(Xolid ibn Zakvon aytdi:) Ar-Rubayyiʼ bint Muavviz ibn Afroʼ aytdi: «Paygʻambar ﷺ — men bilan (toʻ y) qurilgan (zifofga kirilgan) paytda — kelib (kirdilar) va — sening mendan (mana shu) oʻ tirishingdek — mening toʻ shagimga oʻ tirdilar. Bizning baʼzi joriyalarimiz childirma (duff) chalib, Badr kuni oʻ ldirilgan otalarimni (marsiya bilan) yodlay boshladi. Shu payt ulardan biri: ‹Bizning ichimizda ertangi kunda (boʻ ladigan)ni biladigan bir Paygʻambar (ham) bor› dedi. U zot: ‹Bu (gap)ni qoldir (aytma); (avval) sen aytayotgan (oddiy)ni ayt› dedilar».(Холид ибн Заквон айтди:) Ар-Рубаййиъ бинт Муаввиз ибн Афрў айтди: «Пайғамбар ﷺ — мен билан (тў й) қурилган (зифофга кирилган) пайтда — келиб (кирдилар) ва — сенинг мендан (мана шу) ў тиришингдек — менинг тў шагимга ў тирдилар. Бизнинг баъзи жорияларимиз чилдирма (дуфф) чалиб, Бадр куни ў лдирилган оталаримни (марсия билан) ёдлай бошлади. Шу пайт улардан бири: ‹Бизнинг ичимизда эртанги кунда (бў ладиган)ни биладиган бир Пайғамбар (ҳам) бор› деди. У зот: ‹Бу (гап)ни қолдир (айтма); (аввал) сен айтаётган (оддий)ни айт› дедилар».