حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ حَفْصٍ الأُبُلِّيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ : " إِذَا أُدْخِلَ الْمَيِّتُ الْقَبْرَ مُثِّلَتِ الشَّمْسُ لَهُ عِنْدَ غُرُوبِهَا فَيَجْلِسُ يَمْسَحُ عَيْنَيْهِ وَيَقُولُ : دَعُونِي أُصَلِّي " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ shunday dedilar: «Marhum qabrga kiritilganda, unga quyosh botayotgan holatda koʻrsatiladi. U oʻtiradi-da, koʻzlarini ishqalab: ‹Meni qoʻyinglar, namoz oʻqiy›, deydi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ шундай дедилар: «Марҳум қабрга киритилганда, унга қуёш ботаётган ҳолатда кўрсатилади. У ўтиради-да, кўзларини ишқалаб: ‹Мени қўйинглар, намоз ўқий›, дейди», дедилар.