Rubayyiʼ binti Muavviz ibn Afro (roziyallohu anho) aytdi: Men kuyovga uzatilgan kunimning ertasi tongida Rasululloh ﷺ kelib, mening huzurimga kirdilar va xuddi sen mening yonimda oʻtirganingdek, toʻshagimga oʻtirdilar. (Shunda) qizchalar oʻzlarining childirmalarini chalib, Badr kuni shahid boʻlgan ota-bobolarimni marsiya bilan eslay boshladilar. Toki ulardan biri: «Bizning ichimizda ertaga nima boʻlishini biladigan bir Paygʻambar bor», — degunicha (davom etdilar). Shunda u zot ﷺ: «Buni qoʻy, oldin aytayotganingni ayt», — dedilar.Рубаййиъ бинти Муаввиз ибн Афро (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен куёвга узатилган кунимнинг эртаси тонгида Расулуллоҳ ﷺ келиб, менинг ҳузуримга кирдилар ва худди сен менинг ёнимда ўтирганингдек, тўшагимга ўтирдилар. (Шунда) қизчалар ўзларининг чилдирмаларини чалиб, Бадр куни шаҳид бўлган ота-боболаримни марсия билан эслай бошладилар. Токи улардан бири: «Бизнинг ичимизда эртага нима бўлишини биладиган бир Пайғамбар бор», — дегунича (давом этдилар). Шунда у зот ﷺ: «Буни қўй, олдин айтаётганингни айт», — дедилар.