حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ عَبْدِ الْمُهَيْمِنِ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " الأَنْصَارُ شِعَارٌ وَالنَّاسُ دِثَارٌ وَلَوْ أَنَّ النَّاسَ اسْتَقْبَلُوا وَادِيًا - أَوْ شِعْبًا - وَاسْتَقْبَلَتِ الأَنْصَارُ وَادِيًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الأَنْصَارِ وَلَوْلاَ الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنَ الأَنْصَارِ " .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ansorlar ich koʻylakdir, boshqa odamlar esa ustki libosdir. Agar odamlar bir vodiyga — yoki bir togʻ darasiga — yuzlanib, ansorlar boshqa bir vodiyga yuzlansalar, men ansorlarning vodiysiga yurar edim. Hijrat boʻlmaganida edi, men ansorlardan bir kishi boʻlar edim», dedilar.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ансорлар ич кўйлакдир, бошқа одамлар эса устки либосдир. Агар одамлар бир водийга — ёки бир тоғ дарасига — юзланиб, ансорлар бошқа бир водийга юзлансалар, мен ансорларнинг водийсига юрар эдим. Ҳижрат бўлмаганида эди, мен ансорлардан бир киши бўлар эдим», дедилар.