حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَقُولُ عِنْدَ الْكَرْبِ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبِّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ " . قَالَ وَكِيعٌ مَرَّةً لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فِيهَا كُلِّهَا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ gʻam-tashvish paytida: «Loo ilaaha illalloohul haliymul kariym, subhaanalloohi robbil arshil aziym, subhaanalloohi robbis samaavaatis sabi va robbil arshil kariym (Ulugʻ Arshning Robbi Allohni poklab yod etaman, yetti osmonning Robbi va karamli Arshning Robbi Allohni poklab yod etaman; halim va karamli Allohdan boshqa iloh yoʻq)», deb aytardilar. Vakiʼ bir marta: «Loo ilaaha illalloh» soʻzi ularning hammasida bor edi, dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ғам-ташвиш пайтида: «Лоо илааҳа иллаллооҳул ҳалиймул карийм, субҳааналлооҳи роббил аршил азийм, субҳааналлооҳи роббис самааваатис саби ва роббил аршил карийм (Улуғ Аршнинг Робби Аллоҳни поклаб ёд этаман, етти осмоннинг Робби ва карамли Аршнинг Робби Аллоҳни поклаб ёд этаман; ҳалим ва карамли Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ)», деб айтардилар. Вакиъ бир марта: «Лоо илааҳа иллаллоҳ» сўзи уларнинг ҳаммасида бор эди, деди.