حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَغْدُو إِلَى الْمُصَلَّى فِي يَوْمِ الْعِيدِ وَالْعَنَزَةُ تُحْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَإِذَا بَلَغَ الْمُصَلَّى نُصِبَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيُصَلِّي إِلَيْهَا وَذَلِكَ أَنَّ الْمُصَلَّى كَانَ فَضَاءً لَيْسَ فِيهِ شَىْءٌ يُسْتَتَرُ بِهِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ iyd kuni ertalab namozgohga borar, oldilarida nayza koʻtarib olib borilar, namozgohga yetganlarida u oldilariga tikib qoʻyilar, ular unga qarab namoz oʻqir edilar. Bu shuning uchun ediki, namozgoh ochiq maydon boʻlib, unda toʻsiq qilib olsa boʻladigan hech narsa yoʻq edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ийд куни эрталаб намозгоҳга борар, олдиларида найза кўтариб олиб борилар, намозгоҳга етганларида у олдиларига тикиб қўйилар, улар унга қараб намоз ўқир эдилар. Бу шунинг учун эдики, намозгоҳ очиқ майдон бўлиб, унда тўсиқ қилиб олса бўладиган ҳеч нарса йўқ эди.