Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Odamlar uchun eng yaxshi hayot kechiruvchi kishi Alloh yoʻlida otining jilovini ushlab, uning ustida uchib yuradigan, har qachon jang ovozini yoki qichqiriqni eshitsa, oʻsha tomonga uchib borib, oʻlim yoki oʻldirilishni oʻzi kutilgan joydan qidiradigan kishidir. Yana bir kishi bu togʻ choʻqqilaridan biri ustida yoki bu vodiylardan birining tubida bir necha qoʻyi bilan namozni toʻkis ado etib, zakot berib, oʻziga aniq narsa (oʻlim) kelgunicha Rabbisiga ibodat qilib yashaydi; u odamlarga faqat yaxshilikdan boshqa hech narsa qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Одамлар учун энг яхши ҳаёт кечирувчи киши Аллоҳ йўлида отининг жиловини ушлаб, унинг устида учиб юрадиган, ҳар қачон жанг овозини ёки қичқириқни эшитса, ўша томонга учиб бориб, ўлим ёки ўлдирилишни ўзи кутилган жойдан қидирадиган кишидир. Яна бир киши бу тоғ чўққиларидан бири устида ёки бу водийлардан бирининг тубида бир неча қўйи билан намозни тўкис адо этиб, закот бериб, ўзига аниқ нарса (ўлим) келгунича Раббисига ибодат қилиб яшайди; у одамларга фақат яхшиликдан бошқа ҳеч нарса қилмайди», дедилар.