: «Абу Айёш рост айтди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِذَا أَصْبَحْتُمْ فَقُولُوا اللَّهُمَّ بِكَ أَصْبَحْنَا وَبِكَ أَمْسَيْنَا وَبِكَ نَحْيَى وَبِكَ نَمُوتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُمْ فَقُولُوا اللَّهُمَّ بِكَ أَمْسَيْنَا وَبِكَ أَصْبَحْنَا وَبِكَ نَحْيَى وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tongga chiqqaningizda: ‹Allohumma bika asbahna, va bika amsayna, va bika nahya, va bika namut (Ey Alloh, Sening yordaming bilan tongga chiqdik, Sening yordaming bilan kechga yetdik, Sening yordaming bilan yashaymiz va Sening yordaming bilan oʻlamiz)›, deng. Kechga kirganingizda esa: ‹Allohumma bika amsayna, va bika asbahna, va bika nahya, va bika namut, va ilaykal-masir (Ey Alloh, Sening yordaming bilan kechga yetdik, Sening yordaming bilan tongga chiqamiz, Sening yordaming bilan yashaymiz, Sening yordaming bilan oʻlamiz va qaytish Sengadir)›, deng», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тонгга чиққанингизда: ‹Аллоҳумма бика асбаҳна, ва бика амсайна, ва бика наҳя, ва бика намут (Эй Аллоҳ, Сенинг ёрдаминг билан тонгга чиқдик, Сенинг ёрдаминг билан кечга етдик, Сенинг ёрдаминг билан яшаймиз ва Сенинг ёрдаминг билан ўламиз)›, денг. Кечга кирганингизда эса: ‹Аллоҳумма бика амсайна, ва бика асбаҳна, ва бика наҳя, ва бика намут, ва илайкал-масир (Эй Аллоҳ, Сенинг ёрдаминг билан кечга етдик, Сенинг ёрдаминг билан тонгга чиқамиз, Сенинг ёрдаминг билан яшаймиз, Сенинг ёрдаминг билан ўламиз ва қайтиш Сенгадир)›, денг», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ مَا مِنْ عَبْدٍ يَقُولُ فِي صَبَاحِ كُلِّ يَوْمٍ وَمَسَاءِ كَلِّ لَيْلَةٍ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لاَ يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَىْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ - فَيَضُرَّهُ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَكَانَ أَبَانُ قَدْ أَصَابَهُ طَرَفٌ مِنَ الْفَالِجِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبَانُ مَا تَنْظُرُ إِلَىَّ أَمَا إِنَّ الْحَدِيثَ كَمَا قَدْ حَدَّثْتُكَ وَلَكِنِّي لَمْ أَقُلْهُ يَوْمَئِذٍ لِيُمْضِيَ اللَّهُ عَلَىَّ قَدَرَهُ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺni: «Qaysi bir banda har kunning ertalabi va har kechaning kechqurunida: ‹Bismillahil-laziy la yazurru maʼas-mihi shayʼun fil-arzi va la fis-samaʼi va Huvas-Samiʼul-Aliym (Yer va osmonda Uning ismi ila hech narsa zarar keltira olmas boʻlgan Alloh nomi bilan boshlayman, U eshituvchi, biluvchidir)› deb uch marta aytsa, unga hech narsa zarar keltirmas», deb aytayotganlarini eshitdim. Roviy aytadi: Abonga falaj kasalining bir tomoni yetgan edi, bir kishi unga qarab qoldi. Abon unga: «Menga nega qarayapsan? Hadis men senga aytganimdek boʻlgan, lekin men oʻsha kuni buni aytmagan edim, toki Alloh Oʻz taqdirini menda amalga oshirsin», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺни: «Қайси бир банда ҳар куннинг эрталаби ва ҳар кечанинг кечқурунида: ‹Бисмиллаҳил-лазий ла язурру маъас-миҳи шайъун фил-арзи ва ла фис-самаъи ва Ҳувас-Самиъул-Алийм (Ер ва осмонда Унинг исми ила ҳеч нарса зарар келтира олмас бўлган Аллоҳ номи билан бошлайман, У эшитувчи, билувчидир)› деб уч марта айтса, унга ҳеч нарса зарар келтирмас», деб айтаётганларини эшитдим. Ровий айтади: Абонга фалаж касалининг бир томони етган эди, бир киши унга қараб қолди. Абон унга: «Менга нега қараяпсан? Ҳадис мен сенга айтганимдек бўлган, лекин мен ўша куни буни айтмаган эдим, токи Аллоҳ Ўз тақдирини менда амалга оширсин», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ، عَنْ سَابِقٍ، عَنْ أَبِي سَلاَّمٍ، خَادِمِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَا مِنْ مُسْلِمٍ أَوْ إِنْسَانٍ أَوْ عَبْدٍ يَقُولُ حِينَ يُمْسِي وَحِينَ يُصْبِحُ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا - إِلاَّ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُرْضِيَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Nabiy ﷺning xizmatchisi Abu Sallom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qaysi bir musulmon yoki inson yoxud banda kechqurun va ertalab: ‹Roziytu billahi Robban va bil-Islami diynan va bi Muhammadin nabiyyan (Rabb boʻlishga Allohdan, din boʻlishga Islomdan, Nabiy boʻlishga Muhammaddan rozi boʻldim)› deb aytsa, albatta qiyomat kuni Alloh uni rozi qilishi Uning zimmasidagi haq boʻladi», dedilar.Набий ﷺнинг хизматчиси Абу Саллом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қайси бир мусулмон ёки инсон ёхуд банда кечқурун ва эрталаб: ‹Розийту биллаҳи Роббан ва бил-Ислами дийнан ва би Муҳаммадин набийян (Рабб бўлишга Аллоҳдан, дин бўлишга Исломдан, Набий бўлишга Муҳаммаддан рози бўлдим)› деб айтса, албатта қиёмат куни Аллоҳ уни рози қилиши Унинг зиммасидаги ҳақ бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا عُبَادَةُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا جُبَيْرُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ لَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَدَعُ هَؤُلاَءِ الدَّعَوَاتِ حِينَ يُمْسِي وَحِينَ يُصْبِحُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي دِينِي وَدُنْيَاىَ وَأَهْلِي وَمَالِي اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِي وَآمِنْ رَوْعَاتِي وَاحْفَظْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَىَّ وَمِنْ خَلْفِي وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي وَمِنْ فَوْقِي وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخَسْفَ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechqurun va ertalab bu duolarni tark etmas edilar: «Allohumma inniy asʼalukal-afva val-afiyata fid-dunya val-oxiroh. Allohumma inniy asʼalukal-afva val-afiyata fiy diyniy va dunyaya va ahliy va moliy. Allohummastur avrotiy va omin ravʼotiy vahfazniy min bayni yadayya va min xalfiy va an yamiyniy va an shimoliy va min favqiy, va aʼuzu bika an ugʻtola min tahtiy (Ey Alloh, men Sendan dunyo va oxiratda avf va ofiyat soʻrayman. Ey Alloh, men Sendan dinim, dunyoyim, ahlim va molimda avf va ofiyat soʻrayman. Ey Alloh, ayblarimni yop, qoʻrquvlarimni tinchit, meni oldimdan, orqamdan, oʻng tomonimdan, chap tomonimdan va ustimdan asra hamda ostimdan gʻaflatda halok etilishimdan Senga panoh soʻrayman)». Vakiʼ aytadi: Bu yer yorilib yutilishni bildiradi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечқурун ва эрталаб бу дуоларни тарк этмас эдилар: «Аллоҳумма инний асъалукал-афва вал-афията фид-дуня вал-охироҳ. Аллоҳумма инний асъалукал-афва вал-афията фий дийний ва дуняя ва аҳлий ва молий. Аллоҳуммастур авротий ва омин равъотий ваҳфазний мин байни ядайя ва мин халфий ва ан ямийний ва ан шимолий ва мин фавқий, ва аъузу бика ан уғтола мин таҳтий (Эй Аллоҳ, мен Сендан дунё ва охиратда авф ва офият сўрайман. Эй Аллоҳ, мен Сендан диним, дунёйим, аҳлим ва молимда авф ва офият сўрайман. Эй Аллоҳ, айбларимни ёп, қўрқувларимни тинчит, мени олдимдан, орқамдан, ўнг томонимдан, чап томонимдан ва устимдан асра ҳамда остимдан ғафлатда ҳалок этилишимдан Сенга паноҳ сўрайман)». Вакиъ айтади: Бу ер ёрилиб ютилишни билдиради.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ ثَعْلَبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ بِنِعْمَتِكَ وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ قَالَهَا فِي يَوْمِهِ وَلَيْلَتِهِ فَمَاتَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ أَوْ تِلْكَ اللَّيْلَةِ دَخَلَ الْجَنَّةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى ‏"‏ ‏.‏

Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma Anta Robbiy la ilaha illa Anta, xalaqtaniy va ana abduka va ana ala ahdika va vaʼdika mastataʼtu, aʼuzu bika min sharri ma sanaʼtu, abuʼu bi niʼmatika va abuʼu bi zanbiy fagʻfirliy, fa innahu la yagʻfiruz-zunuba illa Anta (Ey Alloh, Sen mening Rabbimsan, Sendan oʻzga iloh yoʻq. Sen meni yaratding, men Sening bandangman, kuchim yetguncha Sening ahding va vaʼdang uzra turibman. Qilgan ishlarimning yomonligidan Senga panoh soʻrayman, Sening neʼmatingni iqror qilaman va gunohimni ham iqror qilaman, meni magʻfirat qil, chunki gunohlarni Sendan oʻzga hech kim kechirmaydi)», dedilar. Yana Rasululloh ﷺ: «Kim buni kunduzida yoki kechasida aytsa-yu, oʻsha kunda yoki oʻsha kechada vafot etsa, inshaalloh taolo jannatga kiradi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма Анта Роббий ла илаҳа илла Анта, халақтаний ва ана абдука ва ана ала аҳдика ва ваъдика мастатаъту, аъузу бика мин шарри ма санаъту, абуъу би ниъматика ва абуъу би занбий фағфирлий, фа иннаҳу ла яғфируз-зунуба илла Анта (Эй Аллоҳ, Сен менинг Раббимсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен мени яратдинг, мен Сенинг бандангман, кучим етгунча Сенинг аҳдинг ва ваъданг узра турибман. Қилган ишларимнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ сўрайман, Сенинг неъматингни иқрор қиламан ва гуноҳимни ҳам иқрор қиламан, мени мағфират қил, чунки гуноҳларни Сендан ўзга ҳеч ким кечирмайди)», дедилар. Яна Расулуллоҳ ﷺ: «Ким буни кундузида ёки кечасида айтса-ю, ўша кунда ёки ўша кечада вафот этса, иншааллоҳ таоло жаннатга киради», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ ‏"‏ اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الأَرْضِ وَرَبَّ كُلِّ شَىْءٍ فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى مُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ الْعَظِيمِ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا أَنْتَ الأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَىْءٌ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَأَغْنِنِي مِنَ الْفَقْرِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ toʻshaklariga yotgan chogʻlarida shunday der edilar: «Allohumma Robbas-samavati va Robbal-arzi va Robba kulli shayʼin, foliqal-habbi van-nava, munzilat-Tavroti val-Injiyli val-Qurʼanil-Aziym, aʼuzu bika min sharri kulli dabbatin Anta oxizun binosiyatiha. Antal-Avvalu fa laysa qablaka shayʼun, va Antal-Oxiru fa laysa baʼdaka shayʼun, va Antaz-Zohiru fa laysa favqaka shayʼun, va Antal-Botinu fa laysa dunaka shayʼun, iqzi anniyd-dayna va agʻniniy minal-faqr (Ey Alloh, osmonlarning Rabbi, yerning Rabbi va har bir narsaning Rabbi, don va urugʻni yoruvchi, Tavrot, Injil va ulugʻ Qurʼonni nozil qiluvchi Zot, peshonasini Oʻzing ushlab turgan har bir jonzotning yomonligidan Senga panoh soʻrayman. Sen Avvalsan, Sendan oldin hech narsa yoʻq; Sen Oxirsan, Sendan keyin hech narsa yoʻq; Sen Zohirsan, Sendan ustun hech narsa yoʻq; Sen Botinsan, Sendan yaqinroq hech narsa yoʻq. Mendan qarzni ado qil va meni kambagʻallikdan behojat qil)».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тўшакларига ётган чоғларида шундай дер эдилар: «Аллоҳумма Роббас-самавати ва Роббал-арзи ва Робба кулли шайъин, фолиқал-ҳабби ван-нава, мунзилат-Тавроти вал-Инжийли вал-Қуръанил-Азийм, аъузу бика мин шарри кулли даббатин Анта охизун биносиятиҳа. Антал-Аввалу фа лайса қаблака шайъун, ва Антал-Охиру фа лайса баъдака шайъун, ва Антаз-Зоҳиру фа лайса фавқака шайъун, ва Антал-Ботину фа лайса дунака шайъун, иқзи аннийд-дайна ва ағниний минал-фақр (Эй Аллоҳ, осмонларнинг Рабби, ернинг Рабби ва ҳар бир нарсанинг Рабби, дон ва уруғни ёрувчи, Таврот, Инжил ва улуғ Қуръонни нозил қилувчи Зот, пешонасини Ўзинг ушлаб турган ҳар бир жонзотнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ сўрайман. Сен Аввалсан, Сендан олдин ҳеч нарса йўқ; Сен Охирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ; Сен Зоҳирсан, Сендан устун ҳеч нарса йўқ; Сен Ботинсан, Сендан яқинроқ ҳеч нарса йўқ. Мендан қарзни адо қил ва мени камбағалликдан беҳожат қил)».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَضْطَجِعَ عَلَى فِرَاشِهِ فَلْيَنْزِعْ دَاخِلَةَ إِزَارِهِ ثُمَّ لْيَنْفُضْ بِهَا فِرَاشَهُ فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي مَا خَلَفَهُ عَلَيْهِ ثُمَّ لْيَضْطَجِعْ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ لْيَقُلْ رَبِّ بِكَ وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ فَإِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا حَفِظْتَ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz toʻshagiga yotmoqchi boʻlsa, izorining ichki chetini yechib olib, u bilan toʻshagini qoqib tozalasin, chunki u oʻzidan keyin toʻshagiga nima tushganini bilmaydi. Soʻng oʻng tomoni bilan yotib, shunday desin: ‹Robbi bika vazaʼtu janbiy va bika arfaʼuhu, fa in amsakta nafsiy farhamha, va in arsaltaha fahfazha bima hafizta bihi ibadakas-solihiyn (Ey Rabbim, Sening izning bilan yonimni yerga qoʻydim va Sening izning bilan uni koʻtaraman. Agar jonimni ushlab qolsang, unga rahm qil; agar uni qaytarsang, uni solih bandalaringni asraganing kabi asra)›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз тўшагига ётмоқчи бўлса, изорининг ички четини ечиб олиб, у билан тўшагини қоқиб тозаласин, чунки у ўзидан кейин тўшагига нима тушганини билмайди. Сўнг ўнг томони билан ётиб, шундай десин: ‹Робби бика вазаъту жанбий ва бика арфаъуҳу, фа ин амсакта нафсий фарҳамҳа, ва ин арсалтаҳа фаҳфазҳа бима ҳафизта биҳи ибадакас-солиҳийн (Эй Раббим, Сенинг изнинг билан ёнимни ерга қўйдим ва Сенинг изнинг билан уни кўтараман. Агар жонимни ушлаб қолсанг, унга раҳм қил; агар уни қайтарсанг, уни солиҳ бандаларингни асраганинг каби асра)›», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَسَعِيدُ بْنُ شُرَحْبِيلَ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ نَفَثَ فِي يَدَيْهِ وَقَرَأَ بِالْمُعَوِّذَتَيْنِ وَمَسَحَ بِهِمَا جَسَدَهُ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ toʻshaklariga yotgan chogʻlarida ikki qoʻllariga puflar, muavvizatayn (Falaq va Nas suralari)ni oʻqib, ular bilan tanalarini surtar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тўшакларига ётган чоғларида икки қўлларига пуфлар, муаввизатайн (Фалақ ва Нас суралари)ни ўқиб, улар билан таналарини суртар эдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ لِرَجُلٍ ‏"‏ إِذَا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ أَوْ أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَقُلِ اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَى مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ فَإِنْ مِتَّ مِنْ لَيْلَتِكَ مِتَّ عَلَى الْفِطْرَةِ وَإِنْ أَصْبَحْتَ أَصْبَحْتَ وَقَدْ أَصَبْتَ خَيْرًا كَثِيرًا ‏"‏ ‏.‏

Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishiga: «Toʻshagingga yotsang yoki oʻringga borsang: ‹Allohumma aslamtu vajhiy ilayka, va aljaʼtu zohriy ilayka, va favvaztu amriy ilayka, ragʻbatan va rahbatan ilayka, la maljaʼa va la manjaʼa minka illa ilayka, omantu bi kitobikal-laziy anzalta va nabiyyikal-laziy arsalta (Ey Alloh, yuzimni Senga taslim qildim, orqamni Senga suyadim, ishimni Senga topshirdim, Senga umidvor boʻlib va Sendan qoʻrqib. Sendan Senga tomon boshqa boshpana ham, najot ham yoʻq. Sen nozil qilgan Kitobingga va Sen yuborgan Nabiyingga imon keltirdim)› deb ayt. Bas, agar oʻsha kechang ichida vafot etsang, fitrat uzra vafot etasan; agar tirik tursang, koʻp yaxshilikka erishgan holingda tong ottirasan», dedilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишига: «Тўшагингга ётсанг ёки ўрингга борсанг: ‹Аллоҳумма асламту важҳий илайка, ва алжаъту зоҳрий илайка, ва фаввазту амрий илайка, рағбатан ва раҳбатан илайка, ла малжаъа ва ла манжаъа минка илла илайка, оманту би китобикал-лазий анзалта ва набиййикал-лазий арсалта (Эй Аллоҳ, юзимни Сенга таслим қилдим, орқамни Сенга суядим, ишимни Сенга топширдим, Сенга умидвор бўлиб ва Сендан қўрқиб. Сендан Сенга томон бошқа бошпана ҳам, нажот ҳам йўқ. Сен нозил қилган Китобингга ва Сен юборган Набийингга имон келтирдим)› деб айт. Бас, агар ўша кечанг ичида вафот этсанг, фитрат узра вафот этасан; агар тирик турсанг, кўп яхшиликка эришган ҳолингда тонг оттирасан», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ وَضَعَ يَدَهُ - يَعْنِي الْيُمْنَى - تَحْتَ خَدِّهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ - أَوْ تَجْمَعُ - عِبَادَكَ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ toʻshaklariga yotgan chogʻlarida oʻng qoʻllarini yonoqlari ostiga qoʻyib, soʻng: «Allohumma qiniy azabaka yavma tabʼasu — yoki tajmaʼu — ibadaka (Ey Alloh, bandalaringni tiriltiradigan — yoki toʻplaydigan — kuning azobingdan meni asra)», der edilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тўшакларига ётган чоғларида ўнг қўлларини ёноқлари остига қўйиб, сўнг: «Аллоҳумма қиний азабака явма табъасу — ёки тажмаъу — ибадака (Эй Аллоҳ, бандаларингни тирилтирадиган — ёки тўплайдиган — кунинг азобингдан мени асра)», дер эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي عُمَيْرُ بْنُ هَانِئٍ، حَدَّثَنِي جُنَادَةُ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ تَعَارَّ مِنَ اللَّيْلِ فَقَالَ حِينَ يَسْتَيْقِظُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ثُمَّ دَعَا رَبِّ اغْفِرْ لِي - غُفِرَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ الْوَلِيدُ أَوْ قَالَ ‏"‏ دَعَا اسْتُجِيبَ لَهُ فَإِنْ قَامَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ صَلَّى قُبِلَتْ صَلاَتُهُ ‏"‏ ‏.‏

Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim kechasi uygʻonib qolsa-yu, uygʻongan chogʻida: ‹La ilaha illalloh vahdahu la shariyka lahu, lahul-mulku va lahul-hamdu, va Huva ala kulli shayʼin Qodiyr. Subhanalloh val-hamdu lillahi va la ilaha illalloh valloohu Akbar va la havla va la quvvata illa billahil-Aliyyil-Aziym (Yagona Allohdan oʻzga iloh yoʻq, Uning sherigi yoʻq. Mulk Uniki va hamd Uniki, U har narsaga qodir. Alloh pokdir, hamd Allohga xosdir, Allohdan oʻzga iloh yoʻq, Alloh buyukdir, ulugʻ va oliy Allohdan boshqada quvvat ham, madad ham yoʻq)› deb, soʻng: ‹Robbigʻfirliy (Ey Rabbim, meni magʻfirat qil)› deb duo qilsa, u magʻfirat qilinadi», dedilar. Valid aytadi: Yoki: «Duo qilsa, ijobat qilinadi. Agar turib, taharat olsa, soʻng namoz oʻqisa, namozi qabul qilinadi», dedilar.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким кечаси уйғониб қолса-ю, уйғонган чоғида: ‹Ла илаҳа иллаллоҳ ваҳдаҳу ла шарийка лаҳу, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду, ва Ҳува ала кулли шайъин Қодийр. Субҳаналлоҳ вал-ҳамду лиллаҳи ва ла илаҳа иллаллоҳ валлооҳу Акбар ва ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳил-Алиййил-Азийм (Ягона Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, Унинг шериги йўқ. Мулк Уники ва ҳамд Уники, У ҳар нарсага қодир. Аллоҳ покдир, ҳамд Аллоҳга хосдир, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, Аллоҳ буюкдир, улуғ ва олий Аллоҳдан бошқада қувват ҳам, мадад ҳам йўқ)› деб, сўнг: ‹Роббиғфирлий (Эй Раббим, мени мағфират қил)› деб дуо қилса, у мағфират қилинади», дедилар. Валид айтади: Ёки: «Дуо қилса, ижобат қилинади. Агар туриб, таҳарат олса, сўнг намоз ўқиса, намози қабул қилинади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، أَنْبَأَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ رَبِيعَةَ بْنَ كَعْبٍ الأَسْلَمِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ يَبِيتُ عِنْدَ بَابِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَكَانَ يَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ مِنَ اللَّيْلِ ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏"‏ ‏.‏ الْهَوِيَّ ثُمَّ يَقُولُ ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ ‏"‏ ‏.‏

Rabiʼa ibn Kaʼb al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺning eshiklari oldida tunar edi va Rasululloh ﷺning kechasi: «Subhanallohi Robbil-olamiyn (Olamlar Rabbi boʻlmish Alloh pokdir)» deb uzoq vaqt aytib turganlarini, soʻng: «Subhanallohi va bihamdihi (Alloh Oʻz hamdi ila pokdir)» deganlarini eshitar edi.Рабиъа ибн Каъб ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺнинг эшиклари олдида тунар эди ва Расулуллоҳ ﷺнинг кечаси: «Субҳаналлоҳи Роббил-оламийн (Оламлар Рабби бўлмиш Аллоҳ покдир)» деб узоқ вақт айтиб турганларини, сўнг: «Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи (Аллоҳ Ўз ҳамди ила покдир)» деганларини эшитар эди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا انْتَبَهَ مِنَ اللَّيْلِ قَالَ ‏"‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ ‏"‏ ‏.‏

Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechasi uygʻonganlarida: «Al-hamdu lillahil-laziy ahyana baʼda ma amatana va ilayhin-nushur (Bizni oʻldirganidan soʻng tiriltirgan Allohga hamd boʻlsin, qaytish ham Ungadir)», der edilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечаси уйғонганларида: «Ал-ҳамду лиллаҳил-лазий аҳяна баъда ма аматана ва илайҳин-нушур (Бизни ўлдирганидан сўнг тирилтирган Аллоҳга ҳамд бўлсин, қайтиш ҳам Унгадир)», дер эдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي ظَبْيَةَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَا مِنْ عَبْدٍ بَاتَ عَلَى طُهُورٍ ثُمَّ تَعَارَّ مِنَ اللَّيْلِ فَسَأَلَ اللَّهَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا أَوْ مِنْ أَمْرِ الآخِرَةِ إِلاَّ أَعْطَاهُ ‏"‏ ‏.‏

Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir banda taharatli holda tunab, soʻng kechasi uygʻonib, Allohdan dunyo ishlaridan yoki oxirat ishlaridan biror narsa soʻrasa, albatta Alloh unga uni ato etadi», dedilar.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир банда таҳаратли ҳолда тунаб, сўнг кечаси уйғониб, Аллоҳдан дунё ишларидан ёки охират ишларидан бирор нарса сўраса, албатта Аллоҳ унга уни ато этади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنِي هِلاَلٌ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ أُمِّهِ، أَسْمَاءَ ابْنَةِ عُمَيْسٍ قَالَتْ عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَلِمَاتٍ أَقُولُهُنَّ عِنْدَ الْكَرْبِ ‏"‏ اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga gʻam-qaygʻu paytida aytadigan baʼzi kalimalarni oʻrgatdilar: «Allohu, Allohu Robbiy la ushriku bihi shayʼan (Alloh, Alloh mening Rabbimdir, Unga hech narsani sherik qilmayman)».Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга ғам-қайғу пайтида айтадиган баъзи калималарни ўргатдилар: «Аллоҳу, Аллоҳу Роббий ла ушрику биҳи шайъан (Аллоҳ, Аллоҳ менинг Раббимдир, Унга ҳеч нарсани шерик қилмайман)».

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَقُولُ عِنْدَ الْكَرْبِ ‏"‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبِّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَكِيعٌ مَرَّةً لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فِيهَا كُلِّهَا ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ gʻam-tashvish paytida: «Loo ilaaha illalloohul haliymul kariym, subhaanalloohi robbil arshil aziym, subhaanalloohi robbis samaavaatis sabi va robbil arshil kariym (Ulugʻ Arshning Robbi Allohni poklab yod etaman, yetti osmonning Robbi va karamli Arshning Robbi Allohni poklab yod etaman; halim va karamli Allohdan boshqa iloh yoʻq)», deb aytardilar. Vakiʼ bir marta: «Loo ilaaha illalloh» soʻzi ularning hammasida bor edi, dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ғам-ташвиш пайтида: «Лоо илааҳа иллаллооҳул ҳалиймул карийм, субҳааналлооҳи роббил аршил азийм, субҳааналлооҳи роббис самааваатис саби ва роббил аршил карийм (Улуғ Аршнинг Робби Аллоҳни поклаб ёд этаман, етти осмоннинг Робби ва карамли Аршнинг Робби Аллоҳни поклаб ёд этаман; ҳалим ва карамли Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ)», деб айтардилар. Вакиъ бир марта: «Лоо илааҳа иллаллоҳ» сўзи уларнинг ҳаммасида бор эди, деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، ‏.‏ أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ أَوْ أَزِلَّ أَوْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ أَوْ أَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَىَّ ‏"‏ ‏.‏

Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uyidan chiqqanlarida: «Allohumma inniy aʼuuzu bika an azilla av azilla, av azlima av uzlama, av ajhala av yujhala alayya (Ey Alloh, adashishdan yoki toyilishdan, zulm qilishdan yoki menga zulm qilinishidan, nodonlik qilishdan yoki menga nisbatan nodonlik qilinishidan Senga panoh tilayman)», deb aytardilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уйидан чиққанларида: «Аллоҳумма инний аъуузу бика ан азилла ав азилла, ав азлима ав узлама, ав ажҳала ав южҳала алайя (Эй Аллоҳ, адашишдан ёки тойилишдан, зулм қилишдан ёки менга зулм қилинишидан, нодонлик қилишдан ёки менга нисбатан нодонлик қилинишидан Сенга паноҳ тилайман)», деб айтардилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ قَالَ ‏"‏ بِسْمِ اللَّهِ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ التُّكْلاَنُ عَلَى اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uyidan chiqqanlarida: «Bismillaah, laa havla va laa quvvata illaa billaah, at-tuklaanu alalloh (Alloh nomi bilan, Allohdan boshqa hech qanday quvvat va qudrat yoʻq, tavakkul Allohgadir)», deb aytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уйидан чиққанларида: «Бисмиллааҳ, лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллааҳ, ат-туклаану алаллоҳ (Аллоҳ номи билан, Аллоҳдан бошқа ҳеч қандай қувват ва қудрат йўқ, таваккул Аллоҳгадир)», деб айтардилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِذَا خَرَجَ الرَّجُلُ مِنْ بَابِ بَيْتِهِ - أَوْ مِنْ بَابِ دَارِهِ - كَانَ مَعَهُ مَلَكَانِ مُوَكَّلاَنِ بِهِ فَإِذَا قَالَ بِسْمِ اللَّهِ ‏.‏ قَالاَ هُدِيتَ ‏.‏ وَإِذَا قَالَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ ‏.‏ قَالاَ وُقِيتَ ‏.‏ وَإِذَا قَالَ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ قَالاَ كُفِيتَ قَالَ فَيَلْقَاهُ قَرِينَاهُ فَيَقُولاَنِ مَاذَا تُرِيدَانِ مِنْ رَجُلٍ قَدْ هُدِيَ وَكُفِيَ وَوُقِيَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishi uyining eshigidan chiqqanida, uning yonida unga vakil qilingan ikki farishta boʻladi. Agar u ‹Bismillaah› desa, ular: ‹Sen hidoyat topding›, deydilar. Agar u ‹Laa havla va laa quvvata illaa billaah› desa, ular: ‹Sen saqlanding›, deydilar. Agar u ‹Tavakkaltu alalloh› desa, ular: ‹Sen kifoya qilinding›, deydilar. Soʻng uning ikki hamrohi (shayton) uni uchratadi, shunda ikki farishta: ‹Hidoyat topgan, kifoya qilingan va saqlangan kishidan nima istaysizlar?›, deydilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Киши уйининг эшигидан чиққанида, унинг ёнида унга вакил қилинган икки фаришта бўлади. Агар у ‹Бисмиллааҳ› деса, улар: ‹Сен ҳидоят топдинг›, дейдилар. Агар у ‹Лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллааҳ› деса, улар: ‹Сен сақландинг›, дейдилар. Агар у ‹Таваккалту алаллоҳ› деса, улар: ‹Сен кифоя қилиндинг›, дейдилар. Сўнг унинг икки ҳамроҳи (шайтон) уни учратади, шунда икки фаришта: ‹Ҳидоят топган, кифоя қилинган ва сақланган кишидан нима истайсизлар?›, дейдилар», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ بَيْتَهُ فَذَكَرَ اللَّهَ عِنْدَ دُخُولِهِ وَعِنْدَ طَعَامِهِ قَالَ الشَّيْطَانُ لاَ مَبِيتَ لَكُمْ وَلاَ عَشَاءَ ‏.‏ وَإِذَا دَخَلَ وَلَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عِنْدَ دُخُولِهِ قَالَ الشَّيْطَانُ أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ ‏.‏ فَإِذَا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عِنْدَ طَعَامِهِ قَالَ أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ وَالْعَشَاءَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ dan eshitdi. U zot: «Kishi uyiga kirsa va kirar chogʻida hamda taomlanar chogʻida Allohni zikr qilsa, shayton: ‹Sizlarga na tunash joyi bor, na kechki taom›, deydi. Agar u uyiga kirib, kirar chogʻida Allohni zikr qilmasa, shayton: ‹Tunash joyini topdingiz›, deydi. Agar taomlanar chogʻida Allohni zikr qilmasa, shayton: ‹Tunash joyi ham, kechki taom ham topdingiz›, deydi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ дан эшитди. У зот: «Киши уйига кирса ва кирар чоғида ҳамда таомланар чоғида Аллоҳни зикр қилса, шайтон: ‹Сизларга на тунаш жойи бор, на кечки таом›, дейди. Агар у уйига кириб, кирар чоғида Аллоҳни зикр қилмаса, шайтон: ‹Тунаш жойини топдингиз›, дейди. Агар таомланар чоғида Аллоҳни зикр қилмаса, шайтон: ‹Тунаш жойи ҳам, кечки таом ҳам топдингиз›, дейди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ - وَقَالَ عَبْدُ الرَّحِيمِ يَتَعَوَّذُ - إِذَا سَافَرَ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الأَهْلِ وَالْمَالِ ‏"‏ ‏.‏ وَزَادَ أَبُو مُعَاوِيَةَ فَإِذَا رَجَعَ قَالَ مِثْلَهَا ‏.‏

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarga chiqqanlarida: «Allohumma inniy aʼuuzu bika min vaʼsaais safar, va kaaabatil munqolab, val havri baʼdal kavr, va daʼvatil mazluum, va suuil manzari fil ahli val maal (Ey Alloh, safar mashaqqatidan, qaytish gʻam-anduhidan, koʻpaygandan soʻng kamayishdan, mazlumning duosidan hamda ahl-oila va molda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh tilayman)», deb aytardilar. Abu Muoviya: «U zot qaytganlarida ham shunga oʻxshash aytardilar», deb ziyoda qildi.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиққанларида: «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин ваъсааис сафар, ва кааабатил мунқолаб, вал ҳаври баъдал кавр, ва даъватил мазлуум, ва сууил манзари фил аҳли вал маал (Эй Аллоҳ, сафар машаққатидан, қайтиш ғам-андуҳидан, кўпайгандан сўнг камайишдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда аҳл-оила ва молда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ тилайман)», деб айтардилар. Абу Муовия: «У зот қайтганларида ҳам шунга ўхшаш айтардилар», деб зиёда қилди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ الْمِقْدَامِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا رَأَى سَحَابًا مُقْبِلاً مِنْ أُفُقٍ مِنَ الآفَاقِ تَرَكَ مَا هُوَ فِيهِ وَإِنْ كَانَ فِي صَلاَتِهِ حَتَّى يَسْتَقْبِلَهُ فَيَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا أُرْسِلَ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَإِنْ أَمْطَرَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ سَيْبًا نَافِعًا ‏"‏ ‏.‏ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً وَإِنْ كَشَفَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَلَمْ يُمْطِرْ حَمِدَ اللَّهَ عَلَى ذَلِكَ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho) xabar berishicha, Nabiy ﷺ ufqlardan birortasidan bulut yaqinlashib kelayotganini koʻrsalar, hatto namozda boʻlsalar ham, oʻzlari mashgʻul boʻlgan ishni tark etib, unga yuzlanardilar va: «Allohumma innaa naʼuuzu bika min sharri maa ursila bihi (Ey Alloh, u bilan yuborilgan narsaning yomonligidan Senga panoh tilaymiz)», deb aytardilar. Agar yomgʻir yogʻsa: «Allohumma sayyiban naafian (Ey Alloh, foydali yomgʻir qilgin)», deb ikki yoki uch marta aytardilar. Agar Alloh azza va jalla uni tarqatib yuborsa-yu, yomgʻir yogʻmasa, buning uchun Allohga hamd aytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) хабар беришича, Набий ﷺ уфқлардан бирортасидан булут яқинлашиб келаётганини кўрсалар, ҳатто намозда бўлсалар ҳам, ўзлари машғул бўлган ишни тарк этиб, унга юзланардилар ва: «Аллоҳумма иннаа наъуузу бика мин шарри маа урсила биҳи (Эй Аллоҳ, у билан юборилган нарсанинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилаймиз)», деб айтардилар. Агар ёмғир ёғса: «Аллоҳумма саййибан наафиан (Эй Аллоҳ, фойдали ёмғир қилгин)», деб икки ёки уч марта айтардилар. Агар Аллоҳ азза ва жалла уни тарқатиб юборса-ю, ёмғир ёғмаса, бунинг учун Аллоҳга ҳамд айтардилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا رَأَى الْمَطَرَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ صَيِّبًا هَنِيئًا ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ yomgʻirni koʻrganlarida: «Allohummajʼalhu sayyiban haniyan (Ey Alloh, uni foydali, bardavom yomgʻir qilgin)», deb aytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ёмғирни кўрганларида: «Аллоҳуммажъалҳу саййибан ҳаниян (Эй Аллоҳ, уни фойдали, бардавом ёмғир қилгин)», деб айтардилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا رَأَى مَخِيلَةً تَلَوَّنَ وَجْهُهُ وَتَغَيَّرَ وَدَخَلَ وَخَرَجَ وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا أَمْطَرَتْ سُرِّيَ عَنْهُ ‏.‏ قَالَ فَذَكَرَتْ لَهُ عَائِشَةُ بَعْضَ مَا رَأَتْ مِنْهُ فَقَالَ ‏"‏ وَمَا يُدْرِيكِ لَعَلَّهُ كَمَا قَالَ قَوْمُ هُودٍ ‏{فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ }‏ ‏"‏ ‏.‏ الآيَةَ

Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ yomgʻir keltiradigandek koʻringan bulutni koʻrsalar, chehralari oʻzgarardi, kirib-chiqar, u yoq-bu yoqqa yurardilar. Agar yomgʻir yogʻsa, koʻngillari joyiga tushardi. Oisha u zotga koʻrgan holatining baʼzisini eslatdi. Shunda u zot: «Sen qayerdan bilasan, balki u Hud qavmi aytganiday boʻlar: {Bas, ular uni oʻzlarining vodiylariga yuzlanib kelayotgan bulut holida koʻrganlarida: ‹Bu bizga yomgʻir keltiradigan bulutdir›, dedilar. Yoʻq, u sizlar shoshiltirgan narsa (azob)dir}», dedilar. — oyat.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ ёмғир келтирадигандек кўринган булутни кўрсалар, чеҳралари ўзгарарди, кириб-чиқар, у ёқ-бу ёққа юрардилар. Агар ёмғир ёғса, кўнгиллари жойига тушарди. Оиша у зотга кўрган ҳолатининг баъзисини эслатди. Шунда у зот: «Сен қаердан биласан, балки у Ҳуд қавми айтганидай бўлар: {Бас, улар уни ўзларининг водийларига юзланиб келаётган булут ҳолида кўрганларида: ‹Бу бизга ёмғир келтирадиган булутдир›, дедилар. Йўқ, у сизлар шошилтирган нарса (азоб)дир}», дедилар. — оят.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ مُصْعَبٍ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ - وَلَيْسَ بِصَاحِبِ ابْنِ عُيَيْنَةَ - مَوْلَى آلِ الزُّبَيْرِ عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ فَجِئَهُ صَاحِبُ بَلاَءٍ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَافَانِي مِمَّا ابْتَلاَكَ بِهِ وَفَضَّلَنِي عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقَ تَفْضِيلاً - عُوفِيَ مِنْ ذَلِكَ الْبَلاَءِ كَائِنًا مَا كَانَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim balo-ofatga giriftor boʻlgan kishini kutilmaganda koʻrib qolib: ‹Alhamdu lillaahillaziy aafaaniy mimmabtalaaka bihi, va faddoloniy alaa kasiirin mimman xolaqo tafdiylaa (Meni sen giriftor boʻlgan narsadan omon saqlagan va yaratgan koʻp kishilaridan ustun qilgan Allohga hamd boʻlsin)›, desa, u qanday boʻlishidan qatʼi nazar, oʻsha balodan omon saqlanadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бало-офатга гирифтор бўлган кишини кутилмаганда кўриб қолиб: ‹Алҳамду лиллааҳиллазий аафааний миммабталаака биҳи, ва фаддолоний алаа касиирин мимман холақо тафдийлаа (Мени сен гирифтор бўлган нарсадан омон сақлаган ва яратган кўп кишиларидан устун қилган Аллоҳга ҳамд бўлсин)›, деса, у қандай бўлишидан қатъи назар, ўша балодан омон сақланади», дедилар.