وَعَنْهَا قَالَتْ: وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ عَلَى بَابِ حُجْرَتِي وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ بِالْحِرَابِ فِي الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتُرُنِي بردائه لِأَنْظُرَ إِلَى لَعِبِهِمْ بَيْنَ أُذُنِهِ وَعَاتِقِهِ ثُمَّ يَقُومُ مِنْ أَجْلِي حَتَّى أَكُونَ أَنَا الَّتِي أَنْصَرِفُ فَاقْدُرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ الْحَرِيصَةِ على اللَّهْو
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohga qasamki, men Rasululloh ﷺ ni hujramning eshigi oldida turganlarini koʻrdim — habashalar Rasululloh ﷺ ning masjidida nayzalari bilan oʻynashardi — u zot ridolari bilan meni toʻsib turdilar, men ularning oʻyiniga qarashim uchun. Soʻng oʻzim qaytib ketgunimcha men uchun (turishda) davom etdilar. Endi oʻyin-kulgiga oʻch yosh joriyaning holatini oʻylab koʻringlar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳга қасамки, мен Расулуллоҳ ﷺ ни ҳужрамнинг эшиги олдида турганларини кўрдим — ҳабашалар Расулуллоҳ ﷺ нинг масжидида найзалари билан ўйнашарди — у зот ридолари билан мени тўсиб турдилар, мен уларнинг ўйинига қарашим учун. Сўнг ўзим қайтиб кетгунимча мен учун (туришда) давом этдилар. Энди ўйин-кулгига ўч ёш жориянинг ҳолатини ўйлаб кўринглар.