حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ مُوسَى بْنَ جُبَيْرٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحُبَابِ الأَنْصَارِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُنَيْسٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، تَذَاكَرَ هُوَ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَوْمًا الصَّدَقَةَ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَسْمَعْ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حِينَ يَذْكُرُ غُلُولَ الصَّدَقَةِ " أَنَّهُ مَنْ غَلَّ مِنْهَا بَعِيرًا أَوْ شَاةً أُتِيَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ " . قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ بَلَى .
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni u va Abdulloh ibn Unays sadaqa (zakot) haqida suhbatlashib qoldilar. Shunda Umar (roziyallohu anhu): «Rasululloh ﷺning sadaqadan xiyonat qilish (gʻulul) haqida: ‹Kimki undan bir tuya yoki bir qoʻyni yashirib olsa (oʻzlashtirsa), qiyomat kuni uni koʻtargan holda keltiriladi›, deganlarini eshitmaganmiding?» dedi. Abdulloh ibn Unays: «Ha (eshitganman)», dedi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни у ва Абдуллоҳ ибн Унайс садақа (закот) ҳақида суҳбатлашиб қолдилар. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу): «Расулуллоҳ ﷺнинг садақадан хиёнат қилиш (ғулул) ҳақида: ‹Кимки ундан бир туя ёки бир қўйни яшириб олса (ўзлаштирса), қиёмат куни уни кўтарган ҳолда келтирилади›, деганларини эшитмаганмидинг?» деди. Абдуллоҳ ибн Унайс: «Ҳа (эшитганман)», деди.