حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ الْعُثْمَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي فِي شَىْءٍ مِنْ صَلاَةِ اللَّيْلِ إِلاَّ قَائِمًا حَتَّى دَخَلَ فِي السِّنِّ فَجَعَلَ يُصَلِّي جَالِسًا حَتَّى إِذَا بَقِيَ عَلَيْهِ مِنْ قِرَاءَتِهِ أَرْبَعُونَ آيَةً أَوْ ثَلاَثُونَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَهَا وَسَجَدَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺni tunning birorta namozini tik turib oʻqimasdan oʻqiganlarini koʻrmadim, toki keksayib qolgunlaricha. Soʻng u zot oʻtirib namoz oʻqiy boshladilar, qiroatlaridan qirq oyat yoki oʻttiz oyat qolganda tik turib uni oʻqir va sajda qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺни туннинг бирорта намозини тик туриб ўқимасдан ўқиганларини кўрмадим, токи кексайиб қолгунларича. Сўнг у зот ўтириб намоз ўқий бошладилар, қироатларидан қирқ оят ёки ўттиз оят қолганда тик туриб уни ўқир ва сажда қилар эдилар.