وَعَنْهَا قَالَتْ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لأعْلم إِذا كنت عني راضية وَإِذا كنت عني غَضْبَى» فَقُلْتُ: مِنْ أَيْنَ تَعْرِفُ ذَلِكَ؟ فَقَالَ: " إِذَا كُنْتِ عَنِّي رَاضِيَةً فَإِنَّكَ تَقُولِينَ: لَا وَرَبِّ مُحَمَّدٍ وَإِذَا كُنْتِ عَلَيَّ غَضْبَى قُلْتِ: لَا وَرَبِّ إِبْرَاهِيمَ ". قَالَتْ: قُلْتُ: أَجَلْ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَهْجُرُ إِلَّا اسْمَكَ
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Rasululloh ﷺ menga: «Albatta men — sen mendan rozi (boʻ lgan) paytni va menga gʻ azablangan paytni — bilaman», dedilar. Men: «Buni qaerdan bilasan?» dedim. U zot: «Sen mendan rozi boʻ lganingda, ‹Yoʻq, Muhammadning Robbiga qasamki› deysan; gʻ azablanganingda esa, ‹Yoʻq, Ibrohimning Robbiga qasamki› deysan», dedilar. Men: «Ha (toʻ gʻ ri), Allohga qasamki, ey Allohning Rasuli, men faqat sening ismingni (tilga olmay) tark qilaman (qolgani esa oʻ shanday)», dedim.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ менга: «Албатта мен — сен мендан рози (бў лган) пайтни ва менга ғ азабланган пайтни — биламан», дедилар. Мен: «Буни қаэрдан биласан?» дедим. У зот: «Сен мендан рози бў лганингда, ‹Йўқ, Муҳаммаднинг Роббига қасамки› дейсан; ғ азабланганингда эса, ‹Йўқ, Иброҳимнинг Роббига қасамки› дейсан», дедилар. Мен: «Ҳа (тў ғ ри), Аллоҳга қасамки, эй Аллоҳнинг Расули, мен фақат сенинг исмингни (тилга олмай) тарк қиламан (қолгани эса ў шандай)», дедим.