Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ zamonida yosh, uylanmagan yigit edim, masjidda tunab qolardim. Bizdan kim tush koʻrsa, uni Nabiy ﷺga aytib berardi. Men: «Ey Alloh, agar sening huzuringda men uchun yaxshilik boʻlsa, menga Nabiy ﷺ taʼbir qiladigan bir tush koʻrsatgin», dedim. Soʻng uxlab, ikki farishtani koʻrdim, ular oldimga kelib, meni olib ketishdi. Ularni yana bir farishta uchratib: «Qoʻrqma», dedi. Ular meni doʻzax tomon olib borishdi, u quduq gʻishtiday oʻralgan edi, ichida esa baʼzilarini men tanigan odamlar bor edi. Soʻng ular meni oʻng tomonga olib ketishdi. Ertalab bu narsani Hafsaga aytdim, Hafsa buni Rasululloh ﷺga aytib beribdi. U zot: «Abdulloh solih kishidir, agar u kechasi koʻproq namoz oʻqiganida edi», dedilar. Roviy aytadi: Shundan keyin Abdulloh kechasi koʻp namoz oʻqiydigan boʻldi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ замонида ёш, уйланмаган йигит эдим, масжидда тунаб қолардим. Биздан ким туш кўрса, уни Набий ﷺга айтиб берарди. Мен: «Эй Аллоҳ, агар сенинг ҳузурингда мен учун яхшилик бўлса, менга Набий ﷺ таъбир қиладиган бир туш кўрсатгин», дедим. Сўнг ухлаб, икки фариштани кўрдим, улар олдимга келиб, мени олиб кетишди. Уларни яна бир фаришта учратиб: «Қўрқма», деди. Улар мени дўзах томон олиб боришди, у қудуқ ғиштидай ўралган эди, ичида эса баъзиларини мен таниган одамлар бор эди. Сўнг улар мени ўнг томонга олиб кетишди. Эрталаб бу нарсани Ҳафсага айтдим, Ҳафса буни Расулуллоҳ ﷺга айтиб берибди. У зот: «Абдуллоҳ солиҳ кишидир, агар у кечаси кўпроқ намоз ўқиганида эди», дедилар. Ровий айтади: Шундан кейин Абдуллоҳ кечаси кўп намоз ўқийдиган бўлди.