حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أُتِيَ بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَوْمَ أُحُدٍ فَجَعَلَ يُصَلِّي عَلَى عَشَرَةٍ عَشَرَةٍ وَحَمْزَةُ هُوَ كَمَا هُوَ يُرْفَعُونَ وَهُوَ كَمَا هُوَ مَوْضُوعٌ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Uhud kuni ular (shahidlar) Rasululloh ﷺga keltirildi. U zot oʻntadan-oʻntadan janoza namozi oʻqiy boshladilar. Hamza esa oʻz oʻrnida qoldirilar, boshqalar koʻtarib olib ketilar, u esa oʻrnida qoʻyilgancha qolaverar edi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Уҳуд куни улар (шаҳидлар) Расулуллоҳ ﷺга келтирилди. У зот ўнтадан-ўнтадан жаноза намози ўқий бошладилар. Ҳамза эса ўз ўрнида қолдирилар, бошқалар кўтариб олиб кетилар, у эса ўрнида қўйилганча қолаверар эди.