حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ مِنَ الرَّجُلِ الصَّالِحِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Solih kishining koʻrgan yaxshi tushi paygʻambarlikning qirq oltidan bir qismidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Солиҳ кишининг кўрган яхши туши пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир қисмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Moʻminning tushi paygʻambarlikning qirq oltidan bir qismidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Мўминнинг туши пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир қисмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، أَنْبَأَنَا شَيْبَانُ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ رُؤْيَا الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ الصَّالِحِ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Solih musulmon kishining tushi paygʻambarlikning yetmishdan bir qismidir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Солиҳ мусулмон кишининг туши пайғамбарликнинг етмишдан бир қисмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَمَّالُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سِبَاعِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أُمِّ كُرْزٍ الْكَعْبِيَّةِ، قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ ذَهَبَتِ النُّبُوَّةُ وَبَقِيَتِ الْمُبَشِّرَاتُ ‏"‏ ‏.‏

Umm Kurz al-Kaʼbiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Paygʻambarlik ketdi, xushxabar beruvchi tushlar esa qoldi», deb aytayotganlarini eshitdim.Умм Курз ал-Каъбийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Пайғамбарлик кетди, хушхабар берувчи тушлар эса қолди», деб айтаётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Solih tush paygʻambarlikning yetmishdan bir qismidir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Солиҳ туш пайғамбарликнинг етмишдан бир қисмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ ‏{لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ}‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هِيَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الْمُسْلِمُ أَوْ تُرَى لَهُ ‏"‏ ‏.‏

Ubada ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺdan Alloh subhanahuning: {Ular uchun bu dunyo hayotida ham, oxiratda ham xushxabar bordir} (Yunus 64) degan soʻzi haqida soʻradim. U zot: «Bu musulmon koʻradigan yoki uning haqida koʻriladigan solih tushdir», dedilar.Убада ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан Аллоҳ субҳанаҳунинг: {Улар учун бу дунё ҳаётида ҳам, охиратда ҳам хушхабар бордир} (Юнус 64) деган сўзи ҳақида сўрадим. У зот: «Бу мусулмон кўрадиган ёки унинг ҳақида кўриладиган солиҳ тушдир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سُحَيْمٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَشَفَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ السِّتَارَةَ فِي مَرَضِهِ وَالنَّاسُ صُفُوفٌ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ ‏"‏ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَمْ يَبْقَ مِنْ مُبَشِّرَاتِ النُّبُوَّةِ إِلاَّ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الْمُسْلِمُ أَوْ تُرَى لَهُ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasalliklari chogʻida pardani koʻtardilar, odamlar Abu Bakrning orqasida saf tortib turgan edilar. U zot: «Ey odamlar! Paygʻambarlikning xushxabar beruvchi alomatlaridan musulmon koʻradigan yoki uning haqida koʻriladigan solih tushdan boshqa hech narsa qolgani yoʻq», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касалликлари чоғида пардани кўтардилар, одамлар Абу Бакрнинг орқасида саф тортиб турган эдилар. У зот: «Эй одамлар! Пайғамбарликнинг хушхабар берувчи аломатларидан мусулмон кўрадиган ёки унинг ҳақида кўриладиган солиҳ тушдан бошқа ҳеч нарса қолгани йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي فِي الْيَقَظَةِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَتَمَثَّلُ عَلَى صُورَتِي ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak, meni oʻngida koʻribdi, chunki shayton mening suratimga kira olmaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак, мени ўнгида кўрибди, чунки шайтон менинг суратимга кира олмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ الْعُثْمَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَتَمَثَّلُ بِي ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak, meni haqiqatan koʻribdi, chunki shayton mening suratimga kira olmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак, мени ҳақиқатан кўрибди, чунки шайтон менинг суратимга кира олмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِلشَّيْطَانِ أَنْ يَتَمَثَّلَ فِي صُورَتِي ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak, meni haqiqatan koʻribdi, chunki shaytonga mening suratimga kirish yarashmaydi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак, мени ҳақиқатан кўрибди, чунки шайтонга менинг суратимга кириш ярашмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ الْمُخْتَارِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَتَمَثَّلُ بِي ‏"‏ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak, meni haqiqatan koʻribdi, chunki shayton mening suratimga kira olmaydi», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак, мени ҳақиқатан кўрибди, чунки шайтон менинг суратимга кира олмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا سَعْدَانُ بْنُ يَحْيَى بْنِ صَالِحٍ اللَّخْمِيُّ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ أَبِي عِمْرَانَ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَكَأَنَّمَا رَآنِي فِي الْيَقَظَةِ إِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَتَمَثَّلَ بِي ‏"‏ ‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, xuddi meni oʻngida koʻrgandek boʻladi, chunki shayton mening suratimga kira olmaydi», dedilar.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, худди мени ўнгида кўргандек бўлади, чунки шайтон менинг суратимга кира олмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَنْ جَابِرٍ، عَنْ عَمَّارٍ، - هُوَ الدُّهْنِيُّ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَتَمَثَّلُ بِي ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak, meni haqiqatan koʻribdi, chunki shayton mening suratimga kira olmaydi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак, мени ҳақиқатан кўрибди, чунки шайтон менинг суратимга кира олмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هَوْذَةُ بْنُ خَلِيفَةَ، حَدَّثَنَا عَوْفٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الرُّؤْيَا ثَلاَثٌ فَبُشْرَى مِنَ اللَّهِ وَحَدِيثُ النَّفْسِ وَتَخْوِيفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ رُؤْيَا تُعْجِبُهُ فَلْيَقُصَّهَا إِنْ شَاءَ وَإِنْ رَأَى شَيْئًا يَكْرَهُهُ فَلاَ يَقُصَّهُ عَلَى أَحَدٍ وَلْيَقُمْ يُصَلِّي ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Tush uch xildir: Allohdan boʻlgan xushxabar, kishining koʻnglidan oʻtgan narsa va shaytondan boʻlgan qoʻrqinch. Biringiz oʻziga yoqadigan tush koʻrsa, xohlasa, uni aytib bersin. Agar yoqmaydigan narsani koʻrsa, uni hech kimga aytmasin va turib namoz oʻqisin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Туш уч хилдир: Аллоҳдан бўлган хушхабар, кишининг кўнглидан ўтган нарса ва шайтондан бўлган қўрқинч. Бирингиз ўзига ёқадиган туш кўрса, хоҳласа, уни айтиб берсин. Агар ёқмайдиган нарсани кўрса, уни ҳеч кимга айтмасин ва туриб намоз ўқисин», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبِيدَةَ، حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدِ اللَّهِ، مُسْلِمُ بْنُ مِشْكَمٍ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِنَّ الرُّؤْيَا ثَلاَثٌ مِنْهَا أَهَاوِيلُ مِنَ الشَّيْطَانِ لِيَحْزُنَ بِهَا ابْنَ آدَمَ وَمِنْهَا مَا يَهُمُّ بِهِ الرَّجُلُ فِي يَقَظَتِهِ فَيَرَاهُ فِي مَنَامِهِ وَمِنْهَا جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ لَهُ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ نَعَمْ أَنَا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tush uch xil boʻladi: baʼzisi shaytondan boʻlgan vahimalardir, u bilan shayton odam bolasini gʻamgin qilmoqchi boʻladi; baʼzisi kishining uygʻoqligida oʻylab yurgan narsasi boʻlib, uni tushida koʻradi; baʼzisi esa paygʻambarlikning qirq oltidan bir boʻlagidir», dedilar. Roviy aytadi: Men unga: «Buni sen Rasululloh ﷺdan eshitganmisan?» dedim. U: «Ha, men buni Rasululloh ﷺdan eshitganman, men buni Rasululloh ﷺdan eshitganman», dedi.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Туш уч хил бўлади: баъзиси шайтондан бўлган ваҳималардир, у билан шайтон одам боласини ғамгин қилмоқчи бўлади; баъзиси кишининг уйғоқлигида ўйлаб юрган нарсаси бўлиб, уни тушида кўради; баъзиси эса пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир бўлагидир», дедилар. Ровий айтади: Мен унга: «Буни сен Расулуллоҳ ﷺдан эшитганмисан?» дедим. У: «Ҳа, мен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганман, мен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ إِذَا رَأَى أَحَدُكُمُ الرُّؤْيَا يَكْرَهُهَا فَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلاَثًا وَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ ثَلاَثًا وَلْيَتَحَوَّلْ عَنْ جَنْبِهِ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz oʻziga yoqmaydigan tush koʻrsa, chap tomoniga uch marta tupursin va shaytondan Allohga uch marta panoh soʻrasin hamda yotgan yonini oʻzgartirsin», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ўзига ёқмайдиган туш кўрса, чап томонига уч марта тупурсин ва шайтондан Аллоҳга уч марта паноҳ сўрасин ҳамда ётган ёнини ўзгартирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الرُّؤْيَا مِنَ اللَّهِ وَالْحُلْمُ مِنَ الشَّيْطَانِ فَإِنْ رَأَى أَحَدُكُمْ شَيْئًا يَكْرَهُهُ فَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلاَثًا وَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ثَلاَثًا وَلْيَتَحَوَّلْ عَنْ جَنْبِهِ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tush Allohdan, yomon tush esa shaytondandir. Bas, biringiz oʻziga yoqmaydigan narsani koʻrsa, chap tomoniga uch marta tupursin va quvilgan shaytondan Allohga uch marta panoh soʻrasin hamda yotgan yonini oʻzgartirsin», dedilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Туш Аллоҳдан, ёмон туш эса шайтондандир. Бас, бирингиз ўзига ёқмайдиган нарсани кўрса, чап томонига уч марта тупурсин ва қувилган шайтондан Аллоҳга уч марта паноҳ сўрасин ҳамда ётган ёнини ўзгартирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الْعُمَرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ رُؤْيَا يَكْرَهُهَا فَلْيَتَحَوَّلْ وَلْيَتْفِلْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلاَثًا وَلْيَسْأَلِ اللَّهَ مِنْ خَيْرِهَا وَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz oʻziga yoqmaydigan tush koʻrsa, yotgan yonini oʻzgartirsin va chap tomoniga uch marta tupursin, Allohdan uning yaxshiligini soʻrasin va uning yomonligidan Allohga panoh soʻrasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ўзига ёқмайдиган туш кўрса, ётган ёнини ўзгартирсин ва чап томонига уч марта тупурсин, Аллоҳдан унинг яхшилигини сўрасин ва унинг ёмонлигидан Аллоҳга паноҳ сўрасин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَأْسِي ضُرِبَ فَرَأَيْتُهُ يَتَدَهْدَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ يَعْمِدُ الشَّيْطَانُ إِلَى أَحَدِكُمْ فَيَتَهَوَّلُ لَهُ ثُمَّ يَغْدُو يُخْبِرُ النَّاسَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Men tushimda boshim kesilganini va uning gʻildirab ketayotganini koʻrdim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Shayton biringizga qasd qilib, unga vahima soladi, soʻng u ertalab odamlarga aytib yuradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Мен тушимда бошим кесилганини ва унинг ғилдираб кетаётганини кўрдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Шайтон бирингизга қасд қилиб, унга ваҳима солади, сўнг у эрталаб одамларга айтиб юради», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلٌ وَهْوَ يَخْطُبُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ الْبَارِحَةَ فِيمَا يَرَى النَّائِمُ كَأَنَّ عُنُقِي ضُرِبَتْ وَسَقَطَ رَأْسِي فَاتَّبَعْتُهُ فَأَخَذْتُهُ فَأَعَدْتُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِذَا لَعِبَ الشَّيْطَانُ بِأَحَدِكُمْ فِي مَنَامِهِ فَلاَ يُحَدِّثَنَّ بِهِ النَّاسَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ xutba oʻqiyotganlarida bir kishi kelib: «Ey Rasululloh, men kecha uxlab yotib, goʻyo boʻynim urilib, boshim tushib ketganini va men uning ketidan borib, uni olib, oʻrniga qoʻyganimni koʻrdim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Shayton biringiz bilan uning uygʻusida oʻynashsa, buni odamlarga aytmasin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ хутба ўқиётганларида бир киши келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен кеча ухлаб ётиб, гўё бўйним урилиб, бошим тушиб кетганини ва мен унинг кетидан бориб, уни олиб, ўрнига қўйганимни кўрдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Шайтон бирингиз билан унинг уйғусида ўйнашса, буни одамларга айтмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِذَا حَلَمَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يُخْبِرِ النَّاسَ بِتَلَعُّبِ الشَّيْطَانِ بِهِ فِي الْمَنَامِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz yomon tush koʻrsa, shaytonning tushida u bilan oʻynashganini odamlarga aytmasin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ёмон туш кўрса, шайтоннинг тушида у билан ўйнашганини одамларга айтмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ وَكِيعِ بْنِ عُدُسٍ الْعُقَيْلِيِّ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ الرُّؤْيَا عَلَى رِجْلِ طَائِرٍ مَا لَمْ تُعْبَرْ فَإِذَا عُبِرَتْ وَقَعَتْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَالرُّؤْيَا جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ ‏"‏ لاَ يَقُصُّهَا إِلاَّ عَلَى وَادٍّ أَوْ ذِي رَأْىٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Razin (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺning: «Tush taʼbir qilinmaguncha qushning oyogʻida turadi, taʼbir qilinsa esa roʻyobga chiqadi», deyayotganlarini eshitdi. Yana: «Tush paygʻambarlikning qirq oltidan bir boʻlagidir», dedilar. Roviy aytadi: Menimcha, u zot: «Kishi uni faqat oʻzi sevgan yoki fikr egasi boʻlgan kishigagina aytsin», dedilar.Абу Разин (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺнинг: «Туш таъбир қилинмагунча қушнинг оёғида туради, таъбир қилинса эса рўёбга чиқади», деяётганларини эшитди. Яна: «Туш пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир бўлагидир», дедилар. Ровий айтади: Менимча, у зот: «Киши уни фақат ўзи севган ёки фикр эгаси бўлган кишигагина айтсин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ يَزِيدَ الرَّقَاشِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ اعْتَبِرُوهَا بِأَسْمَائِهَا وَكَنُّوهَا بِكُنَاهَا وَالرُّؤْيَا لأَوَّلِ عَابِرٍ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tushlarni koʻrgan narsalaringizning nomlariga qarab taʼbirlanglar, ularning kinoyalarini anglanglar; tush esa uni birinchi boʻlib taʼbir qilgan kishinikidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тушларни кўрган нарсаларингизнинг номларига қараб таъбирланглар, уларнинг кинояларини англанглар; туш эса уни биринчи бўлиб таъбир қилган кишиникидир», дедилар.

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ تَحَلَّمَ حُلُمًا كَاذِبًا كُلِّفَ أَنْ يَعْقِدَ بَيْنَ شَعِيرَتَيْنِ وَيُعَذَّبُ عَلَى ذَلِكَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim yolgʻon tush koʻrdim deb aytsa, u ikki arpa donasini bir-biriga bogʻlashga majbur qilinadi va shu sababli azoblanadi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ёлғон туш кўрдим деб айтса, у икки арпа донасини бир-бирига боғлашга мажбур қилинади ва шу сабабли азобланади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِذَا قَرُبَ الزَّمَانُ لَمْ تَكَدْ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ تَكْذِبُ وَأَصْدَقُهُمْ رُؤْيَا أَصْدَقُهُمْ حَدِيثًا وَرُؤْيَا الْمُسْلِمِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zamon oxirlashib qolganda moʻminning tushi deyarli yolgʻon chiqmaydi, tushi eng rost boʻladiganlari gapi eng rost boʻlganlaridir. Musulmonning tushi paygʻambarlikning qirq oltidan bir boʻlagidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Замон охирлашиб қолганда мўминнинг туши деярли ёлғон чиқмайди, туши энг рост бўладиганлари гапи энг рост бўлганларидир. Мусулмоннинг туши пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир бўлагидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ الْمَدَنِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلٌ مُنْصَرَفَهُ مِنْ أُحُدٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ ظُلَّةً تَنْطِفُ سَمْنًا وَعَسَلاً وَرَأَيْتُ النَّاسَ يَتَكَفَّفُونَ مِنْهَا فَالْمُسْتَكْثِرُ وَالْمُسْتَقِلُّ وَرَأَيْتُ سَبَبًا وَاصِلاً إِلَى السَّمَاءِ رَأَيْتُكَ أَخَذْتَ بِهِ فَعَلَوْتَ بِهِ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ بَعْدَكَ فَعَلاَ بِهِ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ بَعْدَهُ فَعَلاَ بِهِ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ بَعْدَهُ فَانْقَطَعَ بِهِ ثُمَّ وُصِلَ لَهُ فَعَلاَ بِهِ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ دَعْنِي أَعْبُرْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اعْبُرْهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَمَّا الظُّلَّةُ فَالإِسْلاَمُ وَأَمَّا مَا يَنْطِفُ مِنْهَا مِنَ الْعَسَلِ وَالسَّمْنِ فَهُوَ الْقُرْآنُ حَلاَوَتُهُ وَلِينُهُ وَأَمَّا مَا يَتَكَفَّفُ مِنْهُ النَّاسُ فَالآخِذُ مِنَ الْقُرْآنِ كَثِيرًا وَقَلِيلاً وَأَمَّا السَّبَبُ الْوَاصِلُ إِلَى السَّمَاءِ فَمَا أَنْتَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَقِّ أَخَذْتَ بِهِ فَعَلاَ بِكَ ثُمَّ يَأْخُذُهُ رَجُلٌ مِنْ بَعْدِكَ فَيَعْلُو بِهِ ثُمَّ آخَرُ فَيَعْلُو بِهِ ثُمَّ آخَرُ فَيَنْقَطِعُ بِهِ ثُمَّ يُوَصَّلُ لَهُ فَيَعْلُو بِهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَصَبْتَ بَعْضًا وَأَخْطَأْتَ بَعْضًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَتُخْبِرَنِّي بِالَّذِي أَصَبْتُ مِنَ الَّذِي أَخْطَأْتُ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ تُقْسِمْ يَا أَبَا بَكْرٍ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَجُلاً، أَتَى رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ ظُلَّةً بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ تَنْطِفُ سَمْنًا وَعَسَلاً فَذَكَرَ الْحَدِيثَ نَحْوَهُ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Uhud jangidan qaytishida bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Ey Rasululloh, men tushimda soya berayotgan bir bulutni koʻrdim, undan yogʻ va asal tomib turardi, odamlar esa undan kaftlari bilan olayotganini koʻrdim; kimdir koʻp, kimdir oz olardi. Yana osmonga ulangan bir arqonni koʻrdim, siz uni tutib, u bilan yuqoriga koʻtarildingiz, soʻng sizdan keyin bir kishi uni tutib, u bilan koʻtarildi, soʻng undan keyin yana bir kishi uni tutib, u bilan koʻtarildi, soʻng undan keyin yana bir kishi uni tutdi, ammo u uzilib ketdi, keyin unga ulanib, u bilan koʻtarildi», dedi. Shunda Abu Bakr: «Ey Rasululloh, ruxsat bering, men uni taʼbir qilay», dedi. U zot: «Taʼbir qil», dedilar. U: «Soya beruvchi bulut — Islomdir, undan tomayotgan asal va yogʻ — Qurʼondir, uning shirinligi va yumshoqligidir. Odamlarning undan kaftlari bilan olayotgani — Qurʼondan kimdir koʻp, kimdir oz olayotganidir. Osmonga ulangan arqon esa — siz uning ustida turgan haqdir, siz uni tutdingiz va u sizni koʻtardi, soʻng sizdan keyin uni bir kishi tutadi va u bilan koʻtariladi, soʻng boshqasi, u ham koʻtariladi, soʻng boshqasi tutadi, ammo u uziladi, keyin unga ulanadi va u bilan koʻtariladi», dedi. U zot: «Bir qismini toʻgʻri, bir qismini xato taʼbir qilding», dedilar. Abu Bakr: «Ey Rasululloh, sizni qasam ichirib soʻrayman, menga nimani toʻgʻri, nimani xato qilganimni aytib bering», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Qasam ichma, ey Abu Bakr», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Уҳуд жангидан қайтишида бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен тушимда соя бераётган бир булутни кўрдим, ундан ёғ ва асал томиб турарди, одамлар эса ундан кафтлари билан олаётганини кўрдим; кимдир кўп, кимдир оз оларди. Яна осмонга уланган бир арқонни кўрдим, сиз уни тутиб, у билан юқорига кўтарилдингиз, сўнг сиздан кейин бир киши уни тутиб, у билан кўтарилди, сўнг ундан кейин яна бир киши уни тутиб, у билан кўтарилди, сўнг ундан кейин яна бир киши уни тутди, аммо у узилиб кетди, кейин унга уланиб, у билан кўтарилди», деди. Шунда Абу Бакр: «Эй Расулуллоҳ, рухсат беринг, мен уни таъбир қилай», деди. У зот: «Таъбир қил», дедилар. У: «Соя берувчи булут — Исломдир, ундан томаётган асал ва ёғ — Қуръондир, унинг ширинлиги ва юмшоқлигидир. Одамларнинг ундан кафтлари билан олаётгани — Қуръондан кимдир кўп, кимдир оз олаётганидир. Осмонга уланган арқон эса — сиз унинг устида турган ҳақдир, сиз уни тутдингиз ва у сизни кўтарди, сўнг сиздан кейин уни бир киши тутади ва у билан кўтарилади, сўнг бошқаси, у ҳам кўтарилади, сўнг бошқаси тутади, аммо у узилади, кейин унга уланади ва у билан кўтарилади», деди. У зот: «Бир қисмини тўғри, бир қисмини хато таъбир қилдинг», дедилар. Абу Бакр: «Эй Расулуллоҳ, сизни қасам ичириб сўрайман, менга нимани тўғри, нимани хато қилганимни айтиб беринг», деди. Шунда Набий ﷺ: «Қасам ичма, эй Абу Бакр», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الصَّنْعَانِيُّ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنْتُ غُلاَمًا شَابًّا عَزَبًا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَكُنْتُ أَبِيتُ فِي الْمَسْجِدِ فَكَانَ مَنْ رَأَى مِنَّا رُؤْيَا يَقُصُّهَا عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ لِي عِنْدَكَ خَيْرٌ فَأَرِنِي رُؤْيَا يُعَبِّرُهَا لِي النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ فَنِمْتُ فَرَأَيْتُ مَلَكَيْنِ أَتَيَانِي فَانْطَلَقَا بِي فَلَقِيَهُمَا مَلَكٌ آخَرُ فَقَالَ لَمْ تُرَعْ ‏.‏ فَانْطَلَقَا بِي إِلَى النَّارِ فَإِذَا هِيَ مَطْوِيَّةٌ كَطَىِّ الْبِئْرِ وَإِذَا فِيهَا نَاسٌ قَدْ عَرَفْتُ بَعْضَهُمْ فَأَخَذُوا بِي ذَاتَ الْيَمِينِ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِحَفْصَةَ فَزَعَمَتْ حَفْصَةُ أَنَّهَا قَصَّتْهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ رَجُلٌ صَالِحٌ لَوْ كَانَ يُكْثِرُ الصَّلاَةَ مِنَ اللَّيْلِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُكْثِرُ الصَّلاَةَ مِنَ اللَّيْلِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ zamonida yosh, uylanmagan yigit edim, masjidda tunab qolardim. Bizdan kim tush koʻrsa, uni Nabiy ﷺga aytib berardi. Men: «Ey Alloh, agar sening huzuringda men uchun yaxshilik boʻlsa, menga Nabiy ﷺ taʼbir qiladigan bir tush koʻrsatgin», dedim. Soʻng uxlab, ikki farishtani koʻrdim, ular oldimga kelib, meni olib ketishdi. Ularni yana bir farishta uchratib: «Qoʻrqma», dedi. Ular meni doʻzax tomon olib borishdi, u quduq gʻishtiday oʻralgan edi, ichida esa baʼzilarini men tanigan odamlar bor edi. Soʻng ular meni oʻng tomonga olib ketishdi. Ertalab bu narsani Hafsaga aytdim, Hafsa buni Rasululloh ﷺga aytib beribdi. U zot: «Abdulloh solih kishidir, agar u kechasi koʻproq namoz oʻqiganida edi», dedilar. Roviy aytadi: Shundan keyin Abdulloh kechasi koʻp namoz oʻqiydigan boʻldi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ замонида ёш, уйланмаган йигит эдим, масжидда тунаб қолардим. Биздан ким туш кўрса, уни Набий ﷺга айтиб берарди. Мен: «Эй Аллоҳ, агар сенинг ҳузурингда мен учун яхшилик бўлса, менга Набий ﷺ таъбир қиладиган бир туш кўрсатгин», дедим. Сўнг ухлаб, икки фариштани кўрдим, улар олдимга келиб, мени олиб кетишди. Уларни яна бир фаришта учратиб: «Қўрқма», деди. Улар мени дўзах томон олиб боришди, у қудуқ ғиштидай ўралган эди, ичида эса баъзиларини мен таниган одамлар бор эди. Сўнг улар мени ўнг томонга олиб кетишди. Эрталаб бу нарсани Ҳафсага айтдим, Ҳафса буни Расулуллоҳ ﷺга айтиб берибди. У зот: «Абдуллоҳ солиҳ кишидир, агар у кечаси кўпроқ намоз ўқиганида эди», дедилар. Ровий айтади: Шундан кейин Абдуллоҳ кечаси кўп намоз ўқийдиган бўлди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الأَشْيَبُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَجَلَسْتُ إِلَى أَشْيِخَةٍ فِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَجَاءَ شَيْخٌ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَصًا لَهُ فَقَالَ الْقَوْمُ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا ‏.‏ فَقَامَ خَلْفَ سَارِيَةٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ كَذَا وَكَذَا ‏.‏ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْجَنَّةُ لِلَّهِ يُدْخِلُهَا مَنْ يَشَاءُ وَإِنِّي رَأَيْتُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رُؤْيَا رَأَيْتُ كَأَنَّ رَجُلاً أَتَانِي فَقَالَ لِيَ انْطَلِقْ ‏.‏ فَذَهَبْتُ مَعَهُ فَسَلَكَ بِي فِي مَنْهَجٍ عَظِيمٍ فَعُرِضَتْ عَلَىَّ طَرِيقٌ عَلَى يَسَارِي فَأَرَدْتُ أَنْ أَسْلُكَهَا فَقَالَ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِهَا ‏.‏ ثُمَّ عُرِضَتْ عَلَىَّ طَرِيقٌ عَنْ يَمِينِي فَسَلَكْتُهَا حَتَّى إِذَا انْتَهَيْتُ إِلَى جَبَلٍ زَلَقٍ فَأَخَذَ بِيَدِي فَزَجَلَ بِي فَإِذَا أَنَا عَلَى ذُرْوَتِهِ فَلَمْ أَتَقَارَّ وَلَمْ أَتَمَاسَكْ وَإِذَا عَمُودٌ مِنْ حَدِيدٍ فِي ذُرْوَتِهِ حَلْقَةٌ مِنْ ذَهَبٍ فَأَخَذَ بِيَدِي فَزَجَّلَ بِي حَتَّى أَخَذْتُ بِالْعُرْوَةِ فَقَالَ اسْتَمْسَكْتَ قُلْتُ نَعَمْ فَضَرَبَ الْعَمُودَ بِرِجْلِهِ ‏.‏ فَاسْتَمْسَكْتُ بِالْعُرْوَةِ ‏.‏ فَقَالَ قَصَصْتُهَا عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ رَأَيْتَ خَيْرًا أَمَّا الْمَنْهَجُ الْعَظِيمُ فَالْمَحْشَرُ وَأَمَّا الطَّرِيقُ الَّتِي عُرِضَتْ عَنْ يَسَارِكَ فَطَرِيقُ أَهْلِ النَّارِ وَلَسْتَ مِنْ أَهْلِهَا وَأَمَّا الطَّرِيقُ الَّتِي عُرِضَتْ عَنْ يَمِينِكَ فَطَرِيقُ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَمَّا الْجَبَلُ الزَّلَقُ فَمَنْزِلُ الشُّهَدَاءِ وَأَمَّا الْعُرْوَةُ الَّتِي اسْتَمْسَكْتَ بِهَا فَعُرْوَةُ الإِسْلاَمِ فَاسْتَمْسِكْ بِهَا حَتَّى تَمُوتَ ‏"‏ ‏.‏ فَأَنَا أَرْجُو أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَإِذَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ‏.‏

Kharasha ibn al-Hurr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Madinaga keldim va Nabiy ﷺ masjidida bir necha keksalar yoniga oʻtirdim. Soʻng bir chol hassasiga tayanib keldi, shunda odamlar: «Kim jannat ahlidan boʻlgan bir kishiga qarashni istasa, mana shu kishiga qarasin», deyishdi. U ustunning orqasida turib, ikki rakaat namoz oʻqidi. Men uning oldiga borib: «Baʼzi odamlar shunday-shunday deyishdi», dedim. U: «Alhamdulillah. Jannat Allohnikidir, unga xohlagan kishisini kiritadi. Men Rasululloh ﷺ zamonida bir tush koʻrgandim, goʻyo bir kishi oldimga kelib: ‹Yur›, dedi. Men u bilan bordim, u meni katta bir yoʻldan olib bordi. Chap tomonimda bir yoʻl koʻrindi, men undan yurmoqchi boʻldim, ammo u: ‹Sen uning ahlidan emassan›, dedi. Soʻng oʻng tomonimda bir yoʻl koʻrindi, men undan yurdim, toki sirpanchiq bir togʻga yetdim. U qoʻlimdan ushlab, meni yuqoriga otdi, mana men uning choʻqqisida turibman, ammo qaror topolmadim va ushlanib turolmadim. Uning choʻqqisida temir bir ustun, ustunning tepasida esa oltin bir halqa bor edi. U qoʻlimdan ushlab, meni yuqoriga otdi, toki men halqani ushladim. U: ‹Mahkam ushladingmi?› dedi. Men: ‹Ha›, dedim. Soʻng u ustunni oyogʻi bilan urdi, men esa halqani mahkam ushlab qoldim», dedi. U: «Buni Nabiy ﷺga aytib berdim», dedi. U zot: «Yaxshi narsa koʻribsan. Katta yoʻl — Mahshardir; chap tomoningda koʻringan yoʻl — doʻzax ahlining yoʻlidir, sen esa uning ahlidan emassan; oʻng tomoningda koʻringan yoʻl — jannat ahlining yoʻlidir; sirpanchiq togʻ — shahidlarning maqomidir; sen mahkam ushlagan halqa esa — Islomning halqasidir, oʻlguningcha uni mahkam ushla», dedilar. Men jannat ahlidan boʻlishni umid qilaman», dedi. U kishi Abdulloh ibn Salom edi.Кҳараша ибн ал-Ҳурр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Мадинага келдим ва Набий ﷺ масжидида бир неча кексалар ёнига ўтирдим. Сўнг бир чол ҳассасига таяниб келди, шунда одамлар: «Ким жаннат аҳлидан бўлган бир кишига қарашни истаса, мана шу кишига қарасин», дейишди. У устуннинг орқасида туриб, икки ракаат намоз ўқиди. Мен унинг олдига бориб: «Баъзи одамлар шундай-шундай дейишди», дедим. У: «Алҳамдулиллаҳ. Жаннат Аллоҳникидир, унга хоҳлаган кишисини киритади. Мен Расулуллоҳ ﷺ замонида бир туш кўргандим, гўё бир киши олдимга келиб: ‹Юр›, деди. Мен у билан бордим, у мени катта бир йўлдан олиб борди. Чап томонимда бир йўл кўринди, мен ундан юрмоқчи бўлдим, аммо у: ‹Сен унинг аҳлидан эмассан›, деди. Сўнг ўнг томонимда бир йўл кўринди, мен ундан юрдим, токи сирпанчиқ бир тоғга етдим. У қўлимдан ушлаб, мени юқорига отди, мана мен унинг чўққисида турибман, аммо қарор тополмадим ва ушланиб туролмадим. Унинг чўққисида темир бир устун, устуннинг тепасида эса олтин бир ҳалқа бор эди. У қўлимдан ушлаб, мени юқорига отди, токи мен ҳалқани ушладим. У: ‹Маҳкам ушладингми?› деди. Мен: ‹Ҳа›, дедим. Сўнг у устунни оёғи билан урди, мен эса ҳалқани маҳкам ушлаб қолдим», деди. У: «Буни Набий ﷺга айтиб бердим», деди. У зот: «Яхши нарса кўрибсан. Катта йўл — Маҳшардир; чап томонингда кўринган йўл — дўзах аҳлининг йўлидир, сен эса унинг аҳлидан эмассан; ўнг томонингда кўринган йўл — жаннат аҳлининг йўлидир; сирпанчиқ тоғ — шаҳидларнинг мақомидир; сен маҳкам ушлаган ҳалқа эса — Исломнинг ҳалқасидир, ўлгунингча уни маҳкам ушла», дедилар. Мен жаннат аҳлидан бўлишни умид қиламан», деди. У киши Абдуллоҳ ибн Салом эди.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا بُرَيْدٌ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أُهَاجِرُ مِنْ مَكَّةَ إِلَى أَرْضٍ بِهَا نَخْلٌ فَذَهَبَ وَهَلِي إِلَى أَنَّهَا يَمَامَةُ أَوْ هَجَرٌ فَإِذَا هِيَ الْمَدِينَةُ يَثْرِبُ وَرَأَيْتُ فِي رُؤْيَاىَ هَذِهِ أَنِّي هَزَزْتُ سَيْفًا فَانْقَطَعَ صَدْرُهُ فَإِذَا هُوَ مَا أُصِيبَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ أُحُدٍ ثُمَّ هَزَزْتُهُ فَعَادَ أَحْسَنَ مَا كَانَ فَإِذَا هُوَ مَا جَاءَ اللَّهُ بِهِ مِنَ الْفَتْحِ وَاجْتِمَاعِ الْمُؤْمِنِينَ وَرَأَيْتُ فِيهَا أَيْضًا بَقَرًا وَاللَّهُ خَيْرٌ فَإِذَا هُمُ النَّفَرُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ أُحُدٍ وَإِذَا الْخَيْرُ مَا جَاءَ اللَّهُ بِهِ مِنَ الْخَيْرِ بَعْدُ وَثَوَابِ الصِّدْقِ الَّذِي آتَانَا اللَّهُ بِهِ يَوْمَ بَدْرٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Muso (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ shunday dedilar: «Men tushimda Makkadan xurmozorlari boʻlgan bir yerga hijrat qilayotganimni koʻrdim. Xayolim uni Yamoma yoki Hajar deb oʻyladi, ammo u Madina — Yasrib ekan. Yana shu tushimda men bir qilichni silkitdim, u oʻrtasidan sinib ketdi — bu Uhud kunida moʻminlarga yetgan musibat ekan. Soʻng uni yana silkitdim, u avvalgisidan ham chiroyliroq boʻlib qaytdi — bu Alloh keltirgan fath va moʻminlarning birlashuvi ekan. Yana shu tushda bir necha sigirni ham koʻrdim, Alloh yaxshilik keltirguvchidir — ular Uhud kunida shahid boʻlgan moʻminlar guruhi ekan, yaxshilik esa Alloh keyin keltirgan yaxshilik va Alloh bizga Badr kunida ato etgan sidqning savobi ekan», dedilar.Абу Мусо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ шундай дедилар: «Мен тушимда Маккадан хурмозорлари бўлган бир ерга ҳижрат қилаётганимни кўрдим. Хаёлим уни Ямома ёки Ҳажар деб ўйлади, аммо у Мадина — Ясриб экан. Яна шу тушимда мен бир қилични силкитдим, у ўртасидан синиб кетди — бу Уҳуд кунида мўминларга етган мусибат экан. Сўнг уни яна силкитдим, у аввалгисидан ҳам чиройлироқ бўлиб қайтди — бу Аллоҳ келтирган фатҳ ва мўминларнинг бирлашуви экан. Яна шу тушда бир неча сигирни ҳам кўрдим, Аллоҳ яхшилик келтиргувчидир — улар Уҳуд кунида шаҳид бўлган мўминлар гуруҳи экан, яхшилик эса Аллоҳ кейин келтирган яхшилик ва Аллоҳ бизга Бадр кунида ато этган сидқнинг савоби экан», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ رَأَيْتُ فِي يَدِي سِوَارَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ فَنَفَخْتُهُمَا ‏.‏ فَأَوَّلْتُهُمَا هَذَيْنِ الْكَذَّابَيْنِ مُسَيْلِمَةَ وَالْعَنْسِيَّ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men qoʻlimda oltindan ikkita bilaguzuk koʻrdim va ularga puf-puflagan edim, uchib ketdi. Men ularni ikki yolgʻonchi — Musaylima va al-Ansiy deb taʼbir qildim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен қўлимда олтиндан иккита билагузук кўрдим ва уларга пуф-пуфлаган эдим, учиб кетди. Мен уларни икки ёлғончи — Мусайлима ва ал-Ансий деб таъбир қилдим», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ قَابُوسَ، قَالَ قَالَتْ أُمُّ الْفَضْلِ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ كَأَنَّ فِي بَيْتِي عُضْوًا مِنْ أَعْضَائِكَ قَالَ ‏"‏ خَيْرًا رَأَيْتِ تَلِدُ فَاطِمَةُ غُلاَمًا فَتُرْضِعِيهِ ‏"‏ ‏.‏ فَوَلَدَتْ حُسَيْنًا أَوْ حَسَنًا فَأَرْضَعَتْهُ بِلَبَنِ قُثَمَ قَالَتْ فَجِئْتُ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَوَضَعْتُهُ فِي حَجْرِهِ فَبَالَ فَضَرَبْتُ كَتِفَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ أَوْجَعْتِ ابْنِي رَحِمَكِ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏

Ummul Fazl (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Ey Allohning Rasuli, tushimda goʻyo uyimda sizning aʼzolaringizdan bir aʼzo bordek koʻrdim», dedi. U zot ﷺ: «Sen yaxshilikni koʻribsan. Fotima bir oʻgʻil tugʻadi, sen esa uni emizasan», dedilar. Soʻng Fotima Husayn yoki Hasanni tugʻdi va Ummul Fazl uni Qusamning suti bilan emizdi. U aytdi: «Men uni Paygʻambar ﷺ oldiga olib kelib, u zotning quchogʻiga qoʻygan edim, u siyib yubordi. Shunda men uning yelkasiga urdim». Paygʻambar ﷺ: «Oʻgʻlimni ogʻritding, Alloh senga rahm qilsin», dedilar.Уммул Фазл (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Эй Аллоҳнинг Расули, тушимда гўё уйимда сизнинг аъзоларингиздан бир аъзо бордек кўрдим», деди. У зот ﷺ: «Сен яхшиликни кўрибсан. Фотима бир ўғил туғади, сен эса уни эмизасан», дедилар. Сўнг Фотима Ҳусайн ёки Ҳасанни туғди ва Уммул Фазл уни Қусамнинг сути билан эмизди. У айтди: «Мен уни Пайғамбар ﷺ олдига олиб келиб, у зотнинг қучоғига қўйган эдим, у сийиб юборди. Шунда мен унинг елкасига урдим». Пайғамбар ﷺ: «Ўғлимни оғритдинг, Аллоҳ сенга раҳм қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ رُؤْيَا النَّبِيِّ، ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ رَأَيْتُ امْرَأَةً سَوْدَاءَ ثَائِرَةَ الرَّأْسِ خَرَجَتْ مِنَ الْمَدِينَةِ حَتَّى قَامَتْ بِالْمَهْيَعَةِ وَهِيَ الْجُحْفَةُ ‏.‏ فَأَوَّلْتُهَا وَبَاءً بِالْمَدِينَةِ فَنُقِلَ إِلَى الْجُحْفَةِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan Paygʻambar ﷺ ning tushi haqida rivoyat qilinadi: U zot ﷺ shunday dedilar: «Men sochlari toʻzigan bir qora ayolni koʻrdim, u Madinadan chiqib, al-Mahyaʼa — yaʼni Juhfaga borib qoldi. Men buni Madinadagi vaboga taʼbir qildim, u Juhfaga koʻchdi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан Пайғамбар ﷺ нинг туши ҳақида ривоят қилинади: У зот ﷺ шундай дедилар: «Мен сочлари тўзиган бир қора аёлни кўрдим, у Мадинадан чиқиб, ал-Маҳяъа — яъни Жуҳфага бориб қолди. Мен буни Мадинадаги вабога таъбир қилдим, у Жуҳфага кўчди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلَيْنِ، مِنْ بَلِيٍّ قَدِمَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَكَانَ إِسْلاَمُهُمَا جَمِيعًا فَكَانَ أَحَدُهُمَا أَشَدَّ اجْتِهَادًا مِنَ الآخَرِ فَغَزَا الْمُجْتَهِدُ مِنْهُمَا فَاسْتُشْهِدَ ثُمَّ مَكَثَ الآخَرُ بَعْدَهُ سَنَةً ثُمَّ تُوُفِّيَ ‏.‏ قَالَ طَلْحَةُ فَرَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ بَيْنَا أَنَا عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ إِذَا أَنَا بِهِمَا فَخَرَجَ خَارِجٌ مِنَ الْجَنَّةِ فَأَذِنَ لِلَّذِي تُوُفِّيَ الآخِرَ مِنْهُمَا ثُمَّ خَرَجَ فَأَذِنَ لِلَّذِي اسْتُشْهِدَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَىَّ فَقَالَ ارْجِعْ فَإِنَّكَ لَمْ يَأْنِ لَكَ بَعْدُ ‏.‏ فَأَصْبَحَ طَلْحَةُ يُحَدِّثُ بِهِ النَّاسَ فَعَجِبُوا لِذَلِكَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ وَحَدَّثُوهُ الْحَدِيثَ فَقَالَ ‏"‏ مِنْ أَىِّ ذَلِكَ تَعْجَبُونَ ‏"‏ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا كَانَ أَشَدَّ الرَّجُلَيْنِ اجْتِهَادًا ثُمَّ اسْتُشْهِدَ وَدَخَلَ هَذَا الآخِرُ الْجَنَّةَ قَبْلَهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ أَلَيْسَ قَدْ مَكَثَ هَذَا بَعْدَهُ سَنَةً ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا بَلَى ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَأَدْرَكَ رَمَضَانَ فَصَامَهُ وَصَلَّى كَذَا وَكَذَا مِنْ سَجْدَةٍ فِي السَّنَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا بَلَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ فَمَا بَيْنَهُمَا أَبْعَدُ مِمَّا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ ‏"‏ ‏.‏

Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Baliy qabilasidan ikki kishi Rasululloh ﷺ huzuriga keldi. Ular ikkovi birga islomni qabul qilgan edilar. Ulardan biri ikkinchisidan koʻra qattiqroq ibodat qilardi. Ularning ibodatda tirishqoq boʻlgani gʻazotga chiqib, shahid boʻldi. Soʻng ikkinchisi undan keyin bir yil yashab, keyin vafot etdi. Talha aytdi: «Men tushimda jannat eshigi oldida turgan edim, birdan oʻsha ikkovini koʻrib qoldim. Jannatdan bir chiquvchi chiqib, ulardan keyin vafot etganga izn berdi, soʻng yana chiqib, shahid boʻlganga izn berdi. Keyin menga qaytib: ‹Sen qayt, chunki senga hali vaqt kelgani yoʻq›, dedi». Talha ertalab buni odamlarga soʻzlab bergan edi, ular bundan hayron qolishdi. Bu Rasululloh ﷺ ga yetdi va ular u zotga hadisni soʻzlab berishdi. Shunda u zot ﷺ: «Buning qaysi biridan hayron boʻlyapsizlar?» dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, mana bu ikki kishining ibodatda qattiqrogʻi edi, soʻng shahid boʻldi, ammo mana bu ikkinchisi undan oldin jannatga kirdi», deyishdi. Rasululloh ﷺ: «Bu unisidan keyin bir yil yashamadimi?» dedilar. Ular: «Ha», deyishdi. U zot: «Ramazonga yetib, uni roʻza tutmadimi, yil davomida shuncha va shuncha sajda (namoz) oʻqimadimi?» dedilar. Ular: «Ha», deyishdi. Rasululloh ﷺ: «Ular ikkovining orasidagi masofa osmon bilan yer orasidagidan ham uzoqroqdir», dedilar.Талҳа ибн Убайдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Балий қабиласидан икки киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келди. Улар иккови бирга исломни қабул қилган эдилар. Улардан бири иккинчисидан кўра қаттиқроқ ибодат қиларди. Уларнинг ибодатда тиришқоқ бўлгани ғазотга чиқиб, шаҳид бўлди. Сўнг иккинчиси ундан кейин бир йил яшаб, кейин вафот этди. Талҳа айтди: «Мен тушимда жаннат эшиги олдида турган эдим, бирдан ўша икковини кўриб қолдим. Жаннатдан бир чиқувчи чиқиб, улардан кейин вафот этганга изн берди, сўнг яна чиқиб, шаҳид бўлганга изн берди. Кейин менга қайтиб: ‹Сен қайт, чунки сенга ҳали вақт келгани йўқ›, деди». Талҳа эрталаб буни одамларга сўзлаб берган эди, улар бундан ҳайрон қолишди. Бу Расулуллоҳ ﷺ га етди ва улар у зотга ҳадисни сўзлаб беришди. Шунда у зот ﷺ: «Бунинг қайси биридан ҳайрон бўляпсизлар?» дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, мана бу икки кишининг ибодатда қаттиқроғи эди, сўнг шаҳид бўлди, аммо мана бу иккинчиси ундан олдин жаннатга кирди», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу унисидан кейин бир йил яшамадими?» дедилар. Улар: «Ҳа», дейишди. У зот: «Рамазонга етиб, уни рўза тутмадими, йил давомида шунча ва шунча сажда (намоз) ўқимадими?» дедилар. Улар: «Ҳа», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Улар икковининг орасидаги масофа осмон билан ер орасидагидан ҳам узоқроқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْهُذَلِيُّ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ أَكْرَهُ الْغُلَّ وَأُحِبُّ الْقَيْدَ الْقَيْدُ ثَبَاتٌ فِي الدِّينِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men (tushda) boʻyindagi kishanni yomon koʻraman, oyoqdagi kishanni esa yaxshi koʻraman, chunki oyoqdagi kishan dinda sobitlikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен (тушда) бўйиндаги кишанни ёмон кўраман, оёқдаги кишанни эса яхши кўраман, чунки оёқдаги кишан динда собитликдир», дедилар.