حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَبِيتُ جُنُبًا. فَيَأْتِيهِ بِلاَلٌ، فَيُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَيَقُومُ فَيَغْتَسِلُ. فَأَنْظُرُ إِلَى تَحَدُّرِ الْمَاءِ مِنْ رَأْسِهِ. ثُمَّ يَخْرُجُ فَأَسْمَعُ صَوْتَهُ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ . قَالَ مُطَرِّفٌ: فَقُلْتُ لِعامِرٍأفِي رَمَضَانَ؟ قَالَ رَمَضَانُ وَغَيْرُهُ سَوَاءٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ junub holida tunni oʻtkazardilar. Soʻng Bilol kelib, u zotga namoz vaqtini bildirar edi. U zot turib, gʻusl qilardilar, men esa suvning boshlaridan oqib tushishiga qarab turardim. Soʻng u zot chiqar edilar, men esa bomdod namozida ovozlarini eshitardim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ жунуб ҳолида тунни ўтказардилар. Сўнг Билол келиб, у зотга намоз вақтини билдирар эди. У зот туриб, ғусл қилардилар, мен эса сувнинг бошларидан оқиб тушишига қараб турардим. Сўнг у зот чиқар эдилар, мен эса бомдод намозида овозларини эшитардим», деди.