Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarga chiqqanlarida: «Allohumma inniy aʼuuzu bika min vaʼsaais safar, va kaaabatil munqolab, val havri baʼdal kavr, va daʼvatil mazluum, va suuil manzari fil ahli val maal (Ey Alloh, safar mashaqqatidan, qaytish gʻam-anduhidan, koʻpaygandan soʻng kamayishdan, mazlumning duosidan hamda ahl-oila va molda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh tilayman)», deb aytardilar. Abu Muoviya: «U zot qaytganlarida ham shunga oʻxshash aytardilar», deb ziyoda qildi.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиққанларида: «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин ваъсааис сафар, ва кааабатил мунқолаб, вал ҳаври баъдал кавр, ва даъватил мазлуум, ва сууил манзари фил аҳли вал маал (Эй Аллоҳ, сафар машаққатидан, қайтиш ғам-андуҳидан, кўпайгандан сўнг камайишдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда аҳл-оила ва молда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ тилайман)», деб айтардилар. Абу Муовия: «У зот қайтганларида ҳам шунга ўхшаш айтардилар», деб зиёда қилди.