حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ وَافَقْتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ مَا أَدْعُو قَالَ " تَقُولِينَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Yo Rasululloh, agar Laylatul-qadrga muvofiq kelsam, nima deb duo qilishimni maslahat berasiz?» dedi. U: «‹Allohumma, Sen avf etuvchisan, avfni yaxshi koʻrasan, bas meni avf et›, deysan», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у: «Ё Расулуллоҳ, агар Лайлатул-қадрга мувофиқ келсам, нима деб дуо қилишимни маслаҳат берасиз?» деди. У: «‹Аллоҳумма, Сен авф этувчисан, авфни яхши кўрасан, бас мени авф эт›, дейсан», дедилар.