حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عَمَّارٍ فِي الْيَوْمِ الَّذِي يُشَكُّ فِيهِ فَأُتِيَ بِشَاةٍ فَتَنَحَّى بَعْضُ الْقَوْمِ فَقَالَ عَمَّارٌ مَنْ صَامَ هَذَا الْيَوْمَ فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Sila ibn Zufardan rivoyat qilinadi: Biz shubhali kunda Ammor (roziyallohu anhu)ning huzurida edik. Shunda bir qoʻy keltirildi va odamlardan baʼzilari chetga surildi. Ammor (roziyallohu anhu): «Kim shu kunda roʻza tutsa, Abul-Qosim ﷺga osiylik qilibdi», dedi.Сила ибн Зуфардан ривоят қилинади: Биз шубҳали кунда Аммор (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида эдик. Шунда бир қўй келтирилди ва одамлардан баъзилари четга сурилди. Аммор (розияллоҳу анҳу): «Ким шу кунда рўза тутса, Абул-Қосим ﷺга осийлик қилибди», деди.