حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، أَنْبَأَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ رَبِيعَةَ بْنَ كَعْبٍ الأَسْلَمِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ يَبِيتُ عِنْدَ بَابِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَكَانَ يَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ مِنَ اللَّيْلِ " سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ " . الْهَوِيَّ ثُمَّ يَقُولُ " سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ " .
Rabiʼa ibn Kaʼb al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺning eshiklari oldida tunar edi va Rasululloh ﷺning kechasi: «Subhanallohi Robbil-olamiyn (Olamlar Rabbi boʻlmish Alloh pokdir)» deb uzoq vaqt aytib turganlarini, soʻng: «Subhanallohi va bihamdihi (Alloh Oʻz hamdi ila pokdir)» deganlarini eshitar edi.Рабиъа ибн Каъб ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺнинг эшиклари олдида тунар эди ва Расулуллоҳ ﷺнинг кечаси: «Субҳаналлоҳи Роббил-оламийн (Оламлар Рабби бўлмиш Аллоҳ покдир)» деб узоқ вақт айтиб турганларини, сўнг: «Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи (Аллоҳ Ўз ҳамди ила покдир)» деганларини эшитар эди.