حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ إِذْ عَرَضَ لَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا ابْنَ عُمَرَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَذْكُرُ فِي النَّجْوَى قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " يُدْنَى الْمُؤْمِنُ مِنْ رَبِّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يَضَعَ عَلَيْهِ كَنَفَهُ ثُمَّ يُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ فَيَقُولُ هَلْ تَعْرِفُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَعْرِفُ . حَتَّى إِذَا بَلَغَ مِنْهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَبْلُغَ قَالَ إِنِّي سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ . قَالَ ثُمَّ يُعْطَى صَحِيفَةَ حَسَنَاتِهِ أَوْ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ . قَالَ وَأَمَّا الْكَافِرُ أَوِ الْمُنَافِقُ فَيُنَادَى عَلَى رُءُوسِ الأَشْهَادِ " . قَالَ خَالِدٌ فِي " الأَشْهَادِ " . شَىْءٌ مِنِ انْقِطَاعٍ . {هَؤُلاَءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ} .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi u kishidan: «Ey Ibn Umar, sen Rasululloh ﷺdan najvo (sirli maxfiy suhbat) haqida nima deganlarini eshitgan eding?» deb soʻradi. U: «Men Rasululloh ﷺ: ‹Qiyomat kuni moʻmin Rabbiga yaqinlashtiriladi, hatto Rabbi uni oʻz pardasi bilan oʻrab oladi. Soʻng uni gunohlarini eʼtirof ettiradi va: ‹Bilasanmi?› deydi. U: ‹Ha, ey Rabbim, bilaman› deydi. Nihoyat, Alloh xohlagan darajaga yetganda, ‹Men buni sen uchun dunyoda yashirgan edim, bugun esa uni senga kechiraman› deydi. Soʻng unga yaxshiliklari yozilgan sahifasi yoki kitobi oʻng qoʻliga beriladi. Kofir yoki munofiq esa guvohlar oldida: {mana shular Rabbilariga yolgʻon toʻqiganlardir. Ogoh boʻling, Allohning laʼnati zolimlar ustidadir} (Hud 18), deb nido qilinadi›, deganlarini eshitdim», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши у кишидан: «Эй Ибн Умар, сен Расулуллоҳ ﷺдан нажво (сирли махфий суҳбат) ҳақида нима деганларини эшитган эдинг?» деб сўради. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Қиёмат куни мўмин Раббига яқинлаштирилади, ҳатто Рабби уни ўз пардаси билан ўраб олади. Сўнг уни гуноҳларини эътироф эттиради ва: ‹Биласанми?› дейди. У: ‹Ҳа, эй Раббим, биламан› дейди. Ниҳоят, Аллоҳ хоҳлаган даражага етганда, ‹Мен буни сен учун дунёда яширган эдим, бугун эса уни сенга кечираман› дейди. Сўнг унга яхшиликлари ёзилган саҳифаси ёки китоби ўнг қўлига берилади. Кофир ёки мунофиқ эса гувоҳлар олдида: {мана шулар Раббиларига ёлғон тўқиганлардир. Огоҳ бўлинг, Аллоҳнинг лаънати золимлар устидадир} (Ҳуд 18), деб нидо қилинади›, деганларини эшитдим», деди.