حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَعَثَنِي النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِحَاجَةٍ ثُمَّ أَدْرَكْتُهُ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَأَشَارَ إِلَىَّ فَلَمَّا فَرَغَ دَعَانِي فَقَالَ " إِنَّكَ سَلَّمْتَ عَلَىَّ آنِفًا وَأَنَا أُصَلِّي " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ meni bir hojat uchun yubordilar. Soʻng u zotga yetib bordim, u zot namoz oʻqiyotgan edilar. Men u zotga salom berdim, u zot menga ishora qildilar. Namozdan boʻshaganlarida meni chaqirib: «Sen hozirgina men namoz oʻqiyotgan holimda menga salom berding», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ мени бир ҳожат учун юбордилар. Сўнг у зотга етиб бордим, у зот намоз ўқиётган эдилар. Мен у зотга салом бердим, у зот менга ишора қилдилар. Намоздан бўшаганларида мени чақириб: «Сен ҳозиргина мен намоз ўқиётган ҳолимда менга салом бердинг», дедилар.